DZIŚ JEST:   15   CZERWCA   2019 r.

Św. Wita, męczennika
Bł. Jolanty, księżnej
 
 
 
 

ok. 960 – 10 kwietnia 1028

Św. Fulbert, biskup

Św. Fulbert, biskup

Święty Fulbert z Chartres (piastował godność biskupią w tym mieście i diecezji), pochodził z ubogiej rodziny frankońskiej, zamieszkałej być może w Poitiers. Nie znamy szczegółów dotyczących jego młodości, znamienny jest jednakże fakt, iż Święty pomimo niskiego pochodzenia otrzymał sakrę i zyskał niemały wpływ na kulturalny rozwój kraju, a nawet na życie polityczne. Nie było to częste w czasach, gdy w państwach zachodnich ugruntowywał się stan możnowładczy, a wszelkie wyższe stanowiska, również kościelne, były zarezerwowane z góry dla jego przedstawicieli. Jednak przy pomocy Bożej stawiającej na drodze człowieka różne osoby i sytuacje, wszystko jest możliwe.


Fulbert został oddany do szkoły w Reims, gdzie poznał taką właśnie znaczącą osobistość, mianowicie Gerberta z Aurillac, późniejszego papieża Sylwestra II. Wszechstronny uczony i obyty w świecie (jako wychowawca synów królewskich) Gerbert został mistrzem młodego Fulberta. Po ukończeniu nauki Święty udał się do Chartres, by podjąć pracę nauczyciela w szkole katedralnej, pełnił również obowiązki kanonika katedralnego i kanclerza kurii biskupiej. Po śmierci tamtejszego biskupa Raula w 1006 roku Fulbert został mianowany jego następcą. Przystąpił zaraz do uporządkowania spraw powierzonej jego pieczy wspólnoty. Zwoływał synody, pracował nad odnowieniem szkoły i podniesieniem jej poziomu nauczania. Po pożarze katedry w Chartres święty biskup zadbał o jej wspaniałe odnowienie i w takim stanie pozostaje do dziś.


Wydarzenia epoki, w której żył święty Fulbert, obfitowały w zdarzenia przełomowe dla historii Kościoła. Pięćdziesiąt lat przed narodzeniem Świętego zostało ufundowane opactwo benedyktyńskie w Cluny, w którym miał w niedługim czasie rozwinąć się ośrodek reform dźwigających Kościół z kryzysu dyscypliny i powagi, uszczuplanej systematycznie przez władców świeckich uzurpujących sobie władzę nad Chrystusowym Kościołem. Był to czas, kiedy papieże byli wybierani przez cesarzy (dopiero synod rzymski 1059 roku uchwalił kanoniczny wybór biskupa Rzymu), a całe duchowieństwo świeckie i zakonne było uwikłane w sieć świeckich interesów. Dla przykładu wystarczy wymienić symonię (wykupywanie godności kościelnych dla członków – często nieletnich – możnych rodzin), z którą Fulbert podjął walkę jako biskup. Można powiedzieć, że ówczesny papież Sylwester II miał szczególny kontakt z cesarzem Ottonem III, różniącym się koncepcją polityczną (czy wręcz cywilizacyjną) od swych poprzedników i następców, ale tak czy inaczej został osadzony na tronie papieskim przez władcę świeckiego. Tym bardziej zadziwiająca jest pozycja syna ubogiej rodziny, świętego Fulberta, który jako biskup nie tylko zarządzał diecezją i kształtował jej oblicze kulturowe, ale także zasłynął jako doradca króla Roberta II Pobożnego. Ze względu zaś na zdolności dyplomatyczne połączone z zamiłowaniem pokoju był niejednokrotnie proszony o mediacje w różnych kwestiach i sporach.


Święty biskup Chartres zajmował się również teologią i twórczością literacką. Pozostawił po sobie listy, kazania, traktaty i utwory literackie – zaś jako gorący czciciel Bogurodzicy wzbogacił kulturę kościelną o hymny ku Jej czci. Zmarł w powszechnym poważaniu swoich diecezjan i bardziej znaczących ludzi swej epoki jako mądry pasterz, zdecydowanie walczący o honor Kościoła przeciw nadużyciom, a nadto święcący przykładem osobistej świętości.


Kościół wspomina św. Fulberta, biskupa 10 kwietnia.

FO


DATA: 2012-04-10 13:14
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
4
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 
string(4) "1505"

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.