DZIŚ JEST:   17   WRZEŚNIA   2019 r.

Św. Roberta Bellarmina, biskupa
Św. Hildegardy z Bingen
Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego
 
 
 
 

Pius X: Czujny stróż wiary, umiłowany wódz duchowieństwa

Pius X: Czujny stróż wiary, umiłowany wódz duchowieństwa
fot.Jpvt1979/commons/GNU/creative

„Władcy mądremu, czujnemu stróżowi wiary, umiłowanemu wodzowi duchowieństwa” – w taki sposób kardynał Désiré-Joseph Mercier zadedykował rekolekcje wygłoszone klerykom seminarium archidiecezji mecheleńskiej samemu Piusowi X. Dedykacja ta stanowić może najlepsze podsumowanie pontyfikatu Giuseppe Melchiorre Sarto (1835-1914), uważanego za jednego z największych papieży XX wieku. Kojarzony z katolickim antymodernizmem, encykliką „Pascendi Dominici Gregis” i odnową formacji seminaryjnej, Pius X uchodzić może za wzór papieża-reformatora oddanego odnowie życia religijnego i społecznego.

 

Kapłan 

Giuseppe Melchiorre Sarto pochodził z ubogiej chłopskiej rodziny, w wieku 15 lat otrzymał tonsurę z rąk biskupa Treviso (patriarchat Wenecji), dzięki stypendium naukowemu diecezji ukończył z wyróżnieniem studia teologiczne i filozoficzne. Święcenia kapłańskie otrzymał w wieku 23 lat. Przez dziewięć lat pełnił funkcję kapelana w Tombolo, dał się poznać jako gorliwy duszpasterz i kaznodzieja, szczególną wagę przykładając do formacji religijnej dorosłych. W 1875 roku został kanonikiem kapituły katedralnej w Treviso, pełnił funkcję kierownika duchowego, rektora i egzaminatora w seminarium diecezjalnym.

 

 W 1884 roku został wyniesiony do godności biskupa diecezji Mantui, gdzie skoncentrował swoje wysiłki duszpasterskie na właściwej formacji kleryków i duchowieństwa. Przez pewien czas sam wykładał seminarzystom teologię dogmatyczną i moralną, upowszechniał znajomość „Summy Teologicznej” i filozofii Akwinaty. Odznaczał się szczególnym przywiązaniem do chorału gregoriańskiego; popularyzował go wśród duchowieństwa i kleryków, uczestnicząc m.in. w próbach seminaryjnej scholi. Przywiązanie do studiów kościelnych, formacji religijnej duchowieństwa i świeckich, upowszechnienie chorału gregoriańskiego – to program duszpasterski, który towarzyszył mu także po objęciu metropolii weneckiej. Zasłużył się też rozwinięciem studiów nad prawem kanonicznym.

 

Papież 

Obejmując Stolicę Piotrową w 1903 roku określił swój program w encyklice „E supremi apostolatus” - celem  pontyfikatu miała być odnowa życia kościelnego i religijnego społeczeństw. Ludzkość należało przywrócić „do posłuszeństwa Kościołowi; Kościół zaś odda ją Chrystusowi, Chrystus wreszcie – Bogu”. U progu XX wieku biskup Rzymu wezwał do przeciwstawienia się laicyzacji, by „przywrócić odwieczną godność najświętszym prawom i radom Ewangelii; podnosić wysoko prawdy, głoszone przez Kościół i streszczające jego naukę o świętości małżeństwa, o wychowaniu i nauczaniu młodzieży, o władaniu i użyciu dóbr doczesnych, o obowiązkach tych, którzy zarządzają sprawami publicznymi; przywrócić wreszcie należną równowagę między różnymi warstwami społecznymi, odpowiednio do praw i urządzeń chrześcijańskich”. Program ten papież realizował konsekwentnie.

