DZIŚ JEST:   24   SIERPNIA   2019 r.

Św. Bartłomieja Apostoła
Św. Emilii de Vialar
 
 
 
 

Czy Kościół to zwykła instytucja?

Czy Kościół to zwykła instytucja?
Zdjęcie ilustracyjne. By DocentX/Wikimedia

W dzisiejszych dostrzegamy oburzające nieraz błędy ludzi Kościoła. W efekcie wielu postrzega go jako czysto ludzką instytucję. Z drugiej jednak strony jego świętość pozostaje faktem. Kościół choć złożony z niedoskonałych ludzi pozostaje święty. Cały czas udziela sakramentów i głosi naukę inspirującą licznych świętych, w tym szczególnie licznych współcześnie męczenników.

 

Sam Chrystus powiedział do świętego Piotra „Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane

w niebie”.

 

Pan Jezus utożsamił się także z nauką głoszoną przez apostołów i jego następców. Jak powiedział „to was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał” [Biblia Tysiąclecia Łk 10, 16].

 

O świętości Kościoła czytamy w liście świętego Pawła do Efezjan „Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany” [Biblia Tysiąclecia Ef 5; 25-27].

 

Credo

„Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół” – głosi Wyznanie Wiary.  

W tradycyjnym podręczniku dogmatyki czytamy, że „święta jest głoszona w Kościele nauka, a także należący do niego święci ludzie. Potwierdzeniem tejże świętości są cuda dokonywane przez ludzi Kościoła” [Dogmatyka katolicka. Część ogólna. Krótko napisał X. J. Tylka. Drugie wydanie. Tarnów 1900, ss. 321-323. / ultramontes.pl].

 

Kościół jest święty jako instytucja

Jak zauważył Jan XXIII „MATKA I MISTRZYNI wszystkich narodów, Kościół katolicki po to został ustanowiony przez Jezusa Chrystusa, by wszyscy, którzy w ciągu wieków znajdą się na jego łonie i staną się jego członkami, osiągnęli pełnię doskonałego życia i zbawienia. Temu właśnie Kościołowi, filarowi i podwalinie prawdy, powierzył Najświętszy Jego Założyciel dwojakie zadanie: by Mu rodził dzieci oraz by je nauczał i rządził nimi, otaczając macierzyńską troską życie jednostek i narodów. Niezwykłą godność tego życia otaczał zawsze Kościół najwyższym szacunkiem i czujnie jej strzegł.

Nauka bowiem Chrystusowa łączy niejako ziemię z niebem. Obejmuje ona mianowicie całego człowieka: jego ducha i ciało, rozum i wolę; wzywa go przy tym do wzniesienia myśli ponad zmienne warunki ludzkiego bytowania, ku szczytom życia wyższego, gdzie będzie kiedyś zażywał nieprzemijającego szczęścia i pokoju” [Jan XXIII Mater et Magistra, n. 1 / opoka.org.pl].

 

Z kolei Paweł VI w 1965 roku mówił „chcielibyśmy dzisiaj zwrócić uwagę na jeden z najjaśniejszych motywów, które domagają się, abyśmy kochali Kościół: mamy go kochać, ponieważ jest on święty; ponieważ jest on świętym Kościołem”.

 

„Święty Tomasz mówi słusznie, że świętość jest z istoty swej tym samym, co religia, z wyjątkiem tego, że religia odnosi się do kultu Boga, podczas gdy świętość, najogólniej mówiąc, polega na tym, że każdy akt cnoty, każdy dobry uczynek jest skierowany do Boga; możemy ją więc uważać za najwyższą moralną i duchową doskonałość człowieka pod wpływem religii. A to znaczy, że świętość swój pełny i pierwszorzędny wyraz znajduje w Bogu i z Boga, świętego w istocie swojej, ją czerpie jako z pierwszego źródła wszelkiej świętości.

 

Kościół jest więc święty w tym, że nastawiony jest całkowicie na Boga za pośrednictwem Chrystusa i jego mocą, bo Chrystus zrodził go i stworzył świętym, zawsze go uświęca, dając mu Ducha Świętego, przez sakramenty święte i całą ekonomię łaski; uświęca go dla zachowania i dla głoszenia jego słowa, dla rozdawania jego charyzmatów, dla sprawowania jego władzy; uzdalnia go, by rodził i kształtował dusze żyjące w zjednoczeniu z Bogiem. Kościół jest święty jako instytucja, jako nauczyciel prawd bożych, jako narzędzie bożej władzy, jako społeczność utworzona z członków zjednoczonych mocą bożych zasad. W tej mierze, w jakiej jest z Boga, Kościół jest absolutnie święty” [Paweł VI Przemówienie podczas Audiencji generalnej - 20 X 1965 / opoka.org.pl].

 

Katechizm o świętości Kościoła

Jak uczy Katechizm „Kościół jest święty: jego twórcą jest najświętszy Bóg; Chrystus, Jego Oblubieniec, wydał się na ofiarę, aby go uświęcić; ożywia go Duch świętości. Chociaż obejmuje grzeszników, jest nieskalany, choć złożony z grzeszników. Świętość Kościoła jaśnieje w świętych, a w Maryi już cały jest święty” [Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 867].

