DZIŚ JEST:   27   LUTY   2020 r.

Św. Gabriela Perdolente
Św. Prokopa
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 6  >   Dziedzictwo Europy

Jan Tarnawa

Wschodni przyczółek zachodniej Christianitatis


Tallin to miasto, które całą swą niegdysiejszą potęgę i współczesną atrakcyjność zawdzięcza średniowiecznej Christianitas. Dzięki dawnym gospodarzom miasta – Duńczykom, Niemcom, Szwedom, czujemy się tam jak w domu. Aż dziw bierze, że nie zmieniły tego niemal trzy wieki rosyjskich, a później sowieckich rządów.

Choć osada kupiecka istniała tu już w X wieku, a pierwsi zbudowali tu zamek Finowie, miasto swoją obecną nazwę zawdzięcza Duńczykom. W 1219 r. duński król Waldemar II wyprawił się przeciw Estom, przy okazji zdobywając fiński zamek Lindanisa i burząc go. Na jego miejscu zbudowano nowy zamek, a później założono miasto, które przez Duńczyków nazwane zostało Rewal. To właśnie pod tą nazwą znano je na świecie aż do XX wieku, choć pośród Estów zyskało sobie miano Tallin, od słów taani linn (duńskie miasto).

Miasto istotnie zasłużyło na tę nazwę, bo należało do Danii (z krótką przerwą) aż do 1346 roku, kiedy to wraz z całą Estonią trafiło w ręce inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego (wcześniej Kawalerów Mieczowych). Duńczycy rozpoczęli budowę murów miejskich Rewalu liczących 2,5 kilometra długości (jedne z najdłuższych w Europie), zaś Krzyżacy dokończyli ją i przebudowali zamek na wzgórzu Toompea. To właśnie na wieki XIII i XIV przypada okres największego rozkwitu miasta. Ulokowane ponownie na prawie lubeckim, zostało członkiem Hanzy, stając się jednym z najważniejszych w tej części Bałtyku ośrodków tego wielkiego i zamożnego zrzeszenia miast.
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

„Ludzka anatomia reprodukcyjna jest jednoznacznie męska lub kobieca w chwili urodzenia w ponad 99,98 procent przypadków. Ewolucyjną funkcją tych dwóch anatomii jest udział w rozmnażaniu poprzez połączenie nasienia i komórek jajowych” – napisali na łamach „Wall Street Journal” biolodzy Colin M. Wright i Emma N. Hilton. Tekst ukazał się pod tytułem „Niebezpieczne kwestionowanie płci”.

 
 

Kościół katolicki i Rada Kościołów Ewangelickich (EKD) w Niemczech skrytykowały wydany w Środę Popielcową 26 lutego wyrok Trybunału Konstytucyjnego, zezwalający na „wspomaganą śmierć”. Orzeczenie to „stanowi ingerencję w naszą kulturę, nastawioną na potwierdzanie i wspieranie życia” – głosi wspólne oświadczenie Niemieckiej Konferencji Biskupiej i EKD, ogłoszone w Bonn i Hanowerze. Autorzy podkreślają, że ich wspólnoty nadal będą się opowiadać za tym, aby w Niemczech „nie stały się czymś normalnym zorganizowane oferty samobójczej śmierci”.

 

Brytyjska sieć Mary Stopes International będąca częścią złowrogiej organizacji Planned Parenthood przeprowadziła w 2018 roku ponad 700 tysięcy tak zwanych aborcji na terenie Nigerii. Zarówno rząd w Abudży, jak i władze kilku innych afrykańskich państw dostrzegają śmiercionośne skutki działalności koncernów zarabiających krocie na zabijaniu dzieci nienarodzonych.

 

Arcybiskupowi Monachium przyszło kierować Episkopatem Niemiec w czasach rewolucyjnego pontyfikatu, który progresistom otworzył ogromne możliwości. Marx zrobił wiele, by maksymalnie wykorzystać to „okno” i doprowadzić niemiecki katolicyzm do punktu, w którym coraz trudniej odróżnić Kościół za Odrą od wspólnot protestanckich.

 

W ocenie Barbary Nowak, małopolskiej kurator oświaty, Konwencja Stambulska jest zagrożeniem i powinna być wycofana jak najszybciej z obiegu publicznego w Polsce. - To, co zrobiła Słowacja jest czymś, co powinniśmy naśladować – powiedziała w rozmowie z Radiem Maryja.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.