DZIŚ JEST:   26   KWIETNIA   2019 r.

Oktawa Wielkanocy
Matki Bożej Dobrej Rady
Św. Marcelina, papieża
 
 
 
 

Szanuj krzyż, katoliku!

Szanuj krzyż, katoliku!
Zdjęcie ilustracyjne. FOT.REUTERS/Eric Gaillard/FORUM

Żyjemy w czasach powszechnej profanacji Krzyża Chrystusowego. Jak świat długi i szeroki znak naszego zbawienia znieważają sataniści, poganie, ateiści, heretycy i pospolici durnie. Gorzej, że nagminnie zdarza się to również chrześcijanom.

 

Wchodzi polski katolik do kościoła. Oblicze jego ponure – wszak w progi domu Bożego wstępuje, więc z czego się tu cieszyć. Kilka kroków w głąb – nie za daleko, bo jeszcze go Pan Bóg zauważy – po czym z nagła staje i ni to potykając się, ni dygając, robi wykrok w tył, by w lekkim pochyleniu popukać się półzwiniętym kułakiem w okolicach mostka. Oto we własnym mniemaniu uczynił znak krzyża.

 

A w istocie dopuścił się świętokradztwa – czymże innym bowiem jak nie kpiną z krzyża jest podobne zachowanie? Przed grzechem ciężkim broni go brak złej intencji, ale wykonany gest pozostaje faktem. I nosi znamiona szyderstwa, choć niezamierzonego.

 

Bo czyż taki na poły magiczny akt nie wyraża w istocie pogardy dla krzyża? A już na pewno lekceważenie. Krzyżem wszak w żadnym wypadku nie jest. Krzyż to przecież figura geometryczna powstała z przecięcia dwóch linii pod kątem prostym – cóż ma z nim wspólnego nerwowe zamajtanie dłonią przy klatce piersiowej?

 

Krzyż jest najświętszym znakiem chrześcijan i jako taki wymaga od nich najwyższego szacunku i czci. Czcząc krzyż oddajemy hołd Temu, który na nim cierpiał i umarł dla zbawienia świata. Przez krzyż – jak zwięźle a trafnie wyjaśnia znakomity Katechizm katolicki kardynała Piotra Gasparriego – „wyznajemy na zewnątrz główne tajemnice wiary chrześcijańskiej (…) tajemnicę jednego Boga w trzech rzeczowo różnych Osobach: w Ojcu, Synu i Duchu Świętym i tajemnicę Odkupienia ludzkiego przez wcielenie, mękę i śmierć Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. (…) Znak Krzyża Świętego wskazuje na te dwie tajemnice wiary chrześcijańskiej, ponieważ słowa jego oznaczają jedność Boga w trzech różnych Osobach, kształt zaś Krzyża, który opisujemy ręką, przypomina Odkupienie, dokonane na drzewie Krzyża przez Jezusa Chrystusa”.

 

Mamy więc ręką opisać Odkupienie! Toż moja ręka na samą myśl o tym powinna się cała spocić ze strachu. I drżeć, czy z należytą powagą, dbałością i namaszczeniem znaczy najświętszy symbol. A znaczyć go trzeba na każdym kroku. „Czy wychodzimy z domu, czy wchodzimy; przy ubieraniu szat i obuwia; czy siadamy, czy wstajemy od stołu; czy korzystamy z kąpieli; przy zapalaniu światła; kiedy kładziemy się do łóżka i kiedy siadamy, we wszystkich okolicznościach czyńmy znak krzyża” – zachęca Tertulian. A święty Cyryl Jerozolimski dodaje w podobnym tonie: „Ufnie czyńmy znak krzyża palcami na czole i na wszystkim: na chlebie, który spożywamy, na kielichu, który pijemy, przy wejściu i przy wyjściu, przed snem, kładąc się na spoczynek, przy wstawaniu, chodzeniu i spoczynku!”

 

Znak krzyża nie jest zewnętrznym rytuałem, lecz jednym z sakramentaliów, czyli „znaków świętych, które z pewnym podobieństwem do sakramentów oznaczają skutki, przede wszystkim duchowe (…) i uświęcają różne okoliczności życia” (Sacrosanctum concilium, 60). Stąd też „krzyż, który na powietrzu ręką czynimy, i nim siebie oraz wszystkie inne rzeczy nasze żegnamy (…) jest to znak nam wielce zbawienny, którym zbroję na się i obronę kładziemy, diabły odstraszamy, błogosławieństwa dostajemy, i wszystko, co czynimy, krzyżem żegnając, w dobre sobie i zbawienne używanie obracamy” – wyjaśnia ksiądz Piotr Skarga.

 

Krzyż tak uczyniony to – wedle Cypriana z Kartaginy – „duchowy hełm dla ochrony głowy, aby umocnił uszy, żeby nie słyszały zgubnych edyktów; aby chronił oczy przed widokiem wstrętnych bałwanów; niech umocni czoło, aby znak Boga pozostawał nieskalany; niech ustom użyczy mocy, by język zwycięsko wyznał swego Pana, Chrystusa”.

