DZIŚ JEST:   11   GRUDNIA   2019 r.

Św. Damazego I, papieża
Św. Daniela, pustelnika
 
 
 
 

ok. 560 – 4 kwietnia 636

Św. Izydor z Sewilli

Św. Izydor z Sewilli
Św. Izydor z Sewilli, autor Bartolomé Esteban Murillo

Możny Patron Hiszpanii i Doktor Kościoła pochodził z zacnej rzymsko-hiszpańskiej rodziny osiadłej w Nowej Kartaginie w prowincji Murcja. Są podania, które mówią o symbolicznym zdarzeniu, jakie miało mieć miejsce zaraz po narodzeniu Izydora – otóż rój pszczół zleciał się i spoczął na ustach noworodka zostawiając po sobie odrobinę słodkiego miodu, co należy rozumieć jako zapowiedź jego talentu kaznodziejskiego. Rodzina owa została sowicie obdarowana wieńcami świętości, trójka bowiem rodzeństwa Świętego doczekała się również wyniesienia na ołtarze Kościoła – bracia Leander i Fulgencjusz oraz siostra Florentyna. Ojciec Izydora Sewerian, gdy nadchodziły wojska basileusa Justyniana Wielkiego dla podbicia ziem hiszpańskich był zmuszony ratować swą rodzinę ucieczką do Sewilli, tam miała przyjść na świat przyszła chluba Kościoła hiszpańskiego.


Święty Izydor w młodym wieku zostawszy sierotą był wychowany przez swego brata Leandra, piastującego godność arcybiskupa Sewilli. Był to czas, w którym waleczna Hiszpania zmagała się z najazdami ariańskich Wizygotów, których król Leowigild zmusił świętego Leandra do opuszczenia stolicy biskupiej i udania się na wygnanie. Po śmierci metropolity Izydor, który przyjąwszy święcenia kapłańskie pełnił dotychczas skromne funkcje w diecezji, został wyznaczony na następcę swego brata. Wzbraniał się Święty nie czując się godnym tego stanowiska, gdy jednak sam papież święty Grzegorz Wielki potwierdził ową nominację, a dodatkowo mianował Izydora swoim legatem – poczuł się zobowiązany do uznania w tym woli Bożej.


Arcybiskup Sewilli wsławił się głównie na trzech polach swej gorliwej trzydziestopięcioletniej służby duszpasterskiej – jako zarządca diecezji porządkując sprawy kościelne i okazując się niezwykle ludzkim dla swych wiernych, jako człowiek nauki pisząc dzieła zarówno o tematyce duchownej jak i świeckiej oraz organizator struktur oświatowych na terenie podległej mu metropolii. Izydor zwracał uwagę na dyscyplinę wśród duchowieństwa, dopracowanie przepisów liturgicznych i inne kwestie, które zostały unormowane na obradujących pod jego przewodnictwem synodach m.in. w Sewilli (619) i w Toledo (633). Modernizując seminaria, zakładając szkoły i biblioteki kładł wielki nacisk na podniesienie poziomu wykształcenia wśród kleru i ludzi świeckich zdając sobie sprawę, jak wielkie dzięki temu przysługi można oddać społeczeństwu i ojczyźnie.


Osobnej uwagi wymaga spuścizna literacka, którą zostawił po sobie święty Izydor, uporządkowana przez jego ucznia świętego Brauliona. Niestety nie zachowały się żadne kazania tego złotoustego biskupa, którego wymowę chwalił sam ojciec święty, ani też większa część jego listów, będących ciekawym źródłem dla poznania osoby samego Świętego i burzliwych czasów, w których przyszło mu zarządzać diecezją. Można natomiast sięgnąć do pism świętego Izydora traktujących między innymi o herezjach i obowiązkach kościelnych, o życiu zakonnym, zawierających egzegezy biblijne, pisał również dzieła historyczne (na przykład kronikę dziejów świata doprowadzoną aż do czasów jemu współczesnych czy też dzieło Historia Gotów, Wandalów i Swewów), a także pisma dydaktyczne, zbiory sentencji, a nawet wiersze. Szczególną osobliwością wśród jego pism jest pozycja Etymologiarum sive originum (Etymologia, czyli początki), będąca próbą encyklopedycznego zebrania w dwudziestu księgach dostępnej w owych czasach wiedzy ogólnej.


Chorując od jakiegoś czasu, gdy przeczuł święty Izydor, że zbliża się dzień jego śmierci, ostatnie dni swego życia poświęcił przygotowaniu się do dnia sądnego przez wzmożoną modlitwę i hojność we wspieraniu ubogich. Gdy zaś nastała ostatnia godzina kazał zanieść się do katedry sewilskiej, gdzie zdjął i szaty biskupie, przebrał się worek pokutny i posypany przez duchownego popiołem żegnał się z wiernymi i współbraćmi w kapłaństwie. Udzielał zbawiennych rad, ale przede wszystkim publicznie ukorzył się wyznając swą grzeszność i prosząc wszystkich zgromadzonych o wybaczenie, czym ukochani diecezjanie zostali wzruszeni do łez. W takich okolicznościach odmienił swój ziemski krzyż na niebieski laur ów wielki człowiek średniowiecza i filar Kościoła hiszpańskiego. Kanonizowany przez  Klemensa VIII w roku 1598, w roku zaś 1722 Innocenty XIII ogłosił zaliczył świętego Izydora do grona Doktorów Kościoła. Jego relikwie zostały przeniesione do Leonu, gdzie pozostają do dziś.

Kościół wspomina św. Izydora z Sewilli 4 kwietnia.

FO


DATA: 2018-05-30 09:33
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
3
 
 
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.