DZIŚ JEST:   14   PAŹDZIERNIKA   2019 r.

Św. Małgorzaty Marii Alacoque
Bł. Radzima Gaudentego
 
 
 
 

Roberto de Mattei: Kardynałowie i Biskupi, czy naprawdę chcecie takiego Kościoła?

Roberto de Mattei: Kardynałowie i Biskupi, czy naprawdę chcecie takiego Kościoła?

Pierwsze reakcje na Instrumentum laboris synodu amazońskiego skupiały się na jego otwarciu na żonatych księży i wprowadzeniu kobiet do sakramentalnych święceń Kościoła. Ale Instrumentum laboris to coś więcej: to manifest eko-teologii wyzwolenia, postulujący panteizm, egalitarną „kosmo-wizję” – rzeczy niemożliwe do zaakceptowania przez katolika.

 

Bramy Magisterium, jak słusznie podkreślił José Antonio Ureta, zostały otwarte na oścież „na indiańską teologię i ekoteologię – a więc na latynoamerykańskie pochodne teologii wyzwolenia. Po upadku Związku Sowieckiego i klęsce „realnego socjalizmu”, rzecznicy teologii wyzwolenia w stylu marksistowskim przypisali historyczną rolę siły rewolucyjnej ludom tubylczym i przyrodzie”.

 

W dokumencie opublikowanym przez Stolicę Apostolską 17 czerwca Amazonka „wpada” w życie Kościoła jako „nowy podmiot” (nr 2). Ale czym jest Amazonka? Jest to nie tylko miejsce fizyczne i „złożona biosfera” (nr 10), ale także „rzeczywistość pełna życia i mądrości” (nr 5), która wznosi się do konceptualnego paradygmatu i wzywa nas do „pasterskiego, ekologicznego i synodalnego” nawrócenia (nr 5). Aby wypełnić swoją proroczą rolę, Kościół musi brać pod rozwagę „ludy Amazonki” (nr 7). Ludy te potrafią żyć we „wzajemnym porozumieniu” z całym kosmosem (nr 12), ale ich prawa są zagrożone interesami gospodarczymi przedsiębiorstw międzynarodowych, które – jak mówią rdzenni mieszkańcy Guaviare (Kolumbia) – „podcięły żyły naszej Matki Ziemi” (nr 17).

 

Kościół słucha zarówno „wołania ludu, jak i ziemi” (nr 18), ponieważ w rejonie Amazonki „ziemia to miejsce teologiczne, dzięki któremu przeżywana jest wiara. Jest ona także wyjątkowym źródłem Bożego objawienia” (nr 19). A zatem do Pisma Świętego i Tradycji dodano trzecie źródło Objawienia: Amazonkę, ziemię, w której „wszystko jest powiązane” (nr 20), wszystko jest „składowo powiązane, tworząc żywotną całość” (nr 21). W rejonie Amazonki wypełniony zostaje ideał komunizmu, wziąwszy pod uwagę, że w plemiennym kolektywizmie „wszystko jest wspólne, a przestrzenie prywatne – typowe dla współczesności – są minimalne”.

 

Rdzenne ludy zostały wyzwolone od monoteizmu i przywróciły animizm i politeizm. Istotnie, jak napisano w nr 25: „Życie wspólnot amazońskich jeszcze nie zostało dotknięte wpływem zachodniej cywilizacji. Odzwierciedla się w wierzeniach i obrzędach dotyczących działań duchów i bóstwa – określanych wieloma imionami – z terytorium i na terytorium, z przyrodą i w relacji do przyrody. Ta kosmiczna wizja zostaje podjęta w mantrze Franciszka: wszystko jest powiązane (LS 16, 91, 117, 138, 240).

 

Dokument upiera się przy stwierdzeniu, że amazońska „kosmo-wizja” obejmuje „mądrość przodków, żywy rezerwuar duchowości i rdzennej kultury” (nr 26).  A zatem „rdzenni mieszkańcy Amazonki mogą nas wiele nauczyć (...). Należy wytyczać nowe ścieżki ewangelizacji w dialogu z tymi mądrościami przodków, w których przejawiają się ziarna Słowa” (nr 29).

