DZIŚ JEST:   06   GRUDNIA   2019 r.

Pierwszy Piątek
Św. Mikołaja z Miry
Św. Marii Carmen Sallés y Barangueras
 
 
 
 

Czy chrzestny może być niewierzący lub „niepraktykujący”?

Czy chrzestny może być niewierzący lub „niepraktykujący”?
FOT.TopFoto/©2004 Topham Picturepoint/RHR/FORUM

Niedopuszczenie rozwiedzionych w nowych związkach do godności rodziców chrzestnych budzi zaniepokojenie. Traktuje się to bowiem jako decyzję niemiłosierną. Dlatego też tym bardziej należy przypomnieć naukę Kościoła o roli rodziców chrzestnych. Porównywana do roli kierowników duchowych wiąże się bowiem z poważnymi zobowiązaniami. Prezentujemy kolejne rozważania z cyklu „Błędy współczesności”.

 

 „Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

 

1 jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

 

3 jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić” (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 874 - § 1, ust. 1-3).

 

Chrzestni muszą pomagać w prowadzeniu chrześcijańskiego życia…

„Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawiać do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki”. (Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 872)

 

…gdyż zastępują oni rodziców biologicznych

„Pytanie: Po co do chrztu bierze się chrzestnych rodziców, a do bierzmowania świadków?

 

Odpowiedź: Do chrztu bierze się chrzestnych rodziców, a do bierzmowania świadków po to, żeby oni mieli zawsze staranie o człowieka ochrzczonego, względnie bierzmowanego, i dbali pilnie o jego chrześcijańskie wychowanie, zwłaszcza jeżeli zabraknie rodziców, albo gdy ci zaniedbują swego obowiązku.

 

Pytanie: czy z przyjętego obowiązku ojca lub matki chrzestnej i świadka przy bierzmowaniu powstaje jakieś pokrewieństwo?

 

Odpowiedź: Między osobą ochrzczoną a osobą chrzczącą oraz między osobą chrzczoną a rodzicami chrzestnymi powstaje pokrewieństwo duchowe; pokrewieństwo duchowe powstaje także między bierzmowanym a świadkiem bierzmowania” (Katechizm świętego Piusa X, par. 343-344 / piusx.org.pl; słowa „pytanie” i odpowiedź” dodano dla większej czytelności w tym tekście – pochodzą od redakcji pch24.pl).

 

Rodzice chrzestni sprawują funkcję kościelną

„Aby mogła rozwijać się łaska chrztu, potrzebna jest pomoc rodziców. Na tym polega także rola rodziców chrzestnych, którzy powinni być głęboko wierzący, a także zdolni i gotowi służyć pomocą nowo ochrzczonemu, zarówno dziecku, jak dorosłemu, na drodze życia chrześcijańskiego. Ich misja jest prawdziwą funkcją eklezjalną (officium). Cała wspólnota eklezjalna ponosi częściowo odpowiedzialność za rozwój i zachowywanie łaski otrzymanej na chrzcie”. (Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 1255 / katechizm.opoka.org.pl).

 

Nauczanie wiary, miłości i czystości

Katechizm Soboru Trydenckiego podkreśla rolę rodziców chrzestnych. Uznaje ich za swego rodzaju kierowników duchowych. Krytykuje niedbałość w traktowaniu funkcji rodziców chrzestnych. Powołuje się na naukę świętego Augustyna. Zgodnie z nią chrzestni muszą uczyć Credo, Modlitwy Pańskiej, Dziesięciu Przykazań i innych podstaw wiary. Powinni zachowywać miłość, sprawiedliwość, a także czystość (Por. Katechizm Soboru Trydenckiego).

 

„Nie łatwo ukazywać otwarcie i bez kompromisów to, w co wierzymy, zwłaszcza w kontekście, w którym żyjemy, w obliczu społeczeństwa, które często uważa ludzi żyjących wiarą w Jezusa za niemodnych i nie na czasie. Na fali tej mentalności, może także pośród chrześcijan zaistnieć niebezpieczeństwo rozumienia relacji z Jezusem jako czegoś ograniczającego, czegoś utrudniającego samorealizację” (Homilia Benedykta XVI wygłoszona w niedzielę Chrztu Pańskiego, 13 stycznia 2013 / radiomaryja.pl).

 

Chrzestni powinni uczyć życia chrześcijańskiego

„Różne są nauczania [...] Trzecie uczy należytego prowadzenia życia chrześcijańskiego. Należy ono do chrzestnych”. (święty Tomasz z Akwinu, Summa Theologica, III, q. 71, a. 4, ad. 3).

 

Przykład wiary i obowiązek

„Ci maluczcy muszą znaleźć w was i w swoich chrzestnych wsparcie i przewodnictwo na drodze wierności Chrystusowi i Ewangelii. Bądźcie dla nich przykładami żywej wiary, głębokiej modlitwy i aktywnego zaangażowania w życie Kościoła” (święty Jan Paweł II homilia na święto Chrztu Pańskiego 09.01.2000 / w2.vatican.va – tłumaczenie własne).

