DZIŚ JEST:   23   WRZEŚNIA   2018 r.

XXV Niedziela zwykła
Św. Ojca Pio z Pietrelciny
Św. Tekli, męczennicy
 
 
 
 

Czy Kościół może przestać być święty?

Czy Kościół może przestać być święty?

W dobie szalejącego kryzysu zniechęcenie wobec Kościoła przychodzi łatwo. Jednak musimy pamiętać, że grzeszą jedynie ludzie do niego należący. Kościół zaś pozostaje nieskalany, wciąż udziela świętych sakramentów i pobudza do doskonałości życia chrześcijańskiego. Trudno by było inaczej – wszak jego założycielem jest sam Pan Jezus.

 

O ustanowieniu Kościoła przez Chrystusa Pana uczy Sobór Watykański II „Pan Jezus na początku przywołał do siebie tych, których sam chciał i przybyli do Niego. I ustanowił dwunastu, aby z Nim przebywali i żeby ich wysyłał nauczać. W ten sposób zostali Apostołowie zarodkiem nowego Izraela i równocześnie zaczątkiem nowej hierarchii. Następnie, kiedy raz na zawsze swoją śmiercią i zmartwychwstaniem dopełnił w sobie samym tajemnic naszego zbawienia i odnowienia wszystkiego, osiągnąwszy jako Pan wszelką władzę w niebie i na ziemi, zanim został wzięty do nieba, założył swój Kościół jako sakrament zbawienia” (Sobór Watykański II Ad Gentes, n. 5 / misje.pl).

 

Co więcej, Kościół jest Mistycznym Ciałem Chrystusa „podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem” (Biblia Tysiąclecia 1 Kor; 12-13).

 

Kongregacja Nauki Wiary za czasów prefektury kardynała Ratzingera nauczała zaś, że „pełnia tajemnicy zbawczej Chrystusa należy także do Kościoła, nierozerwalnie złączonego ze swoim Panem. Jezus Chrystus bowiem nadal jest obecny i prowadzi swoje dzieło odkupienia w Kościele i poprzez Kościół, który jest Jego Ciałem. Tak jak głowa i członki żywego ciała, chociaż nie są tożsame, są nierozdzielne, tak również Chrystusa i Kościoła nie należy utożsamiać, ale nie można też oddzielać, stanowią bowiem jedynego całego Chrystusa.

 

Ta sama nierozdzielność jest wyrażona w Nowym Testamencie także przy pomocy analogii Kościoła jako Oblubienicy Chrystusa. Dlatego w powiązaniu z jedynością i powszechnością zbawczego pośrednictwa Jezusa Chrystusa należy stanowczo wyznawać jako prawdę wiary katolickiej jedyność założonego przezeń Kościoła. Tak jak jest jeden Chrystus, istnieje tylko jedno Jego Ciało, jedna Jego Oblubienica: jeden Kościół katolicki i apostolski” (Deklaracja Dominus Iesus, n. 16 / opoka.org.pl).

 

Świętość Kościoła

O nieskalaniu Kościoła święty Paweł pisze „[…] Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany” (Biblia Tysiąclecia Ef 5; 25-27).

 

Temat ten podejmuje również Pius XII „Chrystus Pan spogląda z nieba ze szczególną zawsze miłością na nieskażoną Oblubienicę swoją, tułającą się na tym padole wygnania, a widząc ją w niebezpieczeństwie albo sam osobiście, albo przez aniołów swoich albo też innych niebieskich patronów ratuje pośród wzburzonych odmętów, a uśmierzywszy burzę i uspokoiwszy merze, pociesza tym pokojem, który przewyższa wszelki zmysł” (Pius XII, Mystici Corporis, n. 31 / opoka.org.pl)

 

O świętości Kościoła poucza również Katechizm „Kościół jest święty: jego twórcą jest najświętszy Bóg; Chrystus, Jego Oblubieniec, wydał się na ofiarę, aby go uświęcić; ożywia go Duch świętości. Chociaż obejmuje grzeszników, jest nieskalany, choć złożony z grzeszników. Świętość Kościoła jaśnieje w świętych, a w Maryi już cały jest święty” (Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 867).