 

Bogactwo Amazonki [zatem] tkwi w tym, by nie być monokulturą, ale być „światem wieloetnicznym, wielokulturowym i wieloreligijnym” (nr 36), z którym musimy być w dialogu. Ludy Amazonki „przypominają nam o przeszłości i ranach zadanych w czasie długich okresów kolonizacji. Z tego powodu papież Franciszek poprosił pokornie o przebaczenie nie tylko za wykroczenia jego własnego Kościoła, ale za przestępstwa przeciwko rdzennym populacjom w czasie tak zwanego podboju Ameryki. W przeszłości Kościół momentami był wspólnikiem kolonizatorów, a to zdławiło proroczy głos Ewangelii” (nr 38).

 

Ekologia integralna” wiąże się z „przekazywaniem doświadczenia przodków w dziedzinie kosmologii, duchowości i teologii tubylczych ludów w trosce o nasz Wspólny Dom” (nr 50). „W swojej mądrości przodków – ludy te – kultywowały przekonanie, że całe stworzenie jest powiązane, że zasługuje na nasz szacunek i naszą odpowiedzialność. Kultura amazońska, która integruje ludzi i naturę, staje się punktem odniesienia dla konstrukcji nowego paradygmatu ekologii integralnej” (nr 56).

 

Kościół musi pozbawić się swojej rzymskiej tożsamości i przyjąć „twarz amazońską”. „Amazońska twarz Kościoła znajduje swój wyraz w pluralizmie jego ludów, kultur i ekosystemów. Ta różnorodność wymaga opcji dla Kościoła wypływającego na zewnątrz i misyjnego, wcielonego we wszystkich swoich działaniach, ekspresjach i językach” (nr 107). „Kościół z amazońską twarzą w swych wielorakich niuansach dąży do tego, by być Kościołem «wypływającym na zewnątrz» (por. EG 20-23), który pozostawia za sobą kolonialną tradycję monokulturową, klerykalną i apodyktyczną i wie, jak rozpoznawać i adoptować bez strachu różnorodne formy kulturowych ekspresji ludów” (nr 110).

 

Panteistyczny duch ożywiający amazońską naturę jest motywem przewodnim dokumentu. „Duch Stwórczy, który wypełnia wszechświat (por. Mdr 1,7), jest Duchem, który przez wieki pielęgnował duchowość tych ludów, nawet przed głoszeniem Ewangelii i pobudza ich do akceptacji jej na podstawie ich własnych kultur i tradycji” (nr 120). Stąd „musimy pojąć to, czego Duch Pana nauczył te ludy w ciągu stuleci: wiary w Boga, Ojca-Matkę-Stwórcę; poczucia wspólnoty i harmonii z ziemią; poczucia solidarności z bliźnim; projektu studni życia; mądrości tysiącletniej cywilizacji, jaką posiadają starcy i która ma wpływ na zdrowie, współżycie, edukację i uprawę ziemi; relacji z naturą i Matką Ziemią; zdolności do oporu i odporności, w szczególności kobiet; wyrażanych obrzędów religijnych; relacji z przodkami; ich postawy kontemplacyjnej i poczucia wynagrodzenia; celebracji i świętowania oraz świętego poczucia ziemi” (nr 121).

 

Ponownie w świetle „zdrowej decentralizacji” Kościoła „wspólnoty proszą konferencje biskupów o przystosowaniu obrzędu Eucharystii do ich kultur”. „Kościół musi być wcielony w kultury amazońskie, które posiadają ogromne poczucie wspólnoty, równości i solidarności i z tego powodu klerykalizm nie jest akceptowany w swoich różnych formach, w jakich się przejawia. Rdzenne ludy posiadają bogatą tradycję organizacji społecznej, w której władza następuje po kolei i ma głębokie poczucie służby. Na podstawie tego doświadczenia w organizacji odpowiednie byłoby ponowne rozpatrzenie myśli, że sprawowanie jurysdykcji (władzy rządzenia) musi być powiązane we wszystkich obszarach (sakramentalnym, sądowym, administracyjnym) i permanentnie z sakramentem święceń kapłańskich” (nr 127).

