DZIŚ JEST:   22   PAŹDZIERNIKA   2019 r.

Św. Salome
Św. Jana Pawła II
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 19  >   ŚWIAT Z INNEJ STRONY

Roman Konik

Ziemia obiecana niewolników


Liberia to kraj wyjątkowy, przede wszystkim dlatego, że tworzący go byli niewolnicy zaczęli budowanie struktur społecznych od ustanowienia sprawnie działającego systemu niewolniczego. Wyzwoleńcy z północnoamerykańskich plantacji, po wielopokoleniowym okresie kolonializmu, bez odpowiedniego przygotowania, tradycji demokratycznych, bez pojęcia o możliwości współistnienia różnych grup etnicznych, założyli państwo, które w krótkim czasie weszło na drogę, jaka później – w wolnych państwach Afryki – stała się niemal normą: wprowadzili dyktaturę. A po ucieczce złego dyktatora (z ogromnym majątkiem) za granicę zastąpili go nowym – „dobrym” – który jednak po kilku latach stał się dużo gorszy od obalonego poprzednika. Historia Liberii każe wierzyć w tezę, iż w sensie mentalnym wyjście z niewolnictwa jest zabiegiem niesłychanie trudnym.

W roku 1807 prezydent Stanów Zjednoczonych Thomas Jefferson podpisał ustawę o zakazie przywozu niewolników z Afryki, kładąc tym samym kres wieloletniej praktyce. Niespełna dziesięć lat po wejściu w życie tejże ustawy Amerykańskie Towarzystwo Kolonizacyjne z Nowego Jorku wysłało fregatę wypełnioną wyzwolonymi niewolnikami w stronę Pieprzowego Wybrzeża w Afryce. Tam, na Przylądku Mesurado, na fali ogromnego optymizmu wyzwoleni niewolnicy, przy wsparciu finansowym Stanów Zjednoczonych, utworzyli pierwszą osadę nazwaną na cześć ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Monroe’a – ­Monrowią.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Tajemny testament Soboru Watykańskiego II stał się publiczny i oficjalny. 20 października 2019 roku w Katakumbach Domitylli uroczyście odnowiono „Pakt dla ubogiego sługi Kościoła”, zgodnie z warunkami określonymi 16 listopada 1965 roku w tym samym miejscu przez czterdziestu dwóch ojców soboru, na parę tygodni przed zakończeniem zgromadzenia soborowego.

 
 

To kolejna próba uznania aborcji za prawo człowieka i narzucenia państwom przymusu wprowadzenia edukacji seksualnej. Dojdzie do niej w listopadzie podczas szczytu ONZ w Nairobi. Organizatorzy wydarzenia nie dopuścili do udziału w nim niemal żadnej organizacji stającej w obronie życia i rodziny. Instytut Ordo Iuris przygotował petycję do premiera rządu RP z apelem o wyrażenie sprzeciwu wobec tego typu działań godzących w podstawy ustrojowe Polski i prawo międzynarodowe.

 

Aktywiści LGBT chcą przeprowadzić w polskich szkołach kolejną edycję „tęczowego piątku”. W związku z planowanym wydarzeniem istnieją uzasadnione obawy, że w licznych placówkach edukacyjnych na terenie kraju dojdzie do próby homoseksualnej deprawacji dzieci i młodzieży. Możemy jednak powiedzieć „STOP” indoktrynacji i sianiu zgorszenia ukrytego pod frazesami o tolerancji i równości.

 

„Po raz kolejny przypominamy, że sprawy kształcenia i wychowania powinny być jak najbardziej odległe od koniunktur politycznych i ideologicznych. Szkoła nie jest i nie może być miejscem na jakiekolwiek propagowanie środowisk LGBTQ – informowała Komisja Wychowania Katolickiego w 2018 r. odnosząc się do zapowiedzi „tęczowego piątku”. „Komunikat ten pozostaje stale aktualny” – przypomniała 22 października Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

 

W ostatnich tygodniach wybuchły masowe protesty w Libanie, Hiszpanii, Chile, Ekwadorze i Boliwii. Od wielu miesięcy demonstrują mieszkańcy Hongkongu i Wenezueli. Burzą się obywatele Egiptu oraz Algierii. Mimo że wszystkie te protesty są różne – z odrębnymi przyczynami, metodami i celami – istnieją pewne wspólne kwestie, które je łączą – sugeruje brytyjska stacja BBC.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.