 

„Kościół... uznawany jest przez wiarę za niezachwianie święty. Albowiem Chrystus, Syn Boży, który wraz z Ojcem i Duchem Świętym doznaje czci jako sam jeden Święty, umiłował Kościół jako oblubienicę swoją, siebie samego zań wydając, aby go uświęcić; złączył go też ze sobą jako ciało swoje i hojnie obdarzył darem Ducha Świętego na chwałę Bożą. Kościół jest więc świętym Ludem Bożym.

 

Kościół zjednoczony z Chrystusem jest uświęcany przez Niego; przez Niego i w Nim staje się on również uświęcający: Uświęcenie człowieka w Chrystusie i uwielbienie Boga jest celem wszystkich innych dzieł Kościoła. To właśnie w Kościele złożona została pełnia środków zbawienia. W nim dzięki łasce Bożej osiągamy świętość” [Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 823-824].

 

Kościół posiada Serce

Jak pisała święta Tereska od Dzieciątka Jezus „zrozumiałam, że skoro Kościół jest ciałem złożonym z różnych członków, to nie brak mu najbardziej niezbędnego, najszlachetniejszego ze wszystkich. Zrozumiałam, że Kościół posiada Serce i że to Serce płonie Miłością. Zrozumiałam, że jedynie Miłość pobudza członki Kościoła do działania i gdyby przypadkiem zabrakło Miłości, Apostołowie przestaliby głosić Ewangelię, Męczennicy nie chcieliby przelewać swojej krwi.

 

Zrozumiałam, że Miłość zamyka w sobie wszystkie powołania, że Miłość jest wszystkim, obejmuje wszystkie czasy i wszystkie miejsca). jednym słowem, jest wieczna”! [Św. Teresa od Dzieciątka Jezus,

Rękopisy autobiograficzne, B 3v / cyt. za Katechizm Kościoła Katolickiego n. 826].

 

mjend

 

 

Inne teksty cyklu #błędy współczesności:

 

Zaczynamy cykl #błędy współczesności. Bo nauka Kościoła jest wieczna! 

Ubóstwienie ubóstwa. Czy bieda wystarczy do zbawienia?

Ekumenizm ponad wszystko?

Przede wszystkim filantropia?

„Starsi bracia” ważniejsi niż Prawda?

Miłość to tylko uczucie?

„Dobroludzizm”. Czy istnieje szczęście bez Boga?

Zbawienie należne z automatu?

Protestantyzm równie dobry co katolicyzm?

Zgubne konsekwencje odrzucenia prymatu Piotra

Czy komunizm można pogodzić z chrześcijaństwem?

Biedny Kościół? Nie tędy droga?

Czy to możliwe, aby piekło nie istniało?

Katoliccy nauczyciele mają nauczać po laicku?

Czy chrzestny może być niewierzący lub „niepraktykujący”?

Obrona własności prywatnej nie ma nic wspólnego z religią?

Bezżenność dla Królestwa – przeżytek i okrucieństwo?

Wiara w cuda – znak staroświeckości czy pobożności rozumnej?

Misje. Działanie na rzecz praw człowieka czy nawracanie?

Chrześcijanie i muzułmanie wierzą w tego samego Boga?

Boże Miłosierdzie. Pan Jezus nie okazywał surowości?

Czy Kościół może przestać być święty?

Zapomniane prawdy o Matce Bożej

Czy ideologiczny wegetarianizm i ekologizm można pogodzić z nauką Kościoła?

Własność  prywatna i kolektywna - tak samo dobre?

Prawdy wiary – tworzone przez wierzących czy nauczane przez Kościół?

Czy nakazy i posłuch są sprzeczne z nauką Kościoła?

Czy chrześcijaństwo bez krzyża i cierpienia jest możliwe?

Jak właściwie odczytać encyklikę Humanae vitae?

Czy rozwodnicy w nowych związkach mogą przystępować do sakramentów?

Czy egalitaryzm można pogodzić z nauką Kościoła?

Czy Kościół nie powinien nawracać?

Czy teolog może pogardzać Tradycją?

Czy dostosowanie nauki Kościoła do świata jest możliwe? 

Czy tradycyjna pobożność Maryjna jest nieaktualna?

Czy papież może zmieniać doktrynę?

Czy katolikowi wystarczy tylko Pismo Święte? 

