DZIŚ JEST:   21   LUTY   2020 r.

Najświętszego Oblicza Jezusa
Św. Piotra Damianiego, Doktora Kościoła
Św. Roberta Southwella
 
 
 
 

Tak komuniści zabili „Inkę”. Tej zbrodni sądowej nie można zapomnieć

Tak komuniści zabili „Inkę”. Tej zbrodni sądowej nie można zapomnieć
Fot. Piotr Guzik / Forum
#NIEZŁOMNI    #INKA    #AK    #SĄD    #KOMUNIZM    #SOWIECI    #NKWD    #II WOJNA ŚWIATOWA    #WYKLĘCI    #NAREWKA    #DANUTA SIEDZIKÓWNA

3 sierpnia, w 72 rocznicę wydania przez komunistyczny sąd w Gdańsku wyroku śmierci na 18 letnią Danusię Siedzikównę ps. „Inka”, łączniczkę 5. Wileńskiej Brygady AK, na jej pomnikach w rodzinnych stronach – Gruszkach i Narewce – zapłonęły znicze.  

 

Pomnik „Inki” nieopodal siedziby Nadleśnictwa Browsk, położonej na terenie wsi Gruszki, odsłonięto w czerwcu 2017 roku. Przedstawia on realny wizerunek postaci bohaterskiej sanitariuszki 5. Wileńskiej Brygady AK. Monument ulokowano w pięknie zrewitalizowanym parku Nadleśnictwa Browsk, znajdującego się na terenie Puszczy Białowieskiej. Leśniczówka Guszczewina, dom rodziny Siedzików, w którym „Inka” przyszła na świat i została przez rodziców patriotycznie wychowana, stał bardzo blisko tego miejsca. Dziś już nie istnieje.

 

Również w Narewce zostały złożone kwiaty, zapalone znicze pod znajdującym się tu, pierwszym wzniesionym w Polsce, pomnikiem Danuty Siedzikówny „Inki”. W tej miejscowości Danusia chodziła do szkoły powszechnej i podjęła pierwsza pracę w leśnictwie.

 

Danuta Siedzikówna przyszła na świat w miejscowości Olchówka niedaleko Narewki. Lata dziecięce przeżyła wraz z rodzicami i dwiema siostrami w leśniczówce Guszczewina. Jej ojciec Wacław Siedzik, był leśniczym, który bardzo aktywnie uczestniczył w życiu społecznym. Cała rodzina Siedzików była związana ze służbą leśną. Byli oni gorącymi patriotami.  Ojca Wacława Siedzika, w roku 1940 sowieci wywieźli na Sybir. Udało mu się wprawdzie opuścić Rosję z armią gen. Andersa, ale zmarł wkrótce potem z wycieńczenia. Mamę „Inki” - Eugenię, Niemcy za działalność konspiracyjną w AK rozstrzelali w roku 1943 - prawdopodobnie w okolicach Białegostoku, gdzie była więziona. Pannami Siedzikównymi zajęła się babcia – do której w znanym przedśmiertnym liście „Inka” zwróciła się słowami „zachowałam się jak trzeba”. 

 

18-letnia Danuta Siedzikówna, sanitariuszka 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej dowodzonej przez mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”, w lipcu 1946 r. trafiła do więzienia UB przy ul. Kurkowej w Gdańsku. Po brutalnym śledztwie i pełnym fałszerstw procesie 3 sierpnia 1946 roku „Inka” została skazana na śmierć. Wyrok, przez rozstrzelanie, wykonano 28 sierpnia 1846 roku w gdańskim wiezieniu UB. W chwili przed śmiercią Inka krzyknęła „Nich żyje Polska!”

 

W roku 2015 IPN (zespół pod kierownictwem prof. Krzysztofa Szwagrzyka) odnalazł szczątki „Inki” na cmentarzu w Gdańsku. 28 sierpnia 2016 odbył się uroczysty państwowy pogrzeb Danuty Siedzikówny. Według woli rodziny, która po wojnie zmuszona była do przeniesienia się z Podlasia na Pomorze Gdańskie, spoczęła na cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku.

 

 

Adam Białous

 

 


DATA: 2018-08-03 13:58
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
2
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.