 

„Kościół... uznawany jest przez wiarę za niezachwianie święty. Albowiem Chrystus, Syn Boży, który wraz z Ojcem i Duchem Świętym doznaje czci jako sam jeden Święty, umiłował Kościół jako oblubienicę swoją, siebie samego zań wydając, aby go uświęcić; złączył go też ze sobą jako ciało swoje i hojnie obdarzył darem Ducha Świętego na chwałę Bożą. Kościół jest więc świętym Ludem Bożym” (Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 823).

 

„Kościół zjednoczony z Chrystusem jest uświęcany przez Niego; przez Niego i w Nim staje się on również uświęcający: Uświęcenie człowieka w Chrystusie i uwielbienie Boga jest celem wszystkich innych dzieł Kościoła. To właśnie w Kościele złożona została pełnia środków zbawienia” (Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 824).

 

Duch Święty prowadzi Kościół

Zgodnie ze słowami Chrystusa Kościół jest prowadzony przez Ducha Świętego „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie” (Biblia Tysiąclecia J 14; 16-17).

 

Uczy o tym także Sobór Watykański II „kiedy zaś dopełniło się dzieło, którego wykonanie Ojciec powierzył Synowi na ziemi, zesłany został w dzień Zielonych Świąt Duch święty, aby Kościół ustawicznie uświęcał i aby w ten sposób wierzący mieli przez Chrystusa w jednym Duchu dostęp do Ojca. On to właśnie jest Duchem życia, czyli źródłem wody tryskającej na żywot wieczny, przez Niego Ojciec ożywia ludzi umarłych na skutek grzechu, zanim śmiertelne ich ciała wskrzesi w Chrystusie. Duch mieszka w Kościele, a także w sercach wiernych jak w świątyni, w nich przemawia i daje świadectwo przybrania za synów.

 

Prowadząc Kościół do wszelkiej prawdy i jednoczenie we wspólnocie (in communione) i w posłudze, uposaża go w rozmaite dary hierarchiczne oraz charyzmatyczne, i przy ich pomocy nim kieruje oraz owocami swoimi go przyozdabia. Mocą Ewangelii utrzymuje Kościół w ciągłej młodości, ustawicznie go odnawia i do doskonałego zjednoczenia z Oblubieńcem prowadzi. Albowiem Duch i Oblubienica mówią do Pana Jezusa Przyjdź! Tak to cały Kościół okazuje się jako lud zjednoczony jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. (Sobór Watykański II, Lumen Gentium / nonpossumus.pl).

 

O prowadzeniu przez Ducha Świętego pisze także Jan Paweł II „wspomagany przez Ducha Świętego, który prowadzi go do całej prawdy, Kościół nie przestał — i nigdy nie może przestać — zgłębiać tajemnicy Słowa Wcielonego, w której wyjaśnia się naprawdę tajemnica człowieka” (Jan Paweł II Veritatis splendor n. 28 / opoka.org.pl).

 

Główne zadanie Kościoła – nadprzyrodzone

Kościół przez dwa tysiąclecia uczynił mnóstwo dobra dla ludzkości. Szpitale, uniwersytety, pomoc charytatywna, wielkie dzieła sztuki, to głównie jego zasługi. Niemniej jednak należy pamiętać, że główne zasługi Kościoła mają charakter duchowy, związany z szerzeniem Chrystusa.

 

Jak zauważa święty Jan Paweł II „istnieją też koncepcje, które umyślnie kładą nacisk na Królestwo i chętnie określają się jako stawiające Królestwo w swym centrum. Koncepcje te uwypuklają obraz Kościoła, który nie myśli o samym sobie, ale zajmuje się całkowicie dawaniem świadectwa i służeniem Królestwu. Mówi się, że jest to „Kościół dla drugich”, tak jak Chrystus jest człowiekiem dla drugich. Zadanie Kościoła opisuje się tak, jakby miało ono iść w dwojakim kierunku: z jednej strony szerzenie tak zwanych „wartości Królestwa”, takich jak pokój, sprawiedliwość, wolność, braterstwo; z drugiej — popieranie dialogu między narodami, kulturami, religiami, aby we wzajemnym wzbogacaniu się pomagały światu w odnowie i zdążaniu coraz bardziej ku Królestwu.

 

Obok aspektów pozytywnych koncepcje te ujawniają często strony negatywne. Przede wszystkim zachowują pewne milczenie w odniesieniu do Chrystusa”. (Jan Paweł II Redemptoris Missio, n. 17 / opoka.org.pl).

 

„Rzeczywistość Królestwa rozumie się w takim właśnie całościowym ujęciu. Niewątpliwie wymaga ono rozwoju dóbr ludzkich i wartości, które słusznie nazwać można „ewangelicznymi”, ponieważ są związane z Dobrą Nowiną. Jednakże popieranie ich, co również jest zadaniem Kościoła, nie może być odrywane ani przeciwstawiane innym jego zasadniczym zadaniom, takim jak głoszenie Chrystusa i Jego Ewangelii, zakładanie i rozwijanie wspólnot, które urzeczywistniają pomiędzy ludźmi żywy obraz Królestwa” (Jan Paweł II Redemptoris Missio, n. 19 / opoka.org.pl).

 

W cytowanych fragmentach nauczania Kościoła usunięto niekiedy wewnętrzne odnośniki (np. do Pisma Świętego czy innych dokumentów kościelnych). Służyło to wyłącznie poprawie czytelności tekstu.

 

 

mjend

 

 




DATA: 2018-06-25 15:24
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
7
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Kościół Katolicki, czyli Kościół Chrystusowy oparty na prymacie Piotrowym, nie mógł zostać przejęty przez masonerię, gdyż z tego by wynikało że Pan Jezus kłamał w słowach "bramy piekielne go nie przemogą". A Pan Jezus nigdy nie skłamał!
2 miesiące temu / do Jurek
 
O jakim >kościele< jest mowa. Bo na pewno NIE KOŚCIELE KATOLICKIM. K.K. jest JEDEN ŚWIĘTY. Inne >wspólnoty< określające się kościołami są heretyckie i nie powinny nas interesować. Brak precyzji w słownictwie i porzucenie Doktryny z Tradycją jest źródłem formułowania pytań, które nie powinny mieć MIEJSCA a jeśli już zaistnieją to potwierdzają jedynie odstąpienie od niezmiennej NAUKI KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO i SCHIZMĘ wśród najwyższych urzędników Watykanu. Pamiętacie pytanie w mediach : Czy papież F. jest heretykiem ? A następnie Jego odpowiedź> Nie nie jestem ? Nie wiadomo czy płakać czy się śmiać ? To jakaś paranoja.
2 miesiące temu / iskierka
 
Proszę o tekst: "Czy Kościół może przestać być święty?", z numerem 2 (wg nauczania przedsoborowego) i z pominięciem, czego uczy o świętości Kościoła Sobór Watykański II. Na SWII Kościół katolicki został przejęty przez masonerię i w związku z tym nie można ufać niczemu, co ukazało się od tego straszliwego zdarzenia.
2 miesiące temu / Jurek
 
dwunastu wybrał i tylu powinno być
2 miesiące temu / oj
 
"Pieśń o winnicy. Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi, pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy! Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?"; "Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki."
2 miesiące temu / Jagoda
 
"Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa. Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas." Sami z siebie jesteśmy naczyniami glinianymi ale w nich jest SKARB ŚWIĘTOŚCI. "Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł. Pokusa nie nawiedziła was większa od tej, która zwykła nawiedzać ludzi. Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusić ponad to, co potraficie znieść, lecz zsyłając pokusę, równocześnie wskaże sposób jej pokonania abyście mogli przetrwać."; "Pan przysiągł i tego nie odwoła: Tyś jest kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka"; "Dlatego Bóg, pragnąc okazać ponad wszelką miarę dziedzicom obietnicy niezmienność swego postanowienia, wzmocnił je przysięgą, abyśmy przez dwie rzeczy niezmienne, co do których niemożliwe jest, by skłamał Bóg, mieli trwałą pociechę."
2 miesiące temu / Jagoda
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.