DZIŚ JEST:   23   PAŹDZIERNIKA   2019 r.

Św. Jana Kapistrana
Św. Józefa Bilczewskiego
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 19  >   TEMAT NUMERU: SARMACJA - ZAGUBIONE DZIEDZICTWO

Ryszard Legutko

Sarmaci wczoraj i dziś


Mówiąc o sarmatyzmie, mamy na myśli przynajmniej kilka zjawisk charakteryzujących historię I Rzeczpospolitej z ostatnich dwóch wieków jej istnienia. Można się skupić na wątku kultury materialnej, swoistości stylu sarmackiego czy jego przykładach dostrzegalnych w zabytkach architektury. Można sarmatyzmem nazywać określony styl życia, charakterystyczny dla szlachty tamtych czasów. Wdzięcznym źródłem do badań w tym kierunku są z pewnością ówczesne dzieła literackie, które same w sobie mogą służyć jako samodzielny punkt odniesienia dla badaczy przejawów sarmatyzmu w kulturze polskiej. Można również wykorzystywać badania nad sarmatyzmem do innych, zdawałoby się wyższych celów – w zależności od potrzeby da się więc mówić na jego przykładzie bądź to o swoistości, odrębności polskiej kultury epoki nowożytnej, bądź o fenomenie przenikania się kultur, takim staropolskim multi-kulti.

Sarmatyzmem nazywano też często stosunek szlachcica do własnego państwa, sposób wykonywania władzy w Rzeczpospolitej czy jej szczególny charakter ustrojowy. Sama niepowtarzalność zjawiska do dzisiaj przedstawiana jest jako powód do chluby. Skądinąd wszyscy wiemy, do czego nas ta wyjątkowość doprowadziła. Fakt rozbiorów daje podstawy sądzić, że sarmatyzm w swoim politycznym znaczeniu się skończył i w powszechnym przekonaniu sam był sobie w znacznej mierze winien. Druga część poprzedniego zdania wydaje się być niemożliwa do podważenia. Pierwsza natomiast jest mocno dyskusyjna. Twierdzę bowiem, że polityczny sarmatyzm zdaje się być w Polsce wiecznie żywy.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Bo tem jest różne panowanie tyrana od pobożnego króla, iż tyran wszytką moc swoję i poddanych dobra na swój pożytek, i pompę, i rozkosze i swawolę, i ubogacenie samego siebie obraca: a pobożny pan wszytkiego na dobro poddanych swoich, nie na swoje używa. Bo urzędnik nie jest postanowion prawem przyrodzonem i Boskiem dla siebie, aby jemu było dobrze: ale aby ludziom, jemu od Boga poruczonym, było dobrze. Przeto i zdrowie dla poddanych dobrego i spokojnego dać jest winien. Do której powinności i pogańscy się dobrzy urzędnicy znali, i radzi za ludzie swoje drudzy umierali.

 
 

1956 – na Węgrzech wybuchło powstanie antykomunistyczne. Manifestacja zorganizowana na ulicach Budapesztu dla poparcia żądań poznańskich robotników zmieniła się w demonstrację wolnościową. Po użyciu broni przez siły bezpieczeństwa doszło do wybuchu walk, które ogarnęły całe Węgry. Interweniowały wojska sowieckie. Ostatnie oddziały powstańcze skapitulowały 15 listopada.

 

Brytyjska Izba Gmin poparła we wtorek rządowy projekt ustawy o porozumieniu w kwestii wystąpienia państwa z Unii Europejskiej, jednak nie zaakceptowała proponowanego przez premiera Borisa Johnsona harmonogramu Brexitu.

 

 

Jak to się stało, że pogańska figurka trafiła do kościoła a potem do Tybru? – prosto z Watykanu opowiada o tym Krystian Kratiuk.

 

Nowa ideologia neguje rzeczywistość rodziny, proklamuje społeczeństwo płynnych jednostek – powiedział w Warszawie Eugenio Capozzi, profesor historii współczesnej, wykładowca Uniwersytetu Neapolitańskiego, autor książki pt. Politicamente corretto. Storia di un'ideologia („Polityczna poprawność. Dzieje ideologii”).


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.