DZIŚ JEST:   19   LISTOPADA   2018 r.

Św. Mechtyldy z Helfty
Bł. Salomei, księżnej
 
 
 
 

Zgubne konsekwencje odrzucenia prymatu Piotra

Zgubne konsekwencje odrzucenia prymatu Piotra
Źródło: FORUM

Nie każde słowo papieża jest nieomylne. Dlatego też w pewnych przypadkach hierarchowie, a nawet wierni świeccy mogą, a nawet powinni wstrzymać się od ślepego posłuszeństwa. Nie może to jednak nigdy prowadzić nas do odrzucenia prymatu świętego Piotra i Jego następców. Jego negacja oznacza bowiem otwarcie się na błąd i upadek duszy. W ramach cyklu „Błędy współczesności” przedstawiamy zbiór wypowiedzi papieży i soborów potwierdzających tę tezę i negujących dążenia do odrzucenia prymatu Piotra.

 

W dzisiejszych czasach szczególnie dobrze widać, że wiara w jeden, święty, powszechny i katolicki Kościół musi być głęboka a nasza wiedza o tym, czym jest Kościół– stale pogłębiana. W dobie rozszalałych błędów łatwo bowiem zgubić poprawny azymut, albo z gruntu odrzucić całe urzędy, piastowane przez osoby, których wypowiedzi wprawiają czasami w konfuzję. Nigdy nie wolno nam odrzucić urzędu Piotrowego – bez niego nie będzie Kościoła. W dobie kryzysu jednak musimy również szerzyć wiedzę na temat tego, które wypowiedzi papieży są nieomylne, a które pozostają kwestią prywatnego nauczania.

 

Jak uczy Sobór Watykański I„(…) zanim Chrystus został uwielbiony, prosił Ojca nie tylko za Apostołów, ale także za tymi, którzy dzięki ich słowu mieli uwierzyć w Niego, by wszyscy stanowili jedno, jak Syn i Ojciec są jedno”. Dlatego apostołów, których wybrał sobie ze świata, Chrystus posłał tak, jak sam został posłany przez Ojca”. W ten sposób chciał, aby w Jego Kościele byli pasterze i nauczyciele aż do skończenia świata.

 

Aby zaś episkopat był jeden i niepodzielny oraz aby cała rzesza wiernych mogła być zachowana w jedności wiary i w komunii przez związanych ze sobą nawzajem kapłanów, stawiając św. Piotra na czele pozostałych apostołów, ustanowił w nim trwałą zasadę i widzialny fundament tej dwojakiej jedności. Na jego męstwie miała być zbudowana wieczna świątynia, a z wytrwałości jego wiary miała się wznosić do nieba wielka godność Kościoła”.

(Pastor Aeternus, Sobór Watykański I rozdział 2-3 / soborowastrefa.pl)

 

Kościół jest zawsze ten sam

„Ale Chrystus ustanowił swój Kościół jako społeczność, z istoty swej na zewnątrz widomą, aby pod kierownictwem jednej głowy (Mt 16,18; Łk 22,32; Jn 21;15-17), przez nauczanie żywym słowem (Mk 16,15), i przez udzielanie Sakramentów, tych źródeł łask niebieskich (Jan 3, 6, 48 - 59, 20, 22; Mt 18-16), kontynuowała w przyszłości dzieło odkupienia ludzkości”. (…) – uczy Pius XI w Mortalium animos.

 

„Ten tak cudownie ustanowiony Kościół nie mógł po śmierci swego Założyciela i Apostołów, tych pierwszych pionierów swego rozpowszechnienia, upaść lub być obalonym, boć przecie Jego zadaniem było, wszystkich ludzi, bez różnicy czasu i przestrzeni doprowadzić do zbawienia: Idźcie przeto i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19).

 

Czyż więc Kościołowi w jego ciągłym, nieprzerwanym wypełnianiu swego przeznaczenia może zabraknąć skutecznej siły, skoro go przecież sam Chrystus wciąż wspomaga, On, który uroczyście przyobiecał: „Ecce vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consumationem saeculi” („Oto jestem z wami po wszystkie dni, aż do końca świata”)? (Mt 28-20).