 

  


DATA: 2018-10-01 07:58
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
5
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Z Czytań dziś: "wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał" Wysyła ich tylko tam, gdzie sam zamierza przyjść. Człowiek jest ograniczony przestrzenią = nie można powiedzieć, że katolicy są wszędzie na świecie. Czy Bóg tam, gdzie nie ma fizycznie katolików, nie zamierza przyjść? Przecież można przemieszczać się ponad czasem i przestrzenią poprzez modlitwę. Gdy jest "modlitwa wiernych" warto pomyśleć = czy to jest taka przestrzeń dla rozwoju Kościoła = dla zebrania "żniwa"? czy dana intencja modlitwy jest "miejscem"; "dokąd sam przyjść zamierzał" Pan Jezus? Słowa "wysłuchaj nas Panie" = są wtedy jak zbieranie owoców. Może jednak się okazać, że nie ma Pokoju = Ducha Świętego, w tym wezwaniu i zamiast "Amen" powinno się powiedzieć: "Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam." Szukając przestrzeni "żniwa" = Kościół się modli słowami "Będę szukał oblicza Twego, Panie."
10 miesięcy temu / Stefania
 
Mamy iść po dwóch, Kochani! Bo jeden nie da rady zebrać...tak dużo plonów Duch Święty uczynił..."Żniwo wielkie, ale robotników mało"; "wprawdzie wielkie" W Prawdzie..."Wierzę, że będę oglądał dobra Pana w krainie żyjących." Tamże w filmiku: "Żeby mieć w sercu pokój, to trzeba najpierw mieć w sercu doświadczenie tego, że On mnie przeprowadza przez śmierć." = Z Czytań dziś: "Hiob powiedział: Zlitujcie się, przyjaciele moi, zlitujcie, bo ręka Boga mnie dotknęła. Czemu, jak Bóg, mnie ścigacie? Nie syci was wygląd ciała? Oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone! Żelaznym rylcem i ołowiem na skale wyryte na wieki! Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje i jako ostatni stanie na ziemi. Potem me szczątki skórą przyodzieje, i ciałem swym Boga zobaczę. To właśnie ja Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty." Hiob mówi = "Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje" = to jest właśnie doświadczenie pokoju = ta pewność Świętych jest od Ducha Świętego.
10 miesięcy temu / Stefania
 
Kościół = Ciało Mistyczne Chrystusa, wciąż się rozrasta/rozwija, gdyż jego rozwój/misja jeszcze nie została zakończona. Skąd to wiemy? Pan Jezus nam każe uważnie popatrzeć: "Czyż nie mówicie: Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa? Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo." Rozwój "instytucji" Kościoła = przyszłość Kościoła polega wyłącznie na żniwie, które wciąż jeszcze jest do zebrania. Skoro jest żniwo do zebrania = tzn. że Kościół wciąż jest i będzie nadal w świecie potrzebny, bo ma co robić w następnych dziesięcioleciach. "Posyła i dziś..." z ks. Łukasz Brus, Opublikowany 4 paź 2018 "Nie mają brać ani trzosa, ani sandałów, nie mają brać niczego...Jedyną rzeczą, którą mogą wziąć to jest pokój...Wtedy dajcie swój czas, jeśli przyjmą pokój...Ta misja może nas przerazić, kiedy mamy przed oczyma żniwo...Tam wszystko wzrosło już, my idziemy zbierać owoce...Masz iść i zebrać to, co Bóg w nim zasiał...Idźcie po dwóch.
10 miesięcy temu / Stefania
 
Oczywiście,że Kościół Katolicki to przecież instytucja o zasięgu Światowym.Zorganizowana na wzór Cesarstwa rzymskiego.Oparta na istnieniu Boga osobowego,jakby mającego władanie tylko nad ludzkim istnieniem na Ziemi.Pomijając Wszechświat i jego racjonalne uporządkowanie.
10 miesięcy temu / nn
 
Jeśli w pewnym momencie ludzie wierzący przejrzą i zobaczą, ŻE TO CO WIDZĄ jest ZWYKŁĄ świecką instytucją to ją ODRZUCĄ i odnajdą TYCH, którzy przechowali NIESKAŻONĄ doktrynę, wiarę, tradycję. Majątek i dobra materialne >jakiejś< wspólnoty określającej się > dziś kościołem< to NIE TO SAMO CO DOBRA DUCHOWE i WIARA. Czy urzędnicy kościelni głoszący coraz częściej >brednie< nie wiedzą tego.
10 miesięcy temu / iskierka
 
Wspomnę jeszcze o Kościele walczącym/ascetycznym = jest on przedsionkiem Kościoła duchowego/mistycznego. Zanim stanę się dzieckiem = dla stania się nim, najpierw przyjmę bycie sługą = walczącym (na początek z sobą samym). Kościół jest taką "instytucją" w której stosuje się walkę/ascezę dla rozwoju duchowego/mistycznego Ciała. Dobrze streszcza tę walkę i ascetyczną stronę rozwoju Kościoła: "Kazanie - ks. Dariusz Oko" z Oaza Kraków, Opublikowany 24 mar 2015 "Takie podstawowe zasady: 1.strzec zmysłów (nie oglądać byle czego) 2.unikać okazji (gdy sytuacja mnie przerasta) 3.unikać lenistwa i próżnowania (jak nie będę robił dobrych rzeczy, to będę robił złe) 4.nie wchodzić w dialog z pokusą (Jezus ucina, broni się Pismem Świętym) 5.unikać towarzystwa złych ludzi (upodobniamy się do naszego towarzystwa) 6.zapierać się siebie i umartwiać (samozaparcie) 7.ujawniać swoje trudności, pokusy spowiednikowi (ujawnienie pokusy nieraz już ją niszczy)."; "To nie zrobi się samo."
10 miesięcy temu / Stefania
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.