DZIŚ JEST:   22   WRZEŚNIA   2018 r.

Św. Maurycego z Towarzyszami
Św. Tomasza z Villanueva
 
 
 
 

Święty Maksymilian Kolbe – tylko miłość jest twórcza

Święty Maksymilian Kolbe – tylko miłość jest twórcza

Był człowiekiem, który przemienia świat. Gdziekolwiek się pojawił, odnawiało się oblicze ziemi.

 

„Wszędzie widzę Niepokalaną, problemów nie widzę nigdzie” – mawiał. Bo chrześcijanin nie może widzieć problemów, w każdym razie nie na tyle, by przeszkadzały mu one w drodze do Królestwa Niebieskiego. Jeżeli je dostrzega, to wyłącznie jako kolejne stopnie w procesie doskonalenia – aby ostatecznie stać się „doskonałym jak Ojciec nasz niebieski” (Mt 5, 48). Chrześcijanin jest z definicji optymistą – nieodmiennie w pozytywnym świetle widzi ludzi i zdarzenia, i taki sam ma stosunek do życia – czyż zresztą mogłoby być inaczej, skoro wierzy, że świat i ludzie to dzieło Boga, a „Bóg wiedział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (Rdz 1, 31).

 

Nie znaczy to jednak bynajmniej, iż chrześcijanin ma być oderwanym od rzeczywistości, egzaltowanym pięknoduchem, który z premedytacją zrodzoną z bezbrzeżnej naiwności zamyka oczy na wszelkie zło tego łez padołu, odmawiając przyjęcia do wiadomości, że „cały świat leży w mocy Złego” (1 J 5, 19). Wręcz przeciwnie: „roztropny jak wąż, a nieskazitelny jak gołąb” (Mt 10, 16) chrześcijanin kroczy drogą zwycięstwa już odniesionego przez jego Pana i Mistrza – Jezusa Chrystusa, pełnię swej ufności pokładając w Opatrzności Bożej, która każde zło obraca w dobro. Jego osobistym zadaniem jest zaś nigdy ani na krok nie zboczyć z wytyczonej drogi zbawienia i w nienaruszonym stanie zachować depozyt wiary. As simple as that – jak mawiają Anglicy.

 

Ale przecież „nikt nie jest samotną wyspą” – by zacytować niegłupiego Anglika (skoro już o nich mowa, choć renegata. Chrześcijanin doskonale wie, że „nie zapala się lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu” (Mt 5, 15). Powołanie wyznawcy Chrystusa zakłada bycie „światłem świata” (Mt 5, 14). I „solą ziemi” (Mt 5, 13), która temu światu ma nadać Boży smak. Przeto obowiązkiem każdego chrześcijanina jest budowanie Królestwa Bożego na ziemi: wykuwanie cywilizacji chrześcijańskiej – drogowskazu do Nieba – mającej za zadanie przemieniać świat w duchu Ewangelii, by tworzyć na miarę doczesnych możliwości optymalne warunki do uświęcania dusz.

 

Mało kto rozumiał to tak dogłębnie jak Maksymilian Maria Kolbe, wierny syn Biedaczyny z Asyżu, któremu Pan polecił: „Odbuduj mój Kościół!”. Wiedziony prawdziwie chrześcijańskim optymizmem Ojca Serafickiego polski franciszkanin przez całe swe życie nieustannie budował i przemieniał. Przemienił metodologię walki z masonerią, budując Rycerstwo Niepokalanej. Przemienił oblicze japońskiego katolicyzmu, budując azjatycką edycję „Rycerza Niepokalanej” (kilkadziesiąt tysięcy egzemplarzy miesięcznie w kraju, w którym zaledwie pół wieku wcześniej religia katolicka nie mieściła się w ogóle w ramach tolerancji). A wcześniej przemienił oblicze rodzimego publikatorstwa katolickiego, budując prawdziwe imperium medialne (z kilkoma tytułami, w tym jednym o milionowym nakładzie, z siecią radiową, z telewizją w planie...). Przemienił też sposób myślenia o życiu konsekrowanym, budując wśród mazowieckich pól najliczniejszy w ówczesnym świecie klasztor męski.

 

Nade wszystko zaś przez ostatnich jedenaście tygodni życia heroicznie przemieniał gehennę niemieckiej, nazistowskiej fabryki śmierci, budując wokół siebie przyczółek cywilizacji miłości, by na koniec odmienić piekielną obozową logikę życzeniem: „Chcę umrzeć za tego człowieka”. Odmienić szatańską wolę odzianego w czarny mundur Übermenscha, przemieniając wyrok śmierci na nieznajomego bliźniego w darowanie mu życia. A i to jeszcze nie wszystko. Jeszcze zdołał przemienić bunkier śmierci głodowej z otchłani pohańbienia i rozpaczy w bramę do Raju, która aż po ostatnie tchnienie owczarni powierzonej mu u kresu posługiwania rozbrzmiewać będzie nie bluźnierczym lamentem, ale ufną modlitwą i triumfalnym śpiewem.

 

A zastrzyk z fenolu niczego nie zakończy, lecz wręcz przeciwnie: wszystko dopiero zacznie. 14 sierpnia 1941 roku „zwierzchności i władze, rządcy świata ciemności i duchowe pierwiastki zła na wyżynach niebieskich” (Ef 6, 12) zachwiały się w posadach. Ten, który od zarania dziejów pragnie duszę i ciało człowieka stworzonego na obraz i podobieństwo Boże zatracić w piekle, zadrżał z trwogi. Pewny zwycięstwa nad XX wiekiem, otrzymanym wszak do swej wyłącznej dyspozycji, nagle pojął – za sprawą skromnego polskiego zakonnika – że nie zdoła zbudować piekła na ziemi, dopóki znajdzie się choćby jeden chrześcijanin, który zechce – jak rzecz sugestywnie naświetlał w swych seminaryjnych wykładach święty Maksymilian – małe „w” swojej własnej, ludzkiej woli wpisać w wielkie „W” woli Bożej.

 

Jerzy Wolak


DATA: 2018-08-14 11:14
AUTOR: JERZY WOLAK
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
16
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Wielki Boże, w jakich czasach przyszło nam żyć - oto wielki Święty męczennik, ale i wielki Erudyta Świadom źródeł natchnień i planów wrogów KK w jego niszczeniu, nieugięty do Męczeństwa . . . a tuż obok mamy czołową postać współczesnego KK w RP, którego słowa w porównaniu do znanych mi słów Św. Maxymiliana, są w takim "współbrzmieniu", że piła tarczowa jest przy nich . . . muzyką.
1 miesiąc temu / Andrzej BR
 
Świerad,Bobola,Kolbe są mi bliscy,Święci moi kochani,Święci katoliccy
1 miesiąc temu / Dardilly
 
Umiłowany Boże, choćbym był ostatnim: Oto jestem!
1 miesiąc temu / katolik
 
Poproszę o cykl artykułów z Rycerza Niepokalanej o żydach.
1 miesiąc temu / Rodak
 
WIELBIĘ ŚWIĘTEGO MAKSYMILIANA KOLBEGO Z ŻARLIWĄ MODLITWĄ OD KONTERFEKTU Z POZNAŃSKIEJ FARY RYCERZ NIEPOKALANEJ JĘDRZEJ
1 miesiąc temu / JĘDRZEJ STEFAN OKSZA - PŁACZKOWSKI
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.