DZIŚ JEST:   28   STYCZNIA   2021 r.

Św. Tomasza z Akwinu,
Doktora Kościoła
Bł. Juliana Maunoir
 
 
 
 

1393 – 1476

Św. Jakub z Marchii

Św. Jakub z Marchii

Nazywał się Jakub Gangala, a znany jest jako Jakub z Marchii (Giacomo della Marca), ponieważ jego rodzinna miejscowość Montepardone znajdowała się w Marchii Ankońskiej (obecnie region Marche) położonej nad Adriatykiem. Ów włoski święty nie miał łatwego startu w życiu – był jednym z dziewiętnaściorga dzieci ubogiej wiejskiej rodziny. Kiedy jako chłopiec chodził wypasać owce na pobliskie pastwiska, nic raczej nie zapowiadało, że za niespełna dziesięć lat stanie się dobrze wykształconym, pełnym talentu i zapału adeptem stanu kapłańskiego, stojącym przed wielkimi zadaniami, jakie wyznaczyła mu Opatrzność.


Zwrot w jego życiu przyniosła przedwczesna śmierć ojca. Młody Giacomo trafił wówczas pod opiekę swego wuja, który był księdzem. Dostrzegłszy w chłopcu ponadprzeciętne uzdolnienia, skierował go na naukę najpierw do szkółki parafialnej, następnie do szkoły w Ascolii, na końcu zaś na uniwersytety w Perugii i Florencji. Jakub zdobył wykształcenie prawnicze, ale podczas wyjazdów do różnych miast i przy zetknięciu się ze znaczniejszymi osobistościami Kościoła w Italii, postanowił, że zdobyte umiejętności poświęci całkowicie na chwałę Bożą, zapominając o perspektywach, jakie mogłyby mu zapewnić w życiu świeckim.


W roku 1415 wstąpił do nowicjatu Braci Mniejszych, a po ukończeniu programu filozofii i teologii oraz potrzebnej formacji zakonnej i kapłańskiej przyjął święcenia pięć lat później. Nietrudno było dostrzec jego wybitne zdolności, dzięki którym prawie od razu po święceniach zaczął brać czynny udział w głównym nurcie życia franciszkańskiego – z polecenia św. Bernardyna ze Sieny, twórcy nurtu franciszkanów obserwantów (u nas zwanych bernardynami) został mianowany kaznodzieją zakonnym i współuczestniczył w dopełnianej przez św. Jana Kapistrana reformie zgromadzenia.


Wkrótce w klasztorze zabrakło miejsca dla wzrastającej wciąż gorliwości apostolskiej Świętego, został więc wyznaczony na misjonarza ludowego. Przemierzanie ziem włoskich było dopiero wstępem do wieloletniej działalności misyjnej podejmowanej w różnych krajach świata. Ojciec Jakub miał taki dar pociągania dusz do Chrystusa, że bez przesady można powiedzieć, iż swymi kazaniami nawracał rzesze. Troszczył się ponadto o materialny status ludu choćby poprzez zakładanie popularnych w średniowieczu tak zwanych banków pobożnych, które udzielały niskoprocentowych pożyczek i miały być przeciwwagą dla żerującej na ludzkiej nędzy lichwy żydowskiej.


Po jakimś czasie sława wędrownego kaznodziei dotarła do samego Namiestnika Chrystusa w stolicy rzymskiej – wówczas Jakub z Marchii został mianowany legatem papieskim. Urząd ten sprawował za pontyfikatu trzech papieży – Eugeniusza IV, Mikołaja V i Kaliksta III. Posłudze tej oddawał się przez czterdzieści lat, docierając z gorejącym Słowem Bożym poprzez Bałkany (Bośnia, Dalmacja, Albania) i Środkowo-Wschodnią Europę (Czechy, Polska, Ruś) aż do Skandynawii (Norwegia, Dania) i przez Prusy oraz Węgry z powrotem na Zachód – do Austrii.


Plon jego apostolskich wysiłków był godny podziwu. Mówi się, że samych heretyków w liczbie około pięćdziesięciu tysięcy pojednał z Bogiem, nie wspominając już o rzeszach ludzi podupadających w wierze, niewiernych czy po prostu tych, którzy dzięki przykładowi Świętego udoskonalali swe życie duchowe. Jakub zakładał nowe konwenty franciszkanów obserwantów i cieszył się szacunkiem papieży, ale ofiarowanej mu godności biskupa Mediolanu nie przyjął. Widocznie kłóciło się to z charakterem prostego mnicha podbijającego świat dla Chrystusa samą tylko gorliwością i poświęceniem dla świętej sprawy zbawienia dusz.


Pod koniec życia dotarł do Neapolu i tam po długiej a znojnej wędrówce doczesnej znalazł spokojne łoże śmierci, na którym narodził się dla nieba. Zostawił po sobie kilka dzieł ascetycznych i szereg listów. Papież Urban VIII w roku 1624 beatyfikował sługę Bożego Jakuba z Marchii, zaś Benedykt XIII w roku 1726 ogłosił go świętym.

 

Kościół wspomina św. Jakuba z Marchii 28 listopada.


FO


DATA: 2012-11-28 09:12
 

Wesprzyj nas!

Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.

 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
11
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.