DZIŚ JEST:   03   KWIETNIA   2020 r.

Pierwszy Piątek
Św. Ryszarda, biskupa
Św. Sykstusa, papieża
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 5  >   Korzenie polskości

Ewa Polak-Pałkiewicz

Z wiarą w ciała zmartwychwstanie...


Moment odejścia do wieczności w świecie chrześcijańskim był zawsze chwilą świętą. I nawet gdy towarzyszyła jej rozpacz rodziny umierającego – owo nieutulenie w żalu, jak niegdyś mawiano – wspomnienia o niej przechowywano jako szczególną relikwię, świadectwo wiary o wyjątkowej zdolności umocnienia żyjących. A ile w tej godzinie można było ofiarować sobie nawzajem uczuć rodzinnych, ile rzeczowej troski, nieocenionej pomocy, która tak łączyła rodzinę przy łożu umierającego. Nie bez powodu przy konających gromadzono się w domach jak najliczniej – bo wtedy nikt nie wysyłał bliskich do szpitala, by tam mogli umrzeć bardziej humanitarnie. I nikt nie próbował faktu śmierci, choćby najbardziej dramatycznej, ukryć przed dziećmi, pod pretekstem, że są jeszcze za małe, by o takich rzeczach słyszeć.

Moment śmierci ojców i matek rodzin, godzina odejścia władców był traktowany jako niezwykle ważny ostatni ich przekaz, a zarazem – świadectwo dobroci Boga, który za dobre życie nagradza specjalnymi łaskami. Pamięć o wszystkich szczegółach końca życia przechowywano ze czcią w rodzinnych wspomnieniach.

Czas dzisiejszy wprowadził w miejsce tej czci osobliwą kulturę wstydu i zakłamania. Śmierć trzeba ukryć, jest bowiem aż nadto jaskrawym dowodem na fałsz tak rozpowszechnionego dziś „dogmatu” o boskości człowieka. I o jedynym – rzekomo godnym celu, jakim ma być używanie życia. Tak jak używa się pralki czy konia. Jakby było rzeczą, nie zaś skarbem danym po to, byśmy nauczyli się kochać. Używanie – bez względu na konsekwencje. A konsekwencje przynosi czas śmierci. Dlatego śmierć, ta bezlitosna demaskatorka, ma zniknąć sprzed oczu dobrze bawiących się. I śmierć człowieka znika – za parawanami sterylnych sal, przypominających nie domy, nawet nie szpitale – bo i tu w chorym i umierającym zawsze szukano człowieka, by mu służyć – lecz laboratoria umierania. W ciągu ostatnich dziesięcioleci powstał cały przemysł i cała technologia radzenia sobie ze śmiercią, tak by była najmniej widoczna.
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe     
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

W związku ze zbyt dużą liczbą wiernych, którzy uczestniczyli we Mszy Świętej w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Różańcowej w Ostrem na Żywiecczyźnie interweniowała policja.

 
 

Zamknięcie granic związane z walką z koronawirusem spowodowało odcięcie dopływu pracowników sezonowych do krajów Europy Zachodniej. Aby nie dopuścić do katastrofy, rolnicy w porozumieniu z rządami państw zachęcają bezrobotnych, imigrantów i studentów do pomocy przy tegorocznych zbiorach.

 

Premier Węgier Viktor Orban w ostrych słowach odpowiedział na zarzuty, jakie w ostatnim czasie wystosowali przeciwko prowadzonej przez niego polityce eurokraci. Stwierdził m.in., że jedynym, co potrafią brukselscy politycy jest „wymądrzanie się” i to nawet w obliczu zagrożenia ludzkiego zdrowia i życia, jakie niesie epidemia koronawirusa.

 

Jak Kościół zareagował na rządowe obostrzenia? Jak zmieni to katolików? Czy wolno jeszcze mówić o Karze Bożej? Skąd tyle pogardy wobec pobożności ludowej? Krystian Kratiuk z PCh24.pl zaprasza na program „Ja, katolik”.

 

W sytuacji niedoboru sprzętu medycznego zakażeni koronawirusem starsi pacjenci z chorobami współistniejącymi mogą zostać pozbawieni dostępu do respiratora, kiedy pojawi się osoba z większymi szansami na wyzdrowienie – brzmią wytyczne Brytyjskiego Stowarzyszenia Lekarskiego (BMA).


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.