 

Nie może więc być inaczej, jak tylko, że Kościół Chrystusa nie tylko dzisiaj ale i po wsze czasy, istnieje, lecz musi być z konieczności ten sam, jak był za czasów Apostołów, chyba, że ktoś powiedziałby - co nie daj Boże - że Chrystus Pan nie sprostał swym zamiarom, lub też, że pomylił się wówczas, gdy zapewniał, że bramy piekieł nigdy go nie zwyciężą (Mt 16,18)” – dodaje papież. (Pius XI Mortalium animos)

 

Katechizm o władzy kluczy 

„Jezus powierzył Piotrowi specjalną władzę: Tobie dam klucze Królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie (Mt 16, 38 19). Klucze oznaczają władzę zarządzania domem Bożym, którym jest Kościół. Jezus, „Dobry Pasterz” (J 10,11), potwierdził to zadanie po swoim Zmartwychwstaniu: Paś baranki moje! (J 21,15-17).

 

Wiązanie i rozwiązywanie oznacza władzę odpuszczania grzechów, ogłaszania orzeczeń doktrynalnych i podejmowania decyzji dyscyplinarnych w Kościele. Jezus powierzył tę władzę Kościołowi przez posługę Apostołów (Mt 18,18), a w sposób szczególny Piotrowi. Samemu zaś Piotrowi powierzył wyraźnie klucze Królestwa”. (Katechizm Kościoła Katolickiego, 553).

 

Sobór Florencki: Papież osiada pełnię władzy

„Określamy też, że święta Stolica Apostolska i biskup rzymski posiadają prymat nad całym światem, a biskup rzymski jest następcą św. Piotra, Księcia Apostołów, i prawdziwym zastępcą Chrystusa, głową całego Kościoła oraz ojcem i nauczycielem wszystkich chrześcijan. Jemu w osobie św. Piotra przekazana została przez Pana naszego Jezusa Chrystusa pełna władza pasterzowania, rządzenia i kierowania Kościołem powszechnym, zgodnie z uchwałami soborów ekumenicznych i świętych kanonów” (Sobór Florencki Laetentur coeli 17 / soborowa.strefa.pl )

 

Należy podporządkować się autorytetowi Piotrowemu

Jak pisał Pius XI w Mortalium animos „są zresztą i tacy, którzy oczywiście przyznają, że protestantyzm zbyt nieopatrznie odrzucił nie które istotne artykuły wiary i nie które na wskroś możliwe do przyjęcia i cenne obrządki zewnętrznego kultu, przy których natomiast Kościół katolicki jeszcze trwa. Dodają jednak zaraz, że i ten Kościół działając nieprawnie, skaził pierwotna, wiarę chrześcijańską: dołączył bowiem nie które artykuły, których Ewangelia nie zna, a które jej nawet wręcz się sprzeciwiają.

 

Do nich zaliczają na sam przód naukę o Prymacie, jurysdykcji przyznanej Piotrowi i Jego następcom na Stolicy Rzymskiej. Niektórzy z nich, chociaż nieliczni, chcą w prawdzie przyznać Biskupowi Rzymskiemu albo pierwszeństwo honorowe, albo jurysdykcje, albo też w ogóle jakąś władzę, która jednak wyprowadzają nie z prawa Boskiego, lecz nie jako z woli wiernych. Inni znowu zgodziliby się nawet, by Papież przewodniczył ich, co prawda, nieco niesamowitym, zjazdom.

 

Jeżeli zresztą spotkać można wielu niekatolików, którzy w pięknych słowach głoszą braterską wspólność w Chrystusie, to przecież nie ma ani jednego, któremu przez myśl by przeszło poddać się posłusznie w nauce i kierownictwie Namiestnikowi Jezusa Chrystusa. W międzyczasie oświadczają, że chcą wprawdzie rokować z Kościołem Rzymskim, lecz z zastrzeżeniem równości wzajemnych praw, to znaczy jako równouprawnieni. Gdyby jednak mogli rokować, to bez wątpienia w rokowaniach dążyliby do takiej umowy, która umożliwiłaby im trwanie przy tych zapatrywaniach z powodu których błąkają się jeszcze ciągle poza jedyną owczarnią Chrystusa”. (Mortalium animos 7,8 / opoka.org.pl ).

 

Zgubne skutki odrzucenia prymatu papieskiego

Pius XII podkreślił, że ludzie twierdzący, że uznają Chrystusa za głowę Kościoła, ale niepodążający za Jego ziemskim Wikariuszem kroczą niebezpieczną ścieżką. Ich niszczenie widzialnych więzów jedności sprawia, że ludzie poszukujący Bramy Zbawienia nie mogą jej znaleźć. (Por. Pius XII, Mystici Corporis Christi, n. 41).