 

Na podstawie przesłanki, że „celibat jest darem dla Kościoła” wysuwa się postulat, by „dla najdalszych obszarów w regionie zbadać możliwość święceń kapłańskich dla ludzi starszych, najlepiej rdzennych mieszkańców, szanowanych i akceptowanych w swych wspólnotach – nawet jeśli mają oni już założone i stabilne rodziny – jako środek zagwarantowania sakramentów, które towarzyszą życiu chrześcijańskiemu i je podtrzymują” (nr 129). Ponadto musimy „zagwarantować przywództwo kobietom, wraz z bardziej rozległymi i odpowiednimi przestrzeniami na polu formacji: teologii, katechezy, liturgii oraz szkół wiary i polityki”, a także „określić typ oficjalnej posługi, jaki może być przyznany kobietom, pamiętając o centralnej roli, jaką odgrywają dzisiaj w Kościele amazońskim”.

 

Cóż więcej można dodać? Czy biskupi, następcy apostołów, będą milczeć? Czy kardynałowie, doradcy papieża w zarządzaniu Kościołem, zachowają milczenie w obliczu tego polityczno-religijnego manifestu, który wypacza doktrynę i praktykę Mistycznego Ciała Chrystusa?

 

 

 

 Roberto de Mattei

 

Źródło: Rorate-Caeli.blogspot.com

Tłum. z j. angielskiego: Jan J. Franczak


DATA: 2019-06-30 06:33
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
22
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Czy to jeszcze Kościół Chrystusowy?
3 miesiące temu / ?
 
@ Wojtek ja to samo poczułam co Ty. Nawet ta przeczytana połowa mi sfermentowała w mózgu i "wykipiała" do kibelka : Wolę widzieć i podziwiać Matkę Bożą z Guadalupe - która tak cudownie porozumiała się z tubylczym ludem Ameryki i jak Ją w "mgnieniu miłości" Indianie zrozumieli! Teraz rozumiem, dlaczego dziś na Mszy św. nasz ksiądz gadał tyle o ekologii, o zbieraniu deszczowej wody z dachu, o robieniu samemu konfitur, itp,itp.Widać, przyszedł nakaz z "góry" by nawijać ekologicznie : Ale dżemy robione samemu są na pewno lepsze! Palce lizać :
3 miesiące temu / Malina
 
Antykulturowy marksizm Herberta Marcuse głosi, że zgodnie "tolerancją wyzwalającą" należy "wyrżnąć" prawicę jeśli nie podporządkuje się lewicy przykładem wściekłe ataki sodomitów i gomorytów na wszystko, co katolickie
3 miesiące temu / irtur
 
Ja prosty człek przeczytałem połowę omówienia dokumentu przedsynodalnego i wiem i czuję i rozumiem że to jest chory, lewacki, pogański bełkot, a nie głos Kościoła...
3 miesiące temu / Wojtek
 
Airam - No i co z tego,że się nie mylił i powiedział?Konfrontacja nastąpiła już na i po nieszczęsnym SVII,którego był zagorzałym orędownikiem.A potem już tylko konsekwentnie: Asyż i całowanie koranu,że o innych nie wspomnę.Jako drugi papież nie nałożył tiary.Dyskretnie przemilczano ten fakt.A było to konsekwencją SVII - koniec ustroju monarchistycznego.Czy wówczas nie zdawał sobie sprawy,że stoimy w obliczu konfrontacji? Wiedział o tym doskonale.I co zrobił aby temu zapobiec?Odpowiedź,że nic nie zrobił nie byłaby właściwa albowiem kontynuował rozpoczęty na SVII demontaż.
3 miesiące temu / stefan
 
@panda...bolszewizmu tu nie szerz.
3 miesiące temu / mee...
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.