 

Od początku zajął się reorganizacją Kurii Rzymskiej i podniesieniem formacji doktrynalnej kleru i świeckich. Przygotował dla diecezji rzymskiej katechizm, znany dziś powszechnie jako Katechizm Piusa X, odznaczający się jasnym, precyzyjnym i bogatym wykładem zasad wiary chrześcijańskiej. Udział w Kulcie Bożym, w publicznej modlitwie Kościoła papież traktował jako pierwszą i zasadniczą szkołę wiary, która powinna być wolna od wszystkiego, co „daje powód do niechęci lub zgorszenia, co przede wszystkim obraża powagę i świętość obrzędów” (Motu Proprio Tra le Sollecitudini, 1903). Z tych też powodów już w pierwszym roku swego pontyfikatu Pius X zajął się odnową śpiewu i sztuki kościelnej, ustalając zasady autentycznej muzyki kościelnej (świętość, dobroć form, powszechność) zaczerpnięte z katolickiej liturgii. Papież wskazał na chorał gregoriański, jako na starożytny liturgiczny śpiew kościoła rzymskiego, jak i na śpiew polifoniczny, uświęcony wielowiekową tradycją. Zalecał częste przystępowanie do sakramentów, „przyśpieszył” pierwszą komunię dzieci przez obniżenie wymaganego wieku do 7 lat. Zachęcał duchowieństwo do wysiłków nad osobistą formacją, do sięgnięcia do kapłańskiej świętości. Rozpoczął prace nad pierwszą nowoczesną kodyfikacją prawa kanonicznego, mianując szefem komisji przygotowawczej biskupa Piotra Gasparriego, późniejszego kardynała, wytrawnego teologa i autora popularnego katechizmu.

 

Obrońca Tradycji

Ostro sprzeciwiał się liberalnym tendencjom obecnym wśród katolickich teologów początków XX wieku, idących za popularnymi wówczas koncepcjami filozoficznymi. Powszechnie kojarzony z potępieniem katolickiego modernizmu („zbioru wszystkich herezji”) w jego filozoficznym, teologicznym, krytycznym i reformatorskim wymiarze, Pius X zarysował program odnowy Kościoła, opartej na przywiązaniu do Objawienia, Magisterium Kościoła, myśli Ojców Kościoła, tradycji i filozofii scholastycznej. Upowszechniał studia tomistyczne, troszcząc się o podniesienie formacji filozoficznej i teologicznej duchowieństwa. Odrzucając tendencje krytyczne niektórych liberalnych teologów, powołując Papieski Instytut Biblijny zapoczątkował rozwój katolickiej biblistyki.

               

W pierwszym roku pontyfikatu wydał encyklikę społeczną, stając się „ojcem” Akcji Katolickiej, określając jej tożsamość i zadania stojące przed społecznymi ruchami świeckich katolików. Potępiał socjalistyczne i rewolucyjne koncepcje społeczno-polityczne, przybierające wówczas na znaczeniu także wśród środowisk katolickich. W encyklice „Il fermo proposito” (1905 r.) określił zadania stojące przed Akcją Katolicką. Celem laikatu ma być „zwalczania wszelkimi prawymi i legalnymi środkami cywilizacji antychrześcijańskiej; dla naprawy wszelkimi sposobami, tak bardzo ważnych nieporządków, jakie z niej wypływają dla przywrócenia Jezusa Chrystusa w rodzinie, w szkole, w społeczeństwie”. Oznacza to przywrócenie chrześcijańskiego rozumienia władzy, podjęcie problemów społecznych zgodnie z wiarą i wymaganiami chrześcijańskiej moralności, obronę cywilizacji  i Kościoła. Zmianom podlegają – tłumaczył Pius X - „formy zewnętrzne i środki działania” a nie cel i zasady określające misję laikatu, jego społeczne powołanie. Działał na rzecz rozwoju katolickiego ruchu robotniczego, w kwestii współpracy katolików z socjalistycznymi związkami zawodowymi zalecając ostrożność. Potępił próby chrześcijańskiego socjalizmu Marca Sangniera, rozmijającego się z katolicką ortodoksją.

 

Pius X rządził Kościołem przez 11 lat, zmarł w nocy z 20 na 21 sierpnia 1914 roku, obserwując wybuch Wielkiej Wojny, której chciał zapobiec. Kreśląc program swego pontyfikatu, wyrażony w haśle „Wszystko odnowić w Chrystusie”, wzywał do modlitwy za wstawiennictwem Bogarodzicy, zachęcał do uciekania się do „wstawiennictwa św. Józefa, przeczystego Bożej Matki Oblubieńca, a Kościoła katolickiego patrona, oraz świętych Piotra i Pawła, książąt apostołów” by Bóg „przyśpieszył łaskawie to odrodzenie narodów w Jezusie Chrystusie”. Pius X został beatyfikowany przez Piusa XII w 1951 roku, zaś już w trzy lata później przez tego samego papieża- kanonizowany. Jego ciało znajduje się w kaplicy Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w bazylice św. Piotra w Rzymie.

