DZIŚ JEST:   25   CZERWCA   2019 r.

Św. Wilhelma Opata
Bł. Doroty z Mątowów
 
 
 
 

Święte Perpetua i Felicyta – niezłomne męczennice

Święte Perpetua i Felicyta – niezłomne męczennice
By Anonymous (Greater Poland) (old.mnw.art.pl) [Public domain], via Wikimedia Commons

Perpetua miała dwadzieścia kilka lat, pochodziła ze znamienitej rodziny w Kartaginie. Była mężatką i matką małego dziecka. Felicyta była niewolnicą, być może mężatką. W chwili aresztowania były katechumenkami, ale poprosiły o chrzest i otrzymały go – mówi dla PCh24.pl ks. dr hab. Janusz Królikowski, profesor UPJPII, wykładowca teologii dogmatycznej.

 

 

Księże Profesorze, bohaterki naszej rozmowy – święte Perpetua i Felicyta – pochodzą z Kartaginy. Żyły w II wieku po Chrystusie. Jaka była wówczas sytuacja chrześcijan?


Ściśle biorąc te młode kobiety zginęły 7 marca 203 r. Było to w okresie krwawych prześladowań za cesarza Septyma Sewera. Zostały oskarżone, wraz z innymi chrześcijanami, że przekroczyły zakazy dotyczące propagandy religijnej. Ogólnie biorąc sytuacja chrześcijan była wówczas bardzo trudna właśnie z powodu prześladowań, chociaż niewątpliwie zaskakuje dynamiczny rozwój chrześcijaństwa. Oczywiście trzeba pamiętać, że prześladowania były uzależnione od poszczególnych miejsc i od okoliczności, w jakich znajdowało się cesarstwo rzymskie. Prześladowania nasilały się zwłaszcza w okresie kryzysów politycznych, głównie z powodów propagandowych.

 

Wspomniał Ksiądz o krwawych prześladowaniach. Czy można w przybliżeniu podać liczbę zamęczonych chrześcijan do edyktu mediolańskiego w 313 r.?


Podawane przez historyków liczby są bardzo rozbieżne, co łatwo uzasadnia się faktem nieprowadzenia w starożytności takich statystyk. Niektórzy historycy mówią nawet o kilku milionach chrześcijan.

 

Co wiemy o Perpetule i Felicycie? Kim były? Kiedy przyjęły chrzest?


Perpetua miała dwadzieścia kilka lat, pochodziła ze znamienitej rodziny w Kartaginie. Była mężatką i matką małego dziecka. Felicyta była niewolnicą, być może mężatką. W chwili aresztowania były katechumenkami, ale poprosiły o chrzest i otrzymały go.

 

Jaki przebieg miało ich męczeństwo?


Po procesie wyrokiem prokuratora Hilariona Perepetua i Felicyta, a także dwaj chrześcijanie Rewokat, być może mąż Felicyty, i katecheta Satur skazani zostali na wydanie dzikim zwierzętom. Uwięziony wraz z nimi Sekundul zmarł wcześniej. Wyszli odważnie na arenę, zwierzęta jednak nie okazały się zbyt drapieżne, gdyż tylko ich zraniły. Śmierć ponieśli więc z rąk gladiatorów. Warto wspomnieć, że w trakcie pobytu w więzieniu Perpetuę odwiedzał jej ojciec namawiając ją do wyrzeknięcia się wiary.

 

W więzieniu św. Perpetua pisała pamiętnik. Co w nim możemy znaleźć?


W pamiętniku znajdujemy opis wydarzeń, jakie miały miejsce w więzieniu, a także wizje, których doświadczyła Perpetua. Poznajemy wiele szczegółów dotyczących więzienia chrześcijan. Nawet jeśli nie byłby to dokument autentyczny, to jednak stanowi ważne świadectwo starożytne dotyczące prześladowania chrześcijan.

 

W jakich najstarszych dokumentach źródłowych możemy spotkać imiona skazanych na śmierć chrześcijan?