 

Każdy znak krzyża uczyniony ręką czy to na sobie samym czy na innej osobie przynosi konkretne skutki duchowe. Jest przeto „pożyteczne, a nawet bardzo pożyteczne żegnać się często i pobożnie Krzyżem Świętym, zwłaszcza na początku i końcu czynności” – uczy katechizm. Dlaczego? „Ponieważ znak ten, gdy się go czyni należycie, jest zewnętrznym aktem wewnętrznej wiary, i dlatego ma on tę moc, że pobudza wiarę, zwycięża wzgląd ludzki, oddala pokusy, odwraca niebezpieczeństwa grzechu i zjednywa u Boga inne łaski”.

 

Zechciejmy jednak zauważyć w powyższej nauce wyraźny warunek: „gdy się go czyni należycie”. Jedynie wtedy można się spodziewać Bożej pomocy, opieki i natchnienia. Gdy się jednak rysuje na piersiach quasi-czarodziejskie znaki, czy można oczekiwać, by Pan wejrzał łaskawie na dopuszczających się tego. Bo co w istocie piszą oni na swych piersiach? Kogo bezwiednie wzywają?

 

Katechizm uczy jasno: „Znak Krzyża Świętego należy czynić w ten sposób, że się prawą rękę przykłada do czoła i wymawia przy tym słowa: W imię Ojca, potem do piersi – i mówi się: i Syna, w końcu na lewe i na prawe ramię – i mówi się: i Ducha Świętego. Amen. Ma się w tym jednocześnie kryć absolutnie świadoma deklaracja pragnienia i pełnej gotowości, by przyjąć Słowo Boże rozumem, miłować Trójcę Przenajświętszą całym sercem i bronić Świętego, Rzymskokatolickiego Apostolskiego Kościoła ile sił w ramionach.

 

Pomyśl o tym bodaj przez chwilę, katoliku, który znak krzyża czynisz tak niedbale, że nieomal go profanujesz. Ile łask Bożych marnujesz. Niby niechcący, ale jednak – obiektywnie patrząc – w ostateczności czynisz zło. Zastanów się choćby nad tym, jak sobie poradzisz z prawdziwym krzyżem, który kiedyś spadnie na twoje barki – a bądź pewny, że jak w przypadku Szymona z Cyreny, zupełnie nieoczekiwanie – jeżeli nie jesteś w stanie udźwignąć symbolu?

 

Warto się nad tym wszystkim pochylić w zadumie, zwłaszcza w Wielki Piątek – Dzień Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata. Pójdźmy z pokłonem godnie i prawidłowo kładąc na naszych czołach, sercach i ramionach znak Odkupienia.

 

 

Jerzy Wolak

 

 


DATA: 2018-12-18 10:31
AUTOR: JERZY WOLAK
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
18
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

@Głos Prawdy, "Zmartwychwstał Pan i żyje dziś, blaskiem jaśnieje noc. Nie umrę, nie lecz będę żył, Pan okazał swą moc. Krzyż to jest brama Pana, jeśli chcesz przez nią wejdź. Zbliżmy się do ołtarza, Bogu oddajmy cześć." - z pieśni wielkanocnej, KRZYŻ JEST BRAMĄ PANA - "Wchodźcie przez ciasną bramę, bo przestronna brama i szeroka ta droga, która wiedzie do zguby, a wielu jest tych, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna brama i wąska droga wiodąca do życia! Nieliczni są ci, którzy ją znajdują."
ponad 1 rok temu / kwiatek77
 
To bardzo dobrze , ze takie artykuły sa pisane. Są BARDZO potrzebne.
ponad 1 rok temu / Marcin
 
Jako że macie tradycję składać sobie życzenia a więc i ja wam życzę zdrowych, spokojnych, radosnych a przede wszystkim błogosławionych Świąt Wielkanocnych. Życzę wam także abyście pamiętali, że Chrystus jest w nich najważniejszy. Nie święconka, czekoladowy baranek czy zajączek, nie pisanki, czy bogato zastawiony stół. Życzę też abyście sięgnęli do Pisma Świętego i dali świadectwo wiary swoim najbliższym. Życzę także, aby wreszcie w pełni Chrystus w was się narodził, abyście Jego przyjęli jako Pana i Zbawiciela, i aby On was uświęcił, przemienił oraz pociągnął za sobą tak iż będziecie miłować Pana Boga całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem.
ponad 1 rok temu / Głos Prawdy
 
Głos Prawdy ma racje symbolem chrześcijan powinien być Chrystus Zmartwychwstały.To świadczy o jego Boskości,a nie śmierć na krzyżu.Śmierć która była powszechnie stosowana w tamtych czasach.
ponad 1 rok temu / XYZ
 
Dochodzę prawdy gdyż boli mnie że Chrystusa wciąż krzyżujecie! A przecież on żyje! Nie ma Go ani na krzyżu ani w grobie. Bóg przyjął jego ofiarę! Wykonało się! Bóg odpuścił nam grzechy, przebaczył, ale co z tego jak katolicy mówią o tym ale w to nie wierzą! Rz 10.3 Albowiem nie chcąc uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga, i uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga.
ponad 1 rok temu / Głos Prawdy korekta
 
Dochodzę prawdy gdyż bili mnie że Chrystusa wciąż krzyżujecie! A przecież on żyje! Bóg przyjął jego ofiarę! Wykonało się! Bóg odpuścił nam grzechy, przebaczył, ale co z tego jak katolicy mówią o tym ale w to nie wierzą!
ponad 1 rok temu / GłosPrawdy
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 
string(5) "59220"

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.