 

 

Mateusz Ziomber


DATA: 2019-08-22 07:18
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
16
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Ludzie, którzy składali PRZYSIĘGĘ ANTYMODERNISTYCZNĄ w chwili otrzymywania święceń, nadal pozostają nią związani. Ci, którzy złożyli tę świętą przysięgę, a następnie realizowali program Vaticanum II, obejmujący nowy soborowy ekumenizm oraz wolność religijną, jawnie złamali przysięgę, którą niegdyś uroczyście złożyli przed Bogiem. Podkreślając znaczenie tej kwestii, ks. Fenton zauważył w 1960 r., że człowiek, który składa przysięgę antymodernistyczną, a następnie sam promuje modernizm albo pozwala na jego propagowanie, nie tylko popełnia grzech przeciwko wierze katolickiej, ale jest również zwykłym krzywoprzysięzcą. Jeśli Przysięga została zniesiona dopiero w 1967 r. to wielu obecnych ważnych hierarchów wypowiedziało jej słowa biorąc za Świadka samego Pana Boga. Nie ma się zatem co dziwić , że mamy CHAOS w Nowym modernistycznym Kościele.
25 dni temu / iskierka
 
W dniu 1 września 1910 roku Św. Pius X wydał dokument - PRZYSIĘGĘ ANTYMODERNISTYCZNĄ. Miała być ona obowiązkowo wygłaszana przez wszystkich księży i biskupów przed uzyskaniem święceń oraz przez nauczycieli religii i profesorów w seminariach duchownych. Przysięga została wydana, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się modernistycznych tendencji w Kościele katolickim oraz by jasno wyłożyć katolicką doktrynę wobec tych tendencji. Obowiązkowe wygłaszanie Przysięgi zniósł papież Św. Paweł VI w 1967 roku.
25 dni temu / Ryś
 
Wielki Papież Pius X. Przydałby się teraz taki.
26 dni temu / Edgar
 
Wspaniały, oddany pasterz! Pozwólcie, że podam dwa cytaty: "Doktryna katolicka uczy nas, że pierwszym obowiązkiem wynikającym z miłosierdzia nie jest tolerowanie błędów przekonań, jak szczere by one nie były, ani teoretyczna czy praktyczna obojętność w stosunku do błędów czy zła, w którym widzimy pogrążonych naszych braci. ? Jeśli Jezus był dobry dla błądzących i grzeszników, to jednak nie szanował ich błędnych przekonań, bez względu na to, jak wydawałyby się one szczere. Umiłował wszystkich, aby ich nauczać, nawracać i zbawić." encyklika Notre Charge Apostolique, 25 sierpnia 1910 "Chrystus i Kościół życzą sobie, by wszyscy wierni codziennie przystępowali do Stołu Pańskiego, ... by wierni złączeni z Bogiem w Najświętszym Sakramencie z niego czerpali siłę do zwyciężania namiętności, do pozbycia się drobnych powszednich przewinień, do ustrzeżenia się od ciężkich grzechów, na jakie jest wystawiona ludzka ułomność." dekret Sacra Tridentina Synodus
26 dni temu / Czytelniczka
 
Gdyby święty Pius X dzisiaj wrócił na ziemię to nie poznałby Kościoła Katolickiego. Wszystko czego bronił i nauczał, dzisiaj jest zmienione, modernizm szaleje, liturgia sprotestantyzowana, chorału gregoriańskiego nie ma, osoby świeckie w prezbiterium, świeccy szafarze, dziewczyny-ministrantki, Komunia na stojąco. itp, można wymieniać jeszcze więcej.
26 dni temu / tradycja
 
Szkoda że nie napisano, że naprawdę nazywał się Józef Krawiec, jego ojciec był pocztylionem, matka Małgorzata szwaczką. To on do Litanii Loretańskiej dodał wezwanie: Królowo Polski módl się za nami. Kościół Jasnogórski wyniósł do godności bazyliki, ustanowił święto 26 sierpnia i wiele jeszcze innych akcentów polskich. Piusie X, módl się za swoją Polskę.
26 dni temu / Syk
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.