Imiona spotykamy w starożytnych aktach męczenników, Acta Martyrum, czyli dokumentach procesowych, które w starożytności prowadzono bardzo dokładnie. Wymagało tego prawo rzymskie. Najstarsze pochodzą z II wieku. Także chrześcijanie z biegiem czasu zaczęli sporządzać kopie tych dokumentów do celów katechetycznych i kultowych. Do najbardziej znanych należą Akta męczeńskie św. Justyna i Towarzyszy, którzy ponieśli śmierć męczeńską przez ścięcie w Rzymie około 165 r. Inny znany dokument to Akta męczenników scylitańskich, zawierające protokół procesu przeciw grupie chrześcijan z okolic Kartaginy z 17 lipca 180 r. Były to swoistego rodzaju „materiały homiletyczne”, jak świadczą starożytne kazania, w których akta męczenników często są cytowane bardzo dosłownie. Z tego też powodu dość dokładnie znamy dzieje męczenników z Kartaginy. O męczeństwie chrześcijan pisał również św. Klemens w liście do Koryntian. Również Tacyt w swoich dziełach pisze, że wyznawców Chrystusa poddawano wyrafinowanym torturom.


Cenne są opisy męczeństwa, sporządzane przez naocznych świadków. Do najstarszych należą: Męczeństwo św. Polikarpa (po 155 r.), Męczeństwo chrześcijan z Lyonu (po 177 r.) i właśnie Męczeństwo Perpetuy i Felicyty (po 202 r.).

 

W jaki sposób Kościół uznał je za święte?


W starożytności fakt męczeństwa był niemal bezpośrednią kanonizacją. Chrześcijanie fakt męczeństwa uznawali za potwierdzenie świętości. Innych świętych wówczas nie było ani nie istniały instytucje dokonujące formalnej kanonizacji. Ewentualnie można by uznać za równoważne z kanonizacją włączenie męczenników do liturgicznego kultu kościelnego, które istniało już w trzecim wieku. Z kolei wszystkich świętych Pierwszych Męczenników Kościoła Rzymskiego czcimy w kalendarzu liturgicznym 30 czerwca.


W ikonografii św. Perpetua przedstawiana jest w stroju rzymskiej patrycjuszki, natomiast św. Felicyta w prostym ubraniu osoby posługującej. Obie jednak mają rzecz jasna aureole i trzymają palmy, symbolizujące ich męczeństwo.

 

Imiona świętych Perpetuy i Felicyty są zamieszczone w Kanonie Rzymskim. Jaka jest historia tej modlitwy eucharystycznej?


Kanon Rzymski, jak wskazuje sama nazwa, jest związany z Rzymem, a jego udokumentowane początki sięgają IV wieku. Jest to najstarsza modlitwa eucharystyczna, która jest nieprzerwanie używana w liturgii Kościoła. Owszem, kanon przechodził pewne modyfikacje w ciągu wieków, ale w swej istocie pozostaje taki sam, odzwierciedlając starożytną świadomość teologiczną i liturgiczną Kościoła. O jego „rzymskości” świadczy także fakt, że wspomina świętych, którzy byli i są szczególnie czczeni w Rzymie, właściwie wszyscy mają tam dedykowane im kościoły. Warto przy jakiejś okazji zrobić sobie w Rzymie pielgrzymkę śladami świętych z Kanonu rzymskiego. Oprócz Perpetuy i Felicyty są również wymienieni: Jan Chrzciciel, Ignacy Antiocheński, Marcelin, Chryzogon, Wawrzyniec, Kosma i Damian, Agata, Łucja, Agnieszka, Cecylia, Anastazja. Pielgrzymka ich śladami może być bardzo pouczająca.

 

Bóg zapłać za rozmowę!

 

Rozmawiał Kajetan Rajski


DATA: 2016-03-07 08:26
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Jedne z Najpiękniejszych Kobiet w Kościele praktycznie usunięte w "novusie" ze świadomości wiernych.
ponad 3 lata temu / Leo
 
+
ponad 5 lat temu / Asia
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 
string(5) "21553"

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.