REKLAMA
DZIŚ JEST:   13   GRUDNIA   2017 r.

Św. Otylia z Hohenburga
Św. Łucji, męczennicy
 
 
 
 

Jak tracimy Wielki Post

Jak tracimy Wielki Post

Rok liturgiczny powodował, że kultura europejska zawsze była pełna życia. Miała w sobie tyle energii i świeżości. Po okresie Adwentu nadchodził radosny czas Bożego Narodzenia. Karnawał był zaś czasem ostatnich zabaw przed długim, pełnym pokuty i refleksji Wielkim Postem, po którym następowały najważniejsze i najradośniejsze Święta Wielkanocne. Niestety z tej niesamowitej atmosfery nie zostało w naszych czasach prawie nic! Podczas Wielkiego Postu odbywają się te same zabawy, społeczeństwo żyje takim samym życiem, jak w ciągu całego roku. Nie dziwią już nawet wesołe miasteczka działające w Wielkim Tygodniu. Poszczególni ludzie nadal przestrzegają reguł postnych, ale atmosfera Wielkiego Postu po prostu zanikła.

 

Nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, co utraciliśmy. Wyobraźmy sobie, jak inaczej wyglądałby nasz świat, gdyby nagle, wraz z nastaniem Postu, z repertuarów kin, oper i teatrów zniknęły komedie; witryny sklepów zmieniłyby dekoracje na bardziej stonowane – w odcieniach czerni, szarości i fioletu. Wyobraźmy sobie restauracje, z których menu zniknęły wyszukane dania mięsne, a ich miejsce zajęły postne potrawy, kawiarnie – w których zapanowała nieco poważniejsza atmosfera; radio, w którym słychać nieco smętną muzykę; telewizję, w której próżno szukać programów rozrywkowych. Wreszcie wyobraźmy sobie nasze place i ulice, na których zapanowała cisza i zaduma – widoczne w strojach i zachowaniach przechodniów. A teraz zastanówmy się, co by się działo, jakby nagle – wraz ze Świętami – do tego szarego i posępnego świata wlało się nowe życie! Wyobraźmy sobie to niecierpliwe oczekiwanie – aż do ostatnich godzin Wielkiej Soboty i wreszcie – tę eksplozję radości. Na nasze ulice powróciły kolory, witryny sklepów skrzą się od rozmaitości, a cukiernie prześcigają się w coraz to wykwintniejszych łakociach. W radio znów brzmi radosna muzyka, a do kin i teatrów powróciły zabawne spektakle. Czy jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, jak zupełnie inaczej wyglądałoby wtedy życie?

 

Tymczasem w imię kultu zabawy pozbawiamy się zabawy właśnie. Prawdziwej zabawy, dla której rutyna i monotonia oznaczają śmierć. Ten, kto nie pości, nie potrafi również docenić prawdziwego smaku potraw, a kto nie pokutuje – prawdziwej radości świąt.

 

W imię niczym nieograniczonej wolności i uległości wszystkim zachciankom odebraliśmy naszym czasom to, co było najpiękniejsze. Przez cały rok na okrągło katujemy się zabawą i śmiechem, bawimy się, tańczymy i obżeramy, ale już dawno zapomnieliśmy, co to jest prawdziwa radość. Wydaje się, że dla wielu ów niekończący się karnawał jest tylko przykrywką dla ciągłej nudy i smutku, które wypełniają ich dusze. Ten stan dobrze ilustrują słowa, które wypowiedział Anatol France: „Gdybyście mogli czytać w mojej duszy, bylibyście przerażeni... Nie ma w całym wszechświecie istoty tak nieszczęśliwej, jak ja. Ludzie myślą, że jestem szczęśliwy. Nigdy nie byłem szczęśliwy, ani jednego dnia, ani jednej godziny”.

 

Prawdziwa radość bierze się z czystego serca, będącego w stanie łaski uświęcającej. Wielki Post to czas, w którym przez pokutę możemy to serce oczyścić i na nowo przygotować do przyjęcia radosnej wieści o Zmartwychwstaniu!

 

Co możemy zrobić, aby odzyskać tę niepowtarzalną atmosferę Wielkiego Postu? Odbudowywać ją w naszych rodzinach, w miejscu pracy, w gronie przyjaciół. Ale – co najważniejsze – musi ona być wynikiem autentycznej pokuty, a nie celem samym w sobie.

