DZIŚ JEST:   16   LIPCA   2019 r.

NMP Szkaplerznej z Góry Karmel
Św. Marii Magdaleny Postel
 
 
 
 

378 – 444

Św. Cyryl Aleksandryjski

Św. Cyryl Aleksandryjski

Cywilizowany świat w czasach, w których żył Cyryl, wrzał od dysput filozoficznych i teologicznych. Ścierały się dwa najznaczniejsze żywioły – myśl pogańskiego Rzymu i Bizancjum z objawioną nauką chrześcijańską, ale również w łonie samego chrześcijaństwa toczyły się zacięte spory. Ludność cesarstwa namiętnie broniła swoich racji, przy czym dochodziło często do zamieszek ulicznych. Trwało też nieustanne zmaganie między władzą świecką i duchowną o kształt i wytyczne zawiązującego się sojuszu Tronu i Ołtarza. Urodzony w stolicy Egiptu Święty, kiedy stanął w szranki tych duchowych walk, wykazał się niezłomną postawą, co z jednej strony zapewniło mu w chrześcijańskim świecie honor sławnego obrońcy Wiary, z drugiej jednak dało pretekst do powstania mnóstwa kontrowersji wokół jego osoby.


W młodym wieku wywędrował z rodzinnego miasta i zamieszkał w pustelni z innymi eremitami, skąd po pięciu latach wezwał go jego stryj Teofil, patriarcha aleksandryjski. Przyjął wówczas święcenia diakonatu i wyruszył ze stryjem na synod w Konstantynopolu, obradujący w 403 roku, na którym złożono z urzędu patriarszego świętego Jana Chryzostoma. Ojciec Święty Benedykt XVI w swej mowie o Cyrylu Aleksandryjskim zwrócił uwagę, iż miało to duże znaczenie dla ugruntowania na Wschodzie przewagi stolicy aleksandryjskiej nad konstantynopolitańską, która co chwilę wchodziła w konflikty z Rzymem, a w końcu całkiem odłączyła się od Chrystusowego Kościoła.


Po śmierci Teofila w 412 roku Cyryl został jego następcą. Jako patriarcha Aleksandrii stanął wobec licznych wyzwań. Jednym z nich było nastanie w stolicy Bizancjum patriarchy Nestora w roku 428. Wzniósł on ze zgorszeniem ludu Bożego pochodnię herezji wymierzonej przeciwko naturze Chrystusa Pana i godności Najświętszej Maryi Panny. Twierdził, iż w drugiej osobie Trójcy Świętej nie istniała jedność, lecz natura ludzka i boska były rozdzielone, a stąd wyprowadzał wniosek, iż Maryja nie może być Matką Bożą i nazywał ją Matką Chrystusa, mimo iż Tradycja Kościoła i powszechna wiara ludu nadawały jej tytuł Theotókos, czyli właśnie Matki Boga. Cyryl, nie chcąc dopuścić, by nauka Nestoriusza dzieląca naturę Boga-Człowieka podzieliła również Kościół Boży, występował przeciwko przywódcy nowej sekty mową i uczynkiem. Za jego sprawą papież święty Celestyn I potępił błędną naukę, a herezjarchę wyłączył ze wspólnoty Kościoła. Rok później patriarcha Aleksandrii nakłonił cesarza Teodozjusza II, by zwołał sobór powszechny do Efezu, który zatwierdził godność Bożego macierzyństwa Maryi i powtórzył potępienie Nestoriusza, który za sprawą nakazu cesarskiego udał się na banicję.


Święty Cyryl zasłynął też jako roztropny zarządca, silną dłonią dzierżący władzę nad ludem, który miał wieść do ostatecznego przeznaczenia. Umiał wyzyskać nie tylko siły duchowe tkwiące w duchowieństwie jego prowincji, ale także środki materialne, dzięki którym pomnożył skarb Kościoła i usprawnił rozszerzanie służby Bożej. Źródła podają, że zarządzał nawet flotą zbożową. Cieniem na jego dobrej sławie położyła się już w pierwszych latach piastowania godności biskupiej sprawa pogańskiej myślicielki Hypatii, która została publicznie zamordowana w Aleksandrii. Nieprzyjaciele Świętego wysunęli oszczercze posądzenie o jego celowy moralny udział w tym mordzie. Oszczerstwo to, oparte wyłącznie na źródłach związanych z wojującym obozem pogańskim działającym w stolicy Cyryla, zostało skwapliwie przechwycone przez późniejszych wrogów Kościoła – rozpropagował je żyjący na przełomie XVII i XVIII wieku wolnomyśliciel i racjonalista John Toland, ostentacyjnie i na wzór starożytnych pogan nazywający Zbawiciela „Nazarejczykiem”, a później głosił misjonarz antyklerykalizmu Voltaire.


Studiowanie Pisma Świętego i Ojców Kościoła oraz duchowe potyczki Cyryla zaowocowały szeregiem dzieł, kazań i listów, jakie zostawił po sobie. Pisał traktaty egzegetyczne dotyczące Starego i Nowego Testamentu oraz teologiczne powstające na fali bieżących potrzeb w walce z zagrożeniami herezji - jednym z najgłośniejszych z owych dzieł apologetycznych była polemika z cesarzem Julianem Apostatą (Adversus libros athei Iuliani).


Święty zmarł pełen zasług w wieku sześćdziesięciu sześciu lat i został otoczony kultem wiernego ludu. Podania świadczą, iż jego relikwie zostały w VIII wieku przeniesione do rzymskiego kościoła Matki Bożej na Polu Marsowym. Ze względu na celność i sprawdzony przez wieki pożytek pism oraz zachowanych listów i kazań Świętego ojciec święty Leon XIII zaliczył go w roku 1882 do grona Doktorów Kościoła.

           

Kościół wspomina św. Cyryla 27 czerwca.

FO


DATA: 2018-06-27 09:52
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
6
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.