DZIŚ JEST:   28   STYCZNIA   2021 r.

Św. Tomasza z Akwinu,
Doktora Kościoła
Bł. Juliana Maunoir
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 11  >   Święci i bohaterowie

Plinio Maria Solimeo

Wzór wojownika i chrześcijanina


Legenda średniowiecza, postać, którą opiewały rycerskie gestae, wpisana w poczet Dziewięciu Dzielnych obok Aleksandra Wielkiego, Juliusza Cezara, Jozuego, Dawida, Judy Machabeusza, Króla Artura i Karola Wielkiego. Bohater epickiego poematu Jerozolima Wyzwolona Torquata Tassa, w wagnerowskiej operze Lohengrin – Rycerz Łabędzia, duch w niebie Marsa ukazany przez Dantego na kartach Boskiej komedii. Jaki naprawdę był Gotfryd de Bouillon?

Gotfryd był synem Eustachego, hrabiego Boulogne oraz uważanej we Francji za świętą – Idy d’Ardenne, córki Gotfryda Brodatego, księcia Dolnej Lotaryngii i właściciela dóbr Bouillon. Wywodził się z rodziny o bardzo starych korzeniach, za swego przodka podającej Karola Wielkiego.

Według Wilhelma z Tyru, kronikarza opisującego dzieje Królestwa Jerozolimskiego pod koniec XII wieku, Gotfryd był ogólnie poważany, uczciwy, dzielny, łagodny, czysty, religijny, humanitarny, pięknego wyglądu i wysokiej postury, o rudych włosach. Zgadza się z tym inny kronikarz, Robert Mnich stwierdzając, iż Gotfryd był doskonałym wzorem chrześcijańskiego rycerza. Wysokiej postury, o miłym wyglądzie i manierach tak uprzejmych, iż wydawał się on bardziej mnichem niż wojownikiem. Jednakowoż uważano go za równie dobrego wojownika, co gorliwego chrześcijanina, a jego siła fizyczna była wręcz przysłowiowa: kroniki powiadają, że kiedyś jednym cięciem miecza przepołowił wzdłuż arabskiego wojownika.

Po wuju, Gotfrydzie III Garbatym (zamordowanym w roku 1076) odziedziczył Gotfryd hrabstwo Verdun, markizat Anvers i księstwo Dolnej Lotaryngii. Ten ostatni tytuł odebrał mu jednak Henryk IV, król niemiecki i jego senior, chcąc go utrzymać wyłącznie dla królewskiego rodu. Kiedy jednak Gotfryd wsparł późniejszego cesarza przeciw Rudolfowi Szwabskiemu w bitwie nad Białą Elsterą w roku 1080, poparł go w sporze z papieżem Grzegorzem VII o inwestyturę i pomógł mu w zdobyciu Rzymu w roku 1084, Henryk IV w roku 1087 przyznał mu w końcu tytuł księcia Dolnej Lotaryngii.

Jak podają niektórzy autorzy, to pragnienie pokuty za grzech wystąpienia przeciw papieżowi sprawiło, iż Gotfryd odpowiedział na apel Urbana II jako jeden z pierwszych, podejmując krzyż w roku 1096 wraz z dwoma braćmi ­Baldwinem i Eustachym.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

W skarbie wiedzy, przez nas zgromadzonej, powinna się znaleźć na pierwszym planie umiejętność prawd Bożych, tych prawd wzniosłych i wiecznych, bo od nich zależy zdrowy, chrześcijański pogląd na świat; one też rzucają promienie światła na nasz ważny stosunek do otoczenia i świata, do Boga i wieczności.

 
 

Liderka Fundacji Życie i Rodzina, która zainicjowała kampanię obywatelską przeciwko aborcji eugenicznej, skomentowała dla PCh24.pl istotne kwestie dotyczące publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku.

 

1493 – rozpoczął obrady zwołany przez Jana Olbrachta zjazd piotrkowski. Do Piotrkowa przybyło wówczas 84 członków Rady Królewskiej (późniejszego senatu)  oraz 46 posłów ziemskich. Obie grupy obradowały w osobnych zgromadzeniach (izbach). Ten fakt został uznany potem przez historyków za moment utworzenia dwuizbowego polskiego parlamentu. Obrady trwały do 27 lutego.

 

Późnym wieczorem Centrum Legislacyjne Rządu opublikowało wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku, stwierdzający niezgodność z ustawą zasadniczą aborcyjnej przesłanki eugenicznej.

 

Podczas warszawskiego protestu skrajnej lewicy przeciwko wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego, który potwierdził powszechne prawo do życia, agresywni bojówkarze zaatakowali ekipę reporterską Mediów Narodowych.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.