 

 

 

Filip Maria Muszyński




DATA: 2016-02-10 08:49
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Ciekawy i ważny tekst. Ja i moje koleżanki katoliczki zawsze marudziłyśmy, że czas karnawału wypada akurat w czasie sesji zimowej, a kiedy można by w końcu się pobawić wypada Wielki Post. Ale w gruncie rzeczy nie czułyśmy się nigdy umęczone tym "zakazem"- wszak czy całe życie musi być jedną wielką imprezą? Mam jeszcze jedną refleksję dotyczącą postu ścisłego w Środę Popielcową. Wiele osób zapomniało, że w ogóle coś takiego istnieje! W jednym roku, będąc jeszcze w liceum, harcerze z ZHP próbowali mi wcisnąć babeczki i ciasteczka z okazji jakiejś swojej rocznicy. Kiedy wytłumaczyłam im, że w taki dzień trochę nie wypada tylko dziwnie się na mnie spojrzeli i pobiegli dalej (inni nie odmawiali, brali garściami). Drugi raz, już na studiach, poszłam do stołówki na obiad. Byłam jedyną osobą w gigantycznej kolejce, która nałożyła sobie małą porcję i w dodatku bez mięsa. Także to by było na tyle jeżeli chodzi o moje odczucia związane z podtrzymywaniem tradycji i zwyczajów...
ponad 1 rok temu / S
 
6) Lecz to jest post, w którym mam upodobanie: że się rozwiązuje bezprawne więzy, że się zrywa powrozy jarzma, wypuszcza na wolność uciśnionych i łamie wszelkie jarzmo, (7) że podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a od swojego współbrata się nie odwrócisz. (8) Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza poranna i twoje uzdrowienie rychło nastąpi; twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą, a chwała Pańska będzie twoją tylną strażą. - Izajasza 58:6-8.
ponad 1 rok temu / Nowonarodzony chrześcijanin
 
Szanowni, czy Wy też zauważyliscie że nawet w polskich kościołach w czasie Wielkiego Postu nie widać fioletu?Zaniedbano tradycję ozdabiania ołtarzy fioletowymi obrusami, nawet (o zgrozo!) pojawiają się kwiaty na bocznych ołtarzach a absolutnie nie powinno ich tam być - dopiero w Wielki Czwartek winno umieszczać kwiaty na ołtarzu przed mszą Wieczerzy Pańskiej (a przed mszą Kryżma w katedrach.)Do tego dziwi mnie odprawianie Drogi Krzyżowej w czerwonej stule (czemu nie we fioletowej?) oraz śpiewanie Gloria np.na mszy wotywnej ku czci NSPJ w pierwszy piątek.Jedynie w diecezji katowickiej/gliwickiej/opolskiej zauważyłem że dba się o fioletowy postny wystrój kościołów.Zauważcie że kościół niemiecki jaki jest,to jest ale tam fiolet podczas czasu pasyjnego jest wyraźnie obecny.
ponad 1 rok temu / trydentina
 
+++ dzięki Bogu mamy Internet, wciąż trochę świadomych Polaków katolików w niektórych mediach - przynajmniej możemy się o tym dowiedzieć, jak było i powinno być.
ponad 1 rok temu / PK
 
Wspaniały tekst. Przyczyną tej pięknej kultury nie jest sama w sobie zjawiskowość odgrzewana w rezerwatach, muzeach i skansenach dla rustykalnych smakoszy tylko Wiara w Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Jego Świętą Ewangelię i dzieła Ducha Świętego zawarte w Świętej Tradycji. Jak wiemy hermeneutyka zastąpiła ciągłość z pokolenia na pokolenie prawdziwych dzieł Ducha Świętego i zafundowała nam "psychologizm muzealny" jako zdobycz modernizmu.
ponad 1 rok temu / Leo
 
Nadal podtrzymuję, że trzeba podkreślać właśnie publiczny charakter postu, bo publicznie dziś podkreśla się, że to prywatna sprawa. A tak nie było i być nie powinno. O tym mówi nam Pismo i Tradycja.
ponad 4 lata temu / PK
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
REKLAMA
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.