DZIŚ JEST:   14   SIERPNIA   2020 r.

Św. Maksymiliana Marii Kolbego
Św. Elżbiety Renzi
 
 
 
 

Prof. Roberto de Mattei: O najgorszym papieżu w historii Kościoła

Prof. Roberto de Mattei: O najgorszym papieżu w historii Kościoła
fot. See page for author [Public domain]

W X wieku, epoce, w której papieży oskarżano o cudzołóstwa, morderstwa, bluźnierstwa i paktowanie z diabłem, to świeccy władcy dali początek splendorowi chrześcijańskiej Europy. Duch Święty nigdy nie opuszcza Kościoła, ale kto wierzy, że to On wybiera każdego papieża i kieruje jego działaniami, ten popełnia poważny błąd – pisze włoski historyk Kościoła prof. Roberto de Mattei.

 

Kto był najgorszym papieżem w historii Kościoła? Takie pytanie zadał włoski historyk prof. Roberto de Mattei. Podczas gdy zazwyczaj uważa się, że to niechlubne miano przysługuje Aleksandrowi VI, to – podkreśla uczony – w ocenie św. Roberta Bellarmina zasłużył na nie raczej Jan XII.

 

Historię tego papieża włoski profesor opisał w artykule, który ukazał się pierwotnie na łamach „Corrispodenza Romana”, a który w niemieckim tłumaczeniu przedrukował portal Kathoisches.info.

 

Jan XII został papieżem z woli swojego ojca, Alberyka II, longobardzkiego księcia Rzymu w latach 932-954. Na kilka dni przed śmiercią Alberyk odwiedził ówczesną bazylikę św. Piotra i w obecności papieża Agapita II nakazał rzymskiej szlachcie złożyć przysięgę, że kolejnym biskupem Wiecznego Miasta zostanie jego syn, Oktawian. Tak też się stało. Gdy Agapit II zmarł w roku 955, potomek Alberyka objął tron Piotrowy, przyjmując imię Jana XII. Nie miał jeszcze ukończonych 18 lat, wymaganych przez prawo kanoniczne.

 

Według profesora de Mattei’ego źródła są całkowicie zgodne: po swoim wyborze Oktawian/Jan XII wiódł niezwykle bezecne życie.

 

Nowy papież w 960 popadł w konflikt z frankijskim margrabią Berengarem z Ivrei, który koronował się samozwańczo na króla Italii jako Berengar II. Jan XII wezwał wówczas na pomoc króla niemieckiego Ottona. Ten przekroczył z armią Alpy, pokonał Berengara – i w nagrodę 2 lutego 962 roku otrzymał w Rzymie z rąk papieża koronę cesarską, co położyło podwaliny pod przyszłe Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Cesarz wydał dokument, który do historii przeszedł jako privilegium ottonianum, potwierdzający istnienie Państwa Kościelnego, ale zarazem nakładający na papieża obowiązek złożenia przysięgi wierności cesarzowi.

 

Wkrótce wszakże po wyjeździe Ottona z Rzymu Jan XII przysięgę złamał i połączył swoje siły z przeciwnikiem cesarza, Adalbertem. W odpowiedzi Otton zwołał do bazyliki św. Piotra synod, na którym papież się nie stawił.

 

Rzymianie przedstawili wówczas cesarzowi listę przewin Jana XII. Wymienili między innymi: symonię, świętokradztwa, bluźnierstwo, cudzołóstwo, kazirodztwo (z dwiema swoimi siostrami), powstrzymywanie się od sakramentów, użycie broni i pakt z diabłem.

 

Jak referuje de Mattei, zebrani na synodzie duchowni i świeccy jednogłośnie oświadczyli, że papież „zamienił święty pałac w regularny burdel, […] oślepił zmarłego niedawno Benedykta, swojego ojca duchowego; zamordował Jana kardynała-subdiakona, odcinając mu genitalia; podłożył ogień, przepasał się w miecz i uzbroił w hełm i pancerz”; na rozkaz diabelski grał też w kości prosząc o pomoc „Jupitera, Wenus i inne demony”, zarazem odmawiając sprawowania obrzędów świętych.

 

Oświadczenie to duchowni i świeccy Rzymu potwierdzili przysięgą, a Otton wezwał w imieniu synodu Jana XII aby stawił się przed jego obliczem i odpowiedział na zarzuty. Papież jednak tego nie uczynił. Rzymianie, referuje de Mattei, prosili wówczas cesarza by zdjął Jana XII z tronu i dał im nowego papieża, godnego swojego urzędu. Otton to uczynił i 4 grudnia 963 roku „zdymisjonował” Jana XII, prosząc zebrany w Rzymie synod o wybór nowego Piotra.