 

Leon XIII zauważył zaś, że nikt nie może odłączać się od nieomylnego autorytetu Kościoła. Dodał, że gdyby umysły wszystkich skierowały się ku nieomylnemu urzędowi nauczycielskiemu Kościoła, to wszyscy mogliby się cieszyć większym bezpieczeństwem od błędu. Odejście od tego myślenia oznaczałoby bowiem odejście od Przedwiecznej Mądrości. (Por. Leon XIII Testem benevolentiae).

 

Wszystkie te cytaty przypominają, że nie będzie Kościoła bez papiestwa. Ideę tę odrzucili schizmatycy i heretycy, i do dziś skutki ich grzechu pokutują brakiem jedności wśród chrześcijan. Nie możemy pozwolić sobie na to, by wierni, przywiązani do Tradycji katolicy, choćby musieli cierpieć wewnątrz Kościoła (co było przecież udziałem wielu świętych!) kiedykolwiek podważali samą ideę papiestwa.

 

mjend

 

W ramach cyklu ukazały się dotąd:

Zaczynamy cykl #błędy współczesności. Bo nauka Kościoła jest wieczna!

Ubóstwienie ubóstwa. Czy bieda wystarczy do zbawienia?

Ekumenizm ponad wszystko?

Przede wszystkim filantropia?

„Starsi bracia” ważniejsi niż Prawda?

Miłość to tylko uczucie?

„Dobroludzizm”. Czy istnieje szczęście bez Boga?

Zbawienie należne z automatu?

Protestantyzm równie dobry co katolicyzm?


DATA: 2018-03-09 14:05
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
8
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

List do Frania. Tornado zburzyło mój dom ? nazwany Kościołem w Polsce, patrzę na gruzy stąd, ukryta w maleńkiej wiosce?Serce przenika grot, przez wrogów puszczonej strzały, na Boga kieruję wzrok, przy oknie tkwi krzyżyk mały. Mój dom nie ma okien, ni drzwi, ściany rozpadły się w gruzy i tylko krzyżyk drży, w kroplach deszczu po burzy. Po twarzy płynie mi deszcz, wiatr włosy splątane rozwiewa, własnych zabrakło mi łez... Ma dusza wyje, nie śpiewa... W tym wyciu duszy mej, nie ma modlitwy drobiny, jest tylko huczący dźwięk, jakiejś czyszczącej maszyny. Co szybko wyczyścić chce z gniewu me serce spienione lecz tylko rani je jak wrzątek ręce spieczone. Czym będą za sto lat, moje wspomnienia o domu, który tu wczoraj był, jutro nieznany nikomu. Jak mam zagłuszyć ten krzyk, który się wzmaga szaleństwem, zbyt późny - nie ostrzegł mnie, przed takim niebezpieczeństwem. Więc krzyczeć będę wciąż, aż mi zabraknie sił, że moje serce jest stąd, że tutaj Kościół był...
8 miesięcy temu / kwiatek77
 
Osierocona (13.04.10 napisane, a dziś dedykowane KEP) Płyną łzy po twarzy sieroty, pochylona nad trumną swego ojca płacze, gdy zamiast ręki matki dotyka drewna zimnego, zdrętwiała trwa ze zgrozą pytając - dlaczego? W histerii spazmach przez obcych tłumionych, jej łkanie przenika mury czterech ścian zostawionych, przez tych co jej bezpieczeństwa byli potwierdzeniem, dziś stoi w nich zmiażdżona lękiem, przygięta cierpieniem, ku ziemi tuląc ze smutku obolałą głowę, owiana przenikającej do kości nagłej śmierci cieniem, chętnie by swego życia oddała połowę...wrócić oddech rodzicom jest dziś jej pragnieniem, zobaczyć uśmiech matki, słyszeć ojca słowa...Na jej oczach zasuwa się płyta grobowa, życie kirem żałoby w sercu przecinając, krwawiącymi wspomnieniami puste dni wypełniając...
8 miesięcy temu / kwiatek77
 
cd. Nie wiemy! Dzieci Twoje...Lecz prosimy, pozwól nam patrzeć w Twe oczy dzisiaj - gdy żyjemy, bo niczym są ziemskie trudy, znoje...Pozwól nam w nie patrzeć, kiedy umieramy...by piekło nas nie pożarło, gdy się odwracamy...Pomóż nam widzieć Zbawcę, bo Go nie dostrzegamy...Uzdrawiasz! Dzięki Tobie! OCZY WIARY MAMY! Święci widzą i słyszą. Zapytam Świętych, czym jest świadomość Twojej obecności? która ich powstrzymuje od ukrytej w nich jak i w każdym człowieku: złości, przewrotności, grzeszności. Gdy widzą Twe oblicze smutnym, żałują straszliwie, najmniejszy grzech jawi się im obrzydliwie, jak coś ohydnego, bo sprawił Ci Boże cierpienie...Dlaczego ja jeszcze nie czuję wstrętu tego? Ślepa jestem na Twe Oblicze, głucha na Twój głos...Boże zmiłuj się nade mną! odwróć drugiej śmierci cios...
8 miesięcy temu / kwiatek77
 
