DZIŚ JEST:   05   LIPCA   2020 r.

XIV Niedziela zwykła
Św. Antoniego Marii Zaccarii
Św. Antanazego z Atos
 
 
 
 

zm. ok. 304

Święci męczennicy Marcelin i Piotr

Święci męczennicy Marcelin i Piotr

Historię tych dwóch świętych, razem głoszących Ewangelię i razem umęczonych za Wiarę, poznajemy dzięki martyrologium świętego Hieronima (Martyrologium Hieronymianum) i wspomnieniom papieża świętego Damazego, który opis ich męczeństwa miał zaczerpnąć od kata wykonującego wyrok, a sam mówił, iż właśnie im zawdzięcza swoje nawrócenie. Marcelin był kapłanem, Piotr zaś przyjął jedynie święcenia niższe i miał prawo sprawowania egzorcyzmów. Przemierzali oni ziemie imperium rzymskiego głosząc Dobrą Nowinę, ponawiając na ołtarzach Ofiarę Syna Bożego, wypędzając demony i nawracając. Ich działalność, z którą wkroczyli w okres prześladowań za panowania Dioklecjana, doprowadziła ich wkrótce przed sąd pogański, który oskarżył ich o niweczenie narodowej religii i szerzenie „chrześcijańskiego zabobonu”.

 
Rzymianie chcieli zapobiec rozszerzeniu kultu kolejnych umęczonych chrześcijan, dlatego na miejsce egzekucji obrali odludną polanę w lesie pod miastem. Duchowni zostali zmuszeni do wykopania sobie grobu. Spełniali to ochotnie, wiedząc, iż praca, którą narzucił im cynizm oprawców, jest miła Bogu i nie hańbi z powodu wierności Zbawicielowi. Przed straceniem opowiadali swym katom o Chrystusie i zbawieniu, co okazało się owocne, ponieważ jeden ze strażników Doroteusz nawrócił się później i przyjął chrzest. Marcelina i Piotra ścięto na miejscu i zakopano w przekonaniu, iż słuch po nich zaginie.


Zapobiegliwość pogańska nie zdołała jednak zatrzymać kultu świętych męczenników, odnalazła bowiem ich ciała święta Lucyla wraz z inną pobożną niewiastą Firminą i wyprawiły im należyty pogrzeb w katakumbach przy Via Labicana. Autorem epitafium stał się papież Damazy. Zadbał on, razem ze swoim wiernym ludem, by nie zaginęła pamięć o niezłomnych głosicielach Słowa Bożego. Wieść o nich dotarła do cesarza Konstantyna, pierwszego władcy imperium przychylnego chrześcijaństwu – wybudował on nad miejscem ich pochówku bazylikę i umieścił tam mauzoleum swojej matki świętej Heleny.


Papież Wigiliusz wpisał ich imiona do kanonu Mszy Świętej, a od VII wieku miejsce ich pochówku zaczęło gromadzić pielgrzymów. Od następnego zaś wieku rozpoczęła się wędrówka relikwii Świętych – papież Grzegorz IV przekazał je sekretarzowi Karola Wielkiego Reinhardowi, który przywiózł je do Niemiec, zaś w połowie XIII wieku Aleksander IV przeniósł pozostałe w Rzymie relikwie do kościoła, który otrzymał wezwanie świętych męczenników.

Kościół wspomina obuświętych 2 czerwca.

FO


DATA: 2012-06-01 01:43
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
10
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.