 

„Kościół z radością wita nowo-ochrzczone dzieci, lecz zarazem pragnie, by ich rodzice, ojcowie i matki chrzestne wraz z całą wspólnotą uświadomili sobie poważny obowiązek świecenia dobrym przykładem, nauczania prawdy i autentycznej formacji chrześcijańskiej, by dziecko, w swoim stopniowym rozwoju pozostało wierne swym zobowiązaniom chrzcielnym” (Jan Paweł II, Homilia na niedzielę Chrztu Pańskiego, 09.01.1983 / w2.vatican.va - tłumaczenie własne).

 

Chrzestni wsparciem dla kapłanów

Katechizm Soboru Trydenckiego zwraca uwagę, że rodzice chrzestni muszą wspomagać duszpasterzy w nauczaniu podstaw wiary. Krytykuje lekceważący stosunek do instytucji rodziców chrzestnych. Podkreśla, że muszą oni uczyć dzieci czystości, miłości i sprawiedliwości, a także nauczać ich Credo, Modlitwy Pańskiej, Dziesięciu Przykazań i podstaw wiary (Por. Katechizm Soboru Trydenckiego).

 

Rodzice chrzestni są ważni dla wiary dorosłych katechumenów

„O to chrześcijańskie wtajemniczenie w katechumenacie powinni się troszczyć nie tylko katechiści i kapłani, ale cała społeczność wiernych, szczególnie zaś rodzice chrzestni, tak aby katechumeni od samego początku czuli, że należą do Ludu Bożego. A ponieważ życie Kościoła jest apostolskie, katechumeni winni również nauczyć się współpracować czynnie w ewangelizacji oraz budowaniu Kościoła przez świadectwo życia i wyznawanie wiary”. (Sobór Watykański II ad Gentes, n. 14 / misje.pl).

 

Chrzestny odpowiada za dziecko „wierzę”

„Ten, kto za niemowlę odpowiada: Wierzę, nie przepowiada, że w przyszłości to niemowlę, gdy dojdzie do pełnoletności, będzie wierzyło. W przeciwnym razie powiedziałby: Będę wierzyło. On raczej w imieniu dziecka wyznaje wiarę Kościoła, do którego zostaje ono włączone, którego sakramentu mu się udziela, i do którego [co do zachowania jego nauki i przykazań] jest ono przez kogoś innego zobowiązane. I nie ma w tym niczego niestosownego, że ktoś zobowiązuje kogoś do tego, co jest konieczne do zbawienia. Podobnie i chrzestny, odpowiadając w imieniu dziecka, przyrzeka dołożyć starań, by dziecko było wierzące. Wszystko to nie wystarczyłoby dla dorosłych, którzy mają używanie rozumu” (święty Tomasz z Akwinu Summa Theologica, III, q. 71, a. 1).

 

 

mjend

 

 

W ramach cyklu ukazały się dotąd:

 

Zaczynamy cykl #błędy współczesności. Bo nauka Kościoła jest wieczna!

 

Ubóstwienie ubóstwa. Czy bieda wystarczy do zbawienia?

Ekumenizm ponad wszystko?

Przede wszystkim filantropia?

„Starsi bracia” ważniejsi niż Prawda?

Miłość to tylko uczucie?

„Dobroludzizm”. Czy istnieje szczęście bez Boga?

Zbawienie należne z automatu?

Protestantyzm równie dobry co katolicyzm?

Zgubne konsekwencje odrzucenia prymatu Piotra

Czy komunizm można pogodzić z chrześcijaństwem?

Biedny Kościół? Nie tędy droga?

Czy to możliwe, aby piekło nie istniało?

Katoliccy nauczyciele mają nauczać po laicku?

 

   


DATA: 2018-04-22 08:02
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
6
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Dla ludzi niewierzących/niepraktykujących - którzy chcieliby zostać chrzestnymi - polecam "Paraliż w moim życiu - o. Augustyn Pelanowski (audio)" z Nike, Opublikowany 25 sty 2015
ponad 1 rok temu / Marta
 
Uzdrów naszą wiarę Chryste.
ponad 1 rok temu / Katolik
 
Dla rodziców, którzy rozważają czy ich znajomy - niewierzący lub niepraktykujący katolik - byłby dobrym chrzestnym? Odpowiedź: "Tego na pewno nie warto robić - nie namawiaj kogoś, kto nie wierzy, do chodzenia do Kościoła, do korzystania z sakramentów, do takiego jakby religijnego życia, którym żyją chrześcijanie. Jeżeli ktoś Pana Jezusa nie spotka, jeżeli Go nie zna, to Msza Święta może go odrzucić." z "[NV#191] Jak przekonać do wiary niewierzących?" Langusta na palmie, Opublikowany 22 kwi 2018
ponad 1 rok temu / Marta
 
Wytłumaczenie proste. Rodzice chcą mieć często chrzestnego z najbliższej rodziny, wierzącego lub nie.
ponad 1 rok temu / Michu.
 
Czy chrzestny może być niewierzący lub niepraktykujący? Tylko jezuita może znać odpowiedź na to pytanie...
ponad 1 rok temu / Marta
 
A ja mam takie pytanie - czy na przykład agnostyk może przyjąć Eucharystię?
ponad 1 rok temu / Monarchista
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.