 

Ponownie z naruszeniem prawa kanonicznego wybrano świeckiego, który w ciągu jednego tylko dnia otrzymał wszystkie święcenia i został konsekrowany. Przyjął imię Leona VIII.

 

Cesarz wyjechał z Wiecznego Miasta. Do Rzymu powrócił Jan XII i zmusił Leona VIII do ucieczki. Zwołał sobór, który obłożył Leona ekskomuniką. W odpowiedzi cesarz rozpoczął przygotowania do podróży do Rzymu. 7 maja 964 roku Jan XII dostał udaru – według historyka Liutpranda z Cremony spowodowanego przez diabła podczas popełniania przez Jana grzechów seksualnych – i zmarł w wieku 27 lat po ośmiu dniach, nie przyjąwszy żadnego z sakramentów.

 

Został pochowany w bazylice laterańskiej. Liber pontificalis określa go jako człowieka, który „całe swoje życie spędził na cudzołóstwach i próżnościach”.

 

„Kto wierzy, że Duch Święty wybiera nieomylnie każdego papieża i nim kieruje, ten musi zmierzyć się z rzeczywistością i ryzykuje, że wyświadczy Kościołowi niedźwiedzią przysługę. Duch Święty nie opuszcza Kościoła, ale w każdej mrocznej epoce na Jego wpływ odpowiadają dzięki wielkiej pobożności raczej świeccy niż papieże” - komentuje tę historię prof. de Mattei.

 

„Chociaż Jan XII protestował przeciwko kanonicznemu bezprawiu swojej dymisji, w oficjalnej chronologii to Leon VIII kierował Kościołem jako jego legalny następca” - dodaje.

 

Historyk zwraca uwagę, że podczas gdy ówczesne papiestwo borykało się z takimi właśnie bolączkami, Otton I cieszył się opinią pobożnego władcy, a do historii przeszedł pod przydomkiem „Wielkiego”. Jego żoną była św. Adelajda, matką - św. Matylda, bratem - św. Bruno z Saksonii, arcybiskup koloński. Jego wnukiem i trzecim następcą był święty cesarz Henryk II. Żoną Henryka była św. Kunegunda, siostrą - św. Gizela, która poślubiła świętego Stefana, króla Węgrów; jej synem był św. Emeryk.

 

„Ta rodzinna sieć świętych stała u początków średniowiecznej, chrześcijańskiej Europy, w epoce, w której papiestwo przeżywało poważny upadek” - pisze de Mattei.

 

„Stulecie później, w Cluny rozpoczął się wielki ruch reform na rzecz odnowy Kościoła, kończąc się pontyfikatem św. Grzegorza VII i bohaterskim eposem krucjat kierowanym przez bł. Urbana II” - dodaje.

 

„Kościół podczas burzy okazał się jak zwykle zwycięski” - kończy historyk.

 

Źródło: Katholisches.info

Pach

 


DATA: 2019-12-11 08:41
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
26
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

To teraz napiszcie o najlepszych.
8 miesięcy temu / Voytec
 
Zauważmy jednak, że były to tylko prywatne sprawy Jana XII.
8 miesięcy temu / Ryś
 
Na pierwszym miejscu tej jeśli chodzi o wiek XX i XXI
8 miesięcy temu / DNA
 
A na której pozycji tej listy umieścimy Franciszka?
8 miesięcy temu / Karol
 
Z tym obalaniem papieży to lepiej uważajcie, żebyście własnymi rękami nie zrealizowali cudzego planu...
8 miesięcy temu / sp
 
Tzn tekst prof de Mattei zasadny, ale nie porównywałbym tamtych czasów, bo mają one swój kontekst, choć odniesienie zasadne. Problem z obecnym czasem zwłaszcza w Polsce, jest taki, że można powiedzieć mamy spuściznę świątobliwych papieży, zwłaszcza św Jana Pawła II, dlatego wszyscy instynktownie i słusznie oddani byli Autorytetowi papieskiemu! dlatego kwestia obecnego biskupa Rzymu, bo tak często jest tytułowany, jest zupełnie inna, nawet powiedziałbym i Benedykta XVI, bo w końcu zmienił herb papieski na biskupa Rzymu, więc coś uległo diametralnej zmianie, powiem więcej mamy problem z Autorytetem papieskim, żeby odwołać się do kazania ks. Edwarda Stańka z Krakowa dotyczący tego problemu i na pewno historia Kościoła i trafne diagnozy z przeszłości są nam wszystkim potrzebne, bo niektórzy już się tak zapędzili, że Kościół, zaczyna się dla niektórych od Soboru Vat II, tak jakby wcześniejsze wieki kompletnie nie miały znaczenia, co jest groźnym obłędem dla kościoła.
8 miesięcy temu / axe
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.