DZIŚ JEST:   27   LUTY   2020 r.

Św. Gabriela Perdolente
Św. Prokopa
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 7  >   Dossier: Czy Rosja się nawróciła?

Rozmowa z prof. Andrzejem Nowakiem

W konfrontacji z Zachodem


Jak można scharakteryzować społeczeństwo rosyjskie, szczególnie w odniesieniu do tego, co odróżnia je od innych społeczeństw europejskich? Czy można w ogóle zaliczyć je do nich, biorąc pod uwagę mentalność rosyjską, rosyjską duszę?

– Społeczeństwo rosyjskie dziedziczy kilka tradycji, które pozostawiły istotne ślady w jego mentalności. Tradycja pierwsza, to tradycja rosyjskiej kultury i rosyjskiego imperium. Rosyjskiej kultury również w tym, co najlepsze, tzn. w jej wielkich tradycjach intelektualnych. Poprzez „filtr” sowiecki w jakiejś mierze kultura rosyjska została rozrzedzona i wypaczona, ale także upowszechniona, dzięki czemu społeczeństwo Rosji wyróżnia się bardzo dużym poziomem zainteresowania słowem pisanym. Oczywiście, kultura rosyjska to nie tylko tradycja Czechowa i Tołstoja, ale to przede wszystkim tradycja prawosławia, tradycja odrębności kulturowej w stosunku do Europy, podkreślania tej odrębności i napięcia, jakie wprowadza w tej dziedzinie okres od czasów Piotra Wielkiego. Rosja chce wejść do Europy, dąży do Europy, modernizuje się na wzór europejski, a jednocześnie odpycha ją od niej jakieś poczucie obcości. To napięcie nie zostało usunięte do dzisiaj, co jest bardzo ważne dla określenia zwłaszcza elit kulturalnych i, w jakimś zakresie, całego społeczeństwa. Należymy do Europy czy nie należymy? Nie ma na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi w społeczeństwie rosyjskim. Jedni będą podkreślali: Tak, oczywiście, należymy do Europy od czasów Piotra Wielkiego. Mamy na to dowody w postaci Puszkina, Czajkowskiego i innych. Inni natomiast powiedzą: Z Europą mieliśmy zawsze zasadniczy konflikt cywilizacyjny i przywołają cały szereg teorii na ten temat poczynając od własnych myślicieli, takich jak Mikołaj Danilewskij, XIX-wieczny geopolityk rosyjski, który rozwinął koncepcję wielości cywilizacji i podkreślił odrębność cywilizacyjną Rosji i Europy, po współczesnych zachodnich autorów, takich jak Huntington – niezmiernie popularny w Rosji. Jego książki natychmiast zostały przetłumaczone na język rosyjski, żeby pokazać społeczeństwu rosyjskiemu: Zachód nas odrzuca. Huntington wyodrębnił osobną cywilizację prawosławną z centrum umiejscowionym w Rosji, de facto traktowaną przez niego jako wroga, rywalizującą z cywilizacją zachodnią. Łechtało to dumę rosyjską: Jednak uważają nas za coś samodzielnego, odrębnego. Coś, z czym należy się liczyć. Nie uda się Zachodowi nas rozpuścić tak, jak to się dzieje z małymi kraikami, takimi jak Polska, które mogą być tylko sługusami Zachodu – to sformułowania bardzo często używane w publicystyce, by nie przywoływać mocniejszych słów w stosunku do Polski, autorstwa Żyrynowskiego.

Jedni będą mówili wciąż, że Rosja ma prawo i pewnego rodzaju zobowiązanie, aby walczyć o swoje miejsce w Europie, inni będą powtarzać, że Rosja musi nieustannie mierzyć się z Zachodem jako ze swoim wrogiem. Centrum tego „wrogiego” Zachodu są współcześnie Stany Zjednoczone (czasem używa się pojęcia „cywilizacja atlantycka”).

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

1861 – podczas drugiej manifestacji patriotycznej w Warszawie, w rocznicę bitwy grochowskiej, od kul rosyjskich żołnierzy zginęło 5 osób. Ich pogrzeb 2 marca zgromadził ogromne tłumy Polaków, przemieniając się w wielką demonstrację patriotyczną. Wstrząs jaki na społeczeństwie polskim wywarło to wydarzenie rozbudził uczucia patriotyczne.

 
 

„Ludzka anatomia reprodukcyjna jest jednoznacznie męska lub kobieca w chwili urodzenia w ponad 99,98 procent przypadków. Ewolucyjną funkcją tych dwóch anatomii jest udział w rozmnażaniu poprzez połączenie nasienia i komórek jajowych” – napisali na łamach „Wall Street Journal” biolodzy Colin M. Wright i Emma N. Hilton. Tekst ukazał się pod tytułem „Niebezpieczne kwestionowanie płci”.

 

Kościół katolicki i Rada Kościołów Ewangelickich (EKD) w Niemczech skrytykowały wydany w Środę Popielcową 26 lutego wyrok Trybunału Konstytucyjnego, zezwalający na „wspomaganą śmierć”. Orzeczenie to „stanowi ingerencję w naszą kulturę, nastawioną na potwierdzanie i wspieranie życia” – głosi wspólne oświadczenie Niemieckiej Konferencji Biskupiej i EKD, ogłoszone w Bonn i Hanowerze. Autorzy podkreślają, że ich wspólnoty nadal będą się opowiadać za tym, aby w Niemczech „nie stały się czymś normalnym zorganizowane oferty samobójczej śmierci”.

 

Brytyjska sieć Mary Stopes International będąca częścią złowrogiej organizacji Planned Parenthood przeprowadziła w 2018 roku ponad 700 tysięcy tak zwanych aborcji na terenie Nigerii. Zarówno rząd w Abudży, jak i władze kilku innych afrykańskich państw dostrzegają śmiercionośne skutki działalności koncernów zarabiających krocie na zabijaniu dzieci nienarodzonych.

 

Arcybiskupowi Monachium przyszło kierować Episkopatem Niemiec w czasach rewolucyjnego pontyfikatu, który progresistom otworzył ogromne możliwości. Marx zrobił wiele, by maksymalnie wykorzystać to „okno” i doprowadzić niemiecki katolicyzm do punktu, w którym coraz trudniej odróżnić Kościół za Odrą od wspólnot protestanckich.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.