Oblicze (Osoba) Miłości. Miłości, która nie chronisz przed: wstawaniem rano, myciem się, jedzeniem, wyjściem, przyjściem, zakupami, nieprzespanymi nocami, zakorkowanymi ulicami, smutkiem, tęsknotą, samotnością, złością, rozczarowaniem, zazdrością, złamaną nogą, szafą ubogą, złamanym sercem, ślubnym kobiercem...nie chronisz nas przed śmiercią, nie chronisz przed życiem...czymże jesteś miłości? jeśli nie...Obliczem! Tylko współtowarzyszyć, współcierpieć z nami możesz...Nie przeżywasz za nas życia...Więc prosimy, błagamy, nie odrzucaj nas na wieki od swego świętego Oblicza...Kto Ciebie ujrzy, nie umrze na wieki...poniosą go ku światłu odkupienia rzeki. Niech Twoje Oblicze czuwa, kiedy wstajemy rano i gdy już zasypiamy, niech będzie nad nami tak samo...Wystarczy, że JESTEŚ, nawet jeśli Cię nie widzimy, pod Twym spojrzeniem poczęci, pod nim ze świata schodzimy...Dlaczego tak chcesz być z nami? patrzeć na nas...choć prawej od lewej ręki swej nie odróżniamy? cdn.
8 miesięcy temu / kwiatek77
 
cd. Niech się dzieje Twoje słowo, Ty wiesz ile razy zdradzę...a jednak przyjmujesz na nowo, nic na to nie poradzę...Jesteś większy od każdego mego grzechu, zanim sobie przebaczę, Ty mi przebaczasz w pośpiechu, tego nie wytłumaczę...temu, co nie uwierzył, oby się Tobie powierzył, zamiast drzewu...Jak Ty zawisł, między ziemią, a niebem...nie Twe Ciało było mu chlebem...a mi tak...między nami jest duża różnica...On rozczarował się Życiem, ja potrzebuję Życia, rozczarowuję się sobą, codziennie po staremu...lecz jestem bezpieczna jak dziecko, oddane Ojcu naszemu...Rozczarowanie, które możesz prowadzić do prawdy, tak blisko śmierci jesteś umieszczone, jak Ciało Boga na krzyżu zawieszone, Ciało prawdziwe, na narzędziu śmierci...Rozczarowanie - które Świętych czynisz, jak w tyglu prawdy oczyszczone złoto, lecz tak rozpaczy bliskie jesteś po to, być może...aby bliższe być nadziei...
8 miesięcy temu / kwiatek77
 
Rozczarowani Święci. Czy byliście rozczarowani? że tak po prostu umył Wam nogi...On - Jezus, Bóg-Człowiek, ubogi...Czy byliście rozczarowani? że się modlił, gdy Wam się spać chciało...ponad siły wymagał, choć mało...by z Nim ludzkie serce czuwało...Czy byliście rozczarowani? że dał obciąć tylko jedno ucho, które za chwilę uzdrowił, a tak łatwo mieczem się machało, wnet Wam męstwo zabrane zostało...Boże, co rozdajesz dziś rozczarowanie: zwyczajnością, powszedniością, naszymi tymi samymi wadami, znanymi od lat czynnościami...Boże ulituj się nad nami! Jesteśmy jak dzieci, co gdy grałeś nie tańczyliśmy, gdy płakałeś, nie zawodziliśmy, za swoimi myślami poszliśmy, zbłądziliśmy...Jak dobrze, że jesteśmy dziś rozczarowani...nie nasze myśli stały się rzeczywistością, lecz Twoje Boże, bo jesteś Miłością, Twa wola niech się dzieje w naszym życiu, Tyś naszą Świętością! Pokorny, w ukryciu...obecny w okruszku Chleba, Boże, którego nie rozumiem, Tyś moja prawdziwa potrze
8 miesięcy temu / kwiatek77
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.