DZIŚ JEST:   22   LUTY   2019 r.

Katedry św. Piotra Apostoła
Św. Małgorzaty z Kortony
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 11  >   Dziedzictwo Europy

Konrad Rajca

Skrawek tradycji w oceanie "postępu"


Liechtenstein – malutkie księstwo wciśnięte między Austrię i Szwajcarię – to nie tylko jeden z najbogatszych krajów świata, ale także ostoja tradycyjnych wartości i przykład kraju opierającego się „postępowym” naciskom z zewnątrz.

Księstwo Liechtenstein jako niezależne państwo powstało w roku 1866 w wyniku połączenia dwóch posiadłości – Vaduz oraz Schellenburg. Jest niejako przedsionkiem Szwajcarii (o czym świadczą liczne banki), przedsionkiem zresztą bardzo konserwatywnym, ponieważ prawa wyborcze przyznano tu kobietom w narodowym referendum dopiero w roku 1984. Księstwo ze stolicą w Vaduz znajduje się od XVII wieku w rękach rodu Liechtenstein. Zamieszkuje je ponad 35 tys. mieszkańców, a dominującą religią jest katolicyzm (87 procent). W grudniu 1997 roku – Ojciec Święty Jan Paweł II utworzył archidiecezję Vaduz obejmującą terytorium Księstwa. Od tego czasu mieszkańcy Liechtensteinu po raz pierwszy w historii mają własną diecezję.

Rdzenni mieszkańcy Liechtensteinu stanowią ponad 60 procent ogółu ludności, pozostali to Szwajcarzy, Austriacy i Niemcy. Głową państwa jest dziedziczny książę. Od roku 1989 władzę tę sprawuje książę Jan Adam II, syn księcia Franciszka Józefa II (1906-1989) i księżnej Giny von Wilczek (1921-1989). W jego żyłach płynie więc polska krew… Jan Adam II Liechtenstein jest prapraprawnukiem Alfreda Potockiego (1786-1862), działacza politycznego z Galicji. Córka Alfreda, Julia (1818-1895) wyszła za mąż za Franza ks. Liechtenstein (1802-1887), prapradziadka obecnej głowy państwa.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

W efekcie uwag złożonych przez Komisję Europejską oraz skarg Urzędu Regulacji Energetyki Sejm przyjął nową wersję ustawy mającej zabezpieczać Polaków przed podwyżkami cen energii.

 
 

Czy europejskie kraje powinny umożliwić powrót obywatelom, którzy walczyli w szeregach Państwa Islamskiego? Zdania na ten temat są mocno podzielone. Austriacy mówią kategoryczne NIE. Duńczycy z kolei nie mają nic przeciwko.

 

Czy papież jest monarchą? Gdzie się podziała potrójna korona następców świętego Piotra? Do czego są powołani Ojcowie Święci? Czy Kościół Katolicki nie mógłby wyglądać tak jak wspólnoty protestanckie, które nie mają swojego papieża? Na te i wiele innych pytań w specjalnym wydaniu programu JA KATOLIK prosto z Rzymu sprzed kościoła św. Balbiny odpowiadają Krystian Kratiuk (redaktor naczelny PCh24.pl) i Jerzy Wolak („Polonia Christiana”).

 

Konwencja Stambulska nazywana Konwencją Przemocową jest dokumentem silnie dyskutowanym przez wszystkie strony sceny politycznej. Dla jednych jest dokumentem niezbędnym do prowadzenia skutecznej walki z przemocą, dla innych czołowym narzędziem pędzącej przez Europę genderowej rewolucji. Jakie niesie ze sobą zagrożenia? Czy w ręku władzy o charakterze lewicowo-liberalnym, Konwencja posłuży do przeprowadzenia obyczajowej rewolucji? Na te i wiele innych pytań staramy się odpowiedzieć w najnowszym filmie dokumentalnym PCh24.pl - "Konwencja Stambulska. Walka z przemocą czy walka z rodziną?". Serdecznie zapraszamy!

 

Obrona egalitaryzmu w porządku społeczno-politycznym jest błędem natury filozoficznej. Kiedy natomiast egalitaryzm usiłuje się zastosować w odniesieniu do Kościoła, błąd ów staje się pomyłką natury teologicznej, ponieważ Pismo Święte wyraźnie mówi, że Jezus Chrystus ustanowił hierarchię, by zarządzała Jego Kościołem. Co więcej, wysiłki zwolenników równouprawnienia, zmierzające do zniesienia różnic pomiędzy świeckimi a duchowieństwem, prowadzą do wypływającego stąd zanegowania sakramentu święceń kapłańskich.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.