DZIŚ JEST:   07   CZERWCA   2020 r.

Trójcy Przenajświętszej
Św. Antoniego Maria Gianellego
 
 
 
 

1416 – 2 kwietnia 1507

Św. Franciszek z Paoli

Św. Franciszek z Paoli

Francesco di Paola, pochodzący z katolickiej, rolniczej rodziny w Kalabrii w południowych Włoszech, wyraźnie powołany był do ozdobienia Kościoła Bożego kwiatem sławy zrodzonej nie z powodu pełnienia ważnych funkcji w światowym życiu, jak to bywało również w przypadku świętych, ale wpośród żywota ubogiego w dobra ziemskie, bogatego zaś w skarby cnót i poświęcenia dla miłości Boga i dusz. Syn prostej rodziny wieśniaczej od początku wyróżniał się zamiłowaniem do spraw duchowych, a nawet do postów. Skutkiem tego pobożni rodzice, gdy był jeszcze dziecięciem, ofiarowali go na służbę Panu Bogu, a w trzynastym roku życia posłali młodzieńca do zakonu franciszkanów w mieście św. Marka (San Marco Argentano w Kalabrii).


Znaczenie św. Franciszka z Asyżu jest wyjątkowe w życiu jego świętego imiennika. Jego rodzice przez kilkanaście lat oczekując potomka, w końcu doczekali długo wytęsknionej pociechy, o którą modlili się właśnie przez wstawiennictwo św. Franciszka, którego uczcili nadając synowi jego imię. Młody braciszek, spędziwszy rok w klasztorze w San Marco, nie przyjął święceń, gdyż nie był przekonany, czy taka właśnie droga jest dla niego właściwa. Postanowił uciec się do wstawiennictwa swego świętego Patrona i odbyć pielgrzymkę do Asyżu dla ostatecznego rozeznania swego powołania. Rodzice nie tylko zgodzili się na to, ale sami postanowili wyruszyć z nim w pobożną podróż.


Nie wrócił już do klasztoru, ale zdając się całkowicie na opatrzną opiekę Boską, począł wieść żywot bardzo umartwiony i pełen modlitwy. Jak wielkie było zaufanie tego świętego dla pomocy wszechmogącego Boga, pokazało się, gdy zamyślił zbudować kościół w swej rodzinnej miejscowości – nie mając na to żadnych środków pieniężnych. Zapalony gorliwością o rozszerzenie świętego kultu chrześcijańskiego, sam jeden wziąwszy łopatę, udał się na wybrane miejsce i rozpoczął przygotowania do postawienia fundamentów pod świątynię. Zobaczywszy zapał tego wyjątkowego młodzieńca, który już cieszył się opinią człowieka pozostającego w szczególnych relacjach z Panem Bogiem, mieszkańcy wsi zgromadzili się, aby pomóc przy pracach. Wkrótce jednak miało miejsce cudowne wydarzenie. Otóż w nocy, gdy Franciszek został sam, przyszedł do niego jakiś mnich franciszkański, zapytał, dlaczego buduje tak mały kościół i zniszczył całą rozpoczętą pracę. Nie zrażony tym wypadkiem budowniczy przystąpił spokojnie do powiększenia fundamentów – wówczas pojawił się pewien bogaty człowiek i dowiedziawszy się o szalonym zamyśle Bożego zapaleńca, ofiarował mu złoto i srebro na ukończenie budowli. Okazało się, że zakonnikiem, który objawił się w nocy, był sam św. Franciszek z Asyżu.


Franciszek z Paoli prowadził życie pustelnicze, które stało się zalążkiem założonego przezeń zgromadzenia braci najmniejszych, czyli minimitów (Ordo fratrum minimorum), których regułę napisał i wyjednał jej zatwierdzenie u papieża Aleksandra VI. Zgromadził wokół siebie pewną ilość uczniów i słuchaczy oraz zdobył rozgłos czyniąc prawdziwie ewangeliczne cuda, wyganiając demony z ciał opętanych osób, uzdrawiając chorych i kalekich, wskrzeszając umarłego czy też usuwając w sposób nadprzyrodzony plagę w jednej miejscowości. Jego oddanie sprawie szerzenia życia zakonnego zostało nagrodzone przez Pana Boga wielką pomyślnością w fundowaniu klasztorów w całej Europie już za życia Świętego. Raz było mu też dane trudnić się czynnością zupełnie świecką i publiczną, był mianowicie przez jakiś czas doradcą króla Francji Karola VIII.


Święty Franciszek pomimo trybu życia wypełnionego ostrą pokutą dożył lat dość sędziwych. Przeczuwając swą śmierć, wezwał współbraci nakazując im zachować miłość wzajemną wedle przykazania Chrystusa Pana i poprosił o czytanie mu Męki Pańskiej w ostatnich godzinach życia. Zmarł w Plessis-les-Tours we Francji, gdzie również został pochowany. Beatyfikowany (1513) i kanonizowany (1519) niedługo po śmierci przez Leona X, został patronem wielu miast włoskich i francuskich, przez Sługę Bożego Piusa XII ogłoszony opiekunem marynarzy. Jego szczątki zostały dwukrotnie zbezczeszczone, najprzód przez kalwińskich hugenotów pustoszących katolicką Francję w XVI w., drugi raz podczas zamieszek religijnych wywołanych przez wykonawców Wielkiej Rewolucji.


Kościół wspomina św Franciszka z Paoli 2 kwietnia.

FO


DATA: 2013-03-28 15:54
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
8
 
 
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.