DZIŚ JEST:   21   KWIETNIA   2019 r.

Zmartwychwstanie Pańskie
Św. Anzelma, Doktora Kościoła
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 4  >   Credo

Kardynał Jorge Medina Estévez

Prawda, błąd, relatywizm


Pojęcie prawdy i samo jej istnienie są w naszych czasach poddawane szczególnej obróbce ideologicznej na wzór piłatowego sceptycyzmu wyrażonego w słowach Czymże jest prawda? Tymczasem istnienie prawdy winno być stale i odważnie podkreślane zarówno w teorii, jak i w praktyce naszych czasów, szczególnie wobec ofensywy zjawiska, które kardynał Ratzinger w swoim sławnym już przemówieniu inaugurującym ostatnie konklawe nazwał „dyktaturą relatywizmu”.

Jako punkt wyjścia biorę słowa naszego Zbawiciela, który mówi: Prawda was wyzwoli (J 8,32). Sens tego krótkiego zdania jest dwojaki. Z jednej strony piętnuje wszelkie formy fałszu, ponieważ kłamstwo upadla i demoralizuje. Z drugiej strony, nie możemy zapominać, ze sam Jezus jest Prawdą, jak naucza o sobