DZIŚ JEST:   19   LISTOPADA   2018 r.

Św. Mechtyldy z Helfty
Bł. Salomei, księżnej
 
 
 
 

Wiara w cuda – znak staroświeckości czy pobożności rozumnej?

Wiara w cuda – znak staroświeckości czy pobożności rozumnej?
Obraz Po wodzie (fragment), Ivan Aivazovsky. [Public domain], via Wikimedia Commons

Gilbert Keith Chesterton rzekł kiedyś, że gdy ludzie przestaną wierzyć w Boga, to uwierzą w cokolwiek. Dziś sceptycyzm wobec cudów opisanych w Piśmie Świętym stał się popularny. Przynajmniej w pewnych kręgach. Jednocześnie rośnie zaś wiara we wróżki, bioenergoterapie czy dziwy religii Orientu. Nieprzypadkowo. Człowiek odczuwa bowiem naturalne pragnienie wzniosłości, wyjątkowości. Nie powinien ich jednak szukać w tych niebezpiecznych duchowo rejonach. O cudach zaświadcza bowiem Objawienie.

 

W ramach cyklu „Błędy współczesności” przypominamy naukę o cudach.

 

„Ja mam świadectwo większe od Janowego. Są to dzieła, które Ojciec dał Mi do wykonania; dzieła, które czynię, świadczą o Mnie, że Ojciec Mnie posłał. Ojciec, który Mnie posłał, On dał o Mnie świadectwo. Nigdy nie słyszeliście ani Jego głosu, ani nie widzieliście Jego oblicza” (J 5; 36-37).

 

„Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu” (J 10; 37-38).

 

„Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie” (Dz 2; 22).

 

Cud w Kanie

Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów.  A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina».  Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?  Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.

 

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.  Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu! Oni zaś zanieśli.

 

A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli - przywołał pana młodego  i powiedział do niego: Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory. Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.  Następnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni” (J 2; 1-12).

 

Nauka Katechizmu

Jak uczy Katechizm „Ewangelie zostały napisane przez ludzi należących do pierwszych wierzących, którzy chcieli podzielić się wiarą z innymi. Poznawszy przez wiarę, kim jest Jezus, mogli oni zobaczyć i ukazać innym ślady Jego misterium w całym Jego ziemskim życiu. Wszystko w życiu Jezusa, od pieluszek przy Jego narodzeniu aż po ocet podany podczas męki i płótna pozostałe w grobie po Jego zmartwychwstaniu, jest znakiem Jego misterium. Przez czyny, cuda i słowa zostało objawione, że „w Nim... mieszka cała Pełnia: Bóstwo na sposób ciała” (Kol 2, 9).

 

Człowieczeństwo Jezusa ukazuje się w ten sposób jako sakrament, to znaczy znak i narzędzie Jego Bóstwa i zbawienia, które przynosi. To, co było widzialne w Jego ziemskim życiu, prowadzi do niewidzialnego misterium Jego synostwa Bożego i Jego odkupieńczego posłania” (Katechizm Kościoła katolickiego, n. 515).

 

Sobór Watykański I o prawdziwości cudów

„Niemniej jednak, aby posłuszeństwo naszej wiary pozostawało w zgodzie z rozumem, dla poparcia swego Objawienia Bóg raczył połączyć z wewnętrznymi pomocami Ducha Świętego zewnętrzne argumenty, którymi są dzieła Boże, przede wszystkim cuda i proroctwa, które – choć wybitnie pokazują wszechmoc i nieskończoną wiedzę Boga – są najpewniejszymi znakami Bożego objawienia i odpowiadają zdolności rozumienia wszystkich [ludzi].

 

Zarówno Mojżesz, jak i prorocy, a zwłaszcza Chrystus Pan dokonali wiele najwyraźniejszych cudów oraz wypowiadali proroctwa. Z kolei o apostołach czytamy, że: Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał ich naukę znakami, które jej towarzyszyły. Napisane jest również: Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu”. (Sobór Watykański I, Dei Filius, n. 30-31 / soborowa.strefa.pl).

 

„Gdyby ktoś mówił,

[a] że cuda nie są wcale możliwe, a zatem wszystkie opowiadania o cudach, nawet te zawarte w Piśmie Świętym, trzeba uznać za baśnie i mity;

[b] albo że cudów nigdy nie można poznać w sposób pewny, ani że na ich podstawie nie można w należyty sposób wykazać Bożego pochodzenia chrześcijańskiej religii – niech będzie wyklęty” (Sobór Watykański I, Dei Filius, kanony cz. III n. 4 / soborowa.strefa.pl).

 

Święty Tomasz uzasadnia istnienie cudów

„Bóstwo udziela człowiekowi mocy czynienia cudów w dwojakim celu: Przede wszystkim i głównie dla potwierdzenia prawdziwości nauki głoszonej przez człowieka. Skoro prawdy wiary przekraczają pojemność ludzkiego rozumu, to wobec niewystarczalności ludzkich dowodów muszą znaleźć potwierdzenie w dowodach mocy Bożej.

 

W ten sposób znajduje wiarę nauka głoszona przez człowieka, jako słowa Boże, jeżeli on czyni to, co tylko Bóg może uczynić, podobnie jak spotyka się z wiarą w autentyczność królewskiego pisma człowiek, który przedstawi pismo opatrzone królewską pieczęcią. Po drugie – chodzi o pokazanie, że w człowieku przez łaskę Ducha Świętego jest obecny Bóg, tak iżby patrząc na dzieła Boże dokonywane przez tego człowieka wierzono, iż Bóg w nim mieszka przez łaskę. Stąd słowa Pawła: Ten, który daje wam Ducha i pośród was czyni cuda.

 

W Chrystusie musieli ludzie dostrzec oba te momenty, mianowicie: to, że Bóg był w Nim przez łaskę, nie przez łaskę usynowienia, lecz łaskę zjednoczenia, oraz to, że Jego nadprzyrodzona nauka pochodziła od Boga. I dlatego czynienie cudów przez Chrystusa jak najbardziej harmonizowało z jego misją”. (Święty Tomasz z Akwinu, Summa teologiczna, III, q.43, a.1).

 

Leon XIII w encyklice Satis cognitum uczy, że Chrystus cudami udowodnił swe Bóstwo oraz Boże pochodzenie Swej misji (Por. Leon XIII, Satis Cognitum).

 

Święty Jan Paweł II podkreślił, że znaków i cudów Pana Jezusa nie można oddzielić od kontekstu Ewangelii. Zauważył, że apostołowie i ewangeliści oraz cały pierwotny Kościół widział w każdym z cudów najwyższą władzę Chrystusa nad naturą i jej prawami. (Por. Jan Paweł II Audiencja generalna 02.12.1987).

 

 

mjend

 

 

Inne teksty cyklu #błędy współczesności:

 

Zaczynamy cykl #błędy współczesności. Bo nauka Kościoła jest wieczna! 

Ubóstwienie ubóstwa. Czy bieda wystarczy do zbawienia?

Ekumenizm ponad wszystko?

Przede wszystkim filantropia?

„Starsi bracia” ważniejsi niż Prawda?

Miłość to tylko uczucie?

„Dobroludzizm”. Czy istnieje szczęście bez Boga?

Zbawienie należne z automatu?

Protestantyzm równie dobry co katolicyzm?

Zgubne konsekwencje odrzucenia prymatu Piotra

Czy komunizm można pogodzić z chrześcijaństwem?

Biedny Kościół? Nie tędy droga?

Czy to możliwe, aby piekło nie istniało?

Katoliccy nauczyciele mają nauczać po laicku?

Czy chrzestny może być niewierzący lub „niepraktykujący”?

Obrona własności prywatnej nie ma nic wspólnego z religią?

Bezżenność dla Królestwa – przeżytek i okrucieństwo?

 

   


DATA: 2018-05-14 11:53
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
5
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Polecam - "Co się stało z mężczyznami?", BP KEP, Opublikowany 21 lis 2013 - "Wiara jest łaską ale ty masz rozum, który ci dyktuje skądeś się wziął i jeżeli ty nie zechcesz, to nie uwierzysz. Musisz rozumem zacząć szukać. Jeżeli jesteś - dowodem na istnienie Stwórcy jest stworzenie, dowodem na istnienie Stwórcy jest świat stworzony. Więc rozum twój ludzki, ma ci podyktować - nie jestem zwierzęciem. Nie masz żadnego okresu rui, żaden mężczyzna nie podlega prawom materialnym natury, bo ma rozum, bo ma swój mózg i ma wolę. To nie jest świat zwierzęcy, że jest marzec i wszystkie koty muszą." Są jeszcze kobiety staroświeckie, które wciąż wierzą w mężczyzn - które wciąż ufają mężczyznom - TO JEST PRAWDZIWY CUD!
5 miesięcy temu / Jagoda
 
cd. "tak człowiek, który znalazł się w Bogu, czyni stale postępy ku Bogu."; "I dlatego dla nas, jakby dla dzieci, on, który jest chlebem doskonałym Ojca, przygotował siebie jako mleko - było nim jego przyjście w człowieczeństwie i jakby z cielesnych piersi zostaliśmy karmieni, abyśmy przez tego rodzaju mleczny pokarm przywykli do napoju Słowa Bożego i abyśmy tego, który jest chlebem nieśmiertelności, to jest Ducha Ojca, mogli w nas samych zatrzymać."; "Dlatego właśnie Słowo Boże dzieliło dzieciństwo z człowiekiem i chociaż było doskonałe, to nie ze względu na siebie, ale z powodu dzieciństwa człowieka, stało się uchwytne w takim stopniu, że człowiek mógł je pojąć."; "Światło nie staje się słabe z tego powodu, że niektórzy czynią siebie ślepymi, ale jest takie, jakie jest, podczas gdy ślepi przez swój błąd, winę, pozostają w ciemnościach...odsunęli się od niego przez własną winę, ponieważ zostali stworzeni z możliwością wyboru i wolnym wyborem." św. Ireneusz
6 miesięcy temu / Jagoda
 
Dziś pod koniec Mszy Świętej, po Komunii Świętej lecz przed Błogosławieństwem, Ksiądz przeczytał, parafrazuję ? NIECH PRZYJĘCIE TWOJEGO CIAŁA UMOCNI NAS NA PRZYJĘCIE DARÓW DUCHA ŚWIĘTEGO. Modlitwy czytane na Mszy Świętej uczą nas prawdy o ludziach i o Bogu. Aby było możliwe przyjęcie darów Ducha Świętego i Jego Samego - konieczne jest dla istoty człowieka - jego ludzkiej natury, najpierw oczyszczenie z ran grzechów - w sakramencie pokuty. Potem umocnienie istoty ludzkiej przez przyjęcie Ciała - Bosko-ludzkiego Pana Jezusa, w Komunii Świętej. Wtedy człowiek będzie gotowy - umocniony - aby się nie rozpadł, podczas przyjścia Ducha Świętego i Jego darów do swego wnętrza. "Dlatego Słowo Boże stało się człowiekiem i Synem Człowieczym, żeby przyzwyczaić ludzi do przyjmowania Boga i żeby Bóg, według upodobania Ojca, przyzwyczajał się do zamieszkiwania w człowieku."; "Człowiek zaś doznaje postępu i wzrostu ku Bogu. Tak jak Bóg jest zawsze ten sam, tak człowiek cdn.
6 miesięcy temu / Jagoda
 
Nieustanny cud powołania Kościoła jak i Zesłanie Ducha Świętego odbyło się dzięki Świętości Maryji.
6 miesięcy temu / Wierzący
 
cd. argumentów naukowych, obiektywnych faktów dla rozumu, nie wybierają Boga i wiary w Niego - czyli nie biorą pod uwagę argumentów rozumowych. Jest tu kwestia woli, a nie rozumu. Staroświeccy wolą wierzyć w Boga i dlatego przyjmują rozumem wyjaśnienia zgodne z wiarą. Pobożność rozumna - to taka, gdy naukowiec uwierzy w Boga, na podstawie badań np. Całunu Turyńskiego. Zgadza się wierzyć i ma potwierdzenie dla swego rozumu. Przyjmuje dar wiary. Tak samo uczynili Żydzi podczas wskrzeszenia Łazarza - wierzyli, bo mieli dowód. Była to pobożność rozumna. Nie uwierzyliby bez dowodu. Natomiast staroświeccy uwierzyliby bez dowodu - jak Marta, która nawet nie widząc cudu wyznała prostą wiarę "Marta rzekła do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga. Rzekł do niej Jezus: Brat twój zmartwychwstanie. Rzekła Marta do Niego: Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym."
6 miesięcy temu / Jagoda
 
cd. cielesnego nie jest sam w sobie nadprzyrodzony, lecz jedynie przez sposób, w jaki został dokonany...Dlatego też cud, chociaż nadprzyrodzony w swej przyczynie, jest poznawalny w sposób przyrodzony, podczas gdy życie łaski, z istoty swej nadprzyrodzone, nie może być poznane w sposób przyrodzony. Aby zaznaczyć tę różnicę, mówi się często, że cud jest raczej pozaprzyrodzony niż nadprzyrodzony, a tę ostatnią nazwę zachowuje się dla określenia życia nadprzyrodzonego." Tamże, o.Reginald Cuda są więc pozaprzyrodzone i nie wymuszają wiary na człowieku w sposób automatyczny. Cuda są potrzebne bardziej niewierzącym, niż wierzącym. Wiadomo, że najprostszą i najsilniejszą wiarę mają ludzie staroświeccy, gdyż szukają wyjaśnień rozumowych dla doświadczalnych przez zmysły cudownych zdarzeń. Dla nich wystarcza, że coś ma charakter pozaprzyrodzony aby to zdarzenie przypisać Bogu lub diabłu. Ludzie bez wiary, nawet przy badaniu np. Całunu Turyńskiego, który dostarcza cdn.
6 miesięcy temu / Jagoda
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.