DZIŚ JEST:   15   WRZEŚNIA   2019 r.

NMP Bolesnej
XXIV Niedziela zwykła
Św. Katarzyny Genueńskiej
Św. Emila z Kordoby
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 6  >   Korzenie polskości

Mariusz Affek

Rytuał koronacyjny królów polskich


Postępujące zeświecczenie państwa, a tym samym pozbawianie instytucji i ceremonii państwowych wszelkich oznak ich związków z Kościołem i z szeroko rozumianą sferą duchowości, nie jest jeszcze może w Polsce aż tak bardzo widoczne – a to na skutek szczególnej roli Kościoła w życiu narodu polskiego pod zaborami, w latach obu wojen światowych i pod rządami komunistycznego zniewolenia. Tymczasem w Europie Zachodniej owa sekularyzacja staje się coraz bardziej powszechna, przenikając do różnych dziedzin życia. Nawet do samych obrzędów objęcia tronu przez nowych europejskich władców, również tych wywodzących się z katolickich dynastii, wielce zasłużonych dla naszej cywilizacji i kultury.

I tak właśnie w katolickich, wydawałoby się, państwach, takich jak Hiszpania czy Belgia, już wiele lat temu zrezygnowano całkowicie z obrzędu królewskiej koronacji (aby rzekomo nie ranić uczuć obywateli-ateistów oraz tych, którzy wyznają inną wiarę czy religię) i zastąpiono ją uroczystością w parlamencie, dokąd przybywa nowy król, składa laicką przysięgę na wierność konstytucji i wygłasza przemówienie nienazywane nawet „mową tronową”. Podobnie rzecz się ma w krajach protestanckich, z wyjątkiem Wielkiej Brytanii, gdzie odbywają się jeszcze koronacje w Opactwie Westminster­skim i gdzie tego typu uroczystości mają nadal charakter sakralny.

Nie bez celu będzie więc przypomnieć, że już od wczesnego średniowiecza każda koronacja stanowiła zarówno obrzęd religijny posiadający odrębną liturgię, jak i akt państwowy o najwyższej randze. Następowało tam zatem specyficzne połączenie regni („panowania”) z sacerdotio („kapłaństwem”), a prawo kanoniczne ściśle łączyło się z prawem świeckim stanowionym w państwie. A chociaż sama koronacja nigdy nie została przez Kościół zaliczona do sakramentów, to jednak najważniejszym punktem rytu było zawsze namaszczenie olejami świętymi, dające monarsze sakrę i czyniące z niego pomazańca Bożego.
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Wikariusz świdnickiej katedry ks. Marcin Krzysztof Januszkiewicz poinformował na Twitterze, że aktywiści LGBT próbowali zakłócić celebrowaną przez niego Mszę święto. „Tęczowi” mieli jednak pecha, gdyż w liturgii uczestniczył komendant policji. „Błyskawiczna reakcja, zatrzymanie i zarzuty” – napisał duchowny.

 
 

Monopolista na rynku mediów społecznościowych kolejny raz wykorzystał swoją pozycję do narzucania społeczeństwu własnych przekonań światopoglądowych. Tym razem na celowniku facebookowej cenzury znalazła się strona „Bramy piekielne Go nie przemogą”.

 

14 września, w dniu Podwyższenia Krzyża Świętego, na lotnisku w Kruszynie odbyła się akcja Polska pod Krzyżem, która zgromadziła około 60 tys. osób. Dodatkowo wielu katolików uczestniczyło w nabożeństwach w swoich diecezjach – w parafiach i domostwach – zaś z okazji przypadającego w sobotę święta o znaczeniu Krzyża przypominali polscy biskupi.

 

W kanadyjskim Quebecu eutanazja – nazywana niewinnie „pomocą medyczną w umieraniu” – będzie teraz dostępna dla osób, których śmierci nie da się przewidzieć w krótkim okresie. Tak postanowiła sędzia Sądu Najwyższego Quebecu.

 

„Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem, Polska jest Polską, a Polak Polakiem” – te, błędnie przypisywane Adamowi Mickiewiczowi, słowa poety Karola Balińskiego są dziś aktualne jak mało kiedy. Niektórzy chcą bowiem, aby Polska nie była ani katolicka, ani polska. Na szczęście jednak Polacy nie pozostają bierni w obliczu ataków, a w sobotni wieczór tłumnie stanęli pod Krzyżem. To jednak nie koniec cywilizacyjno-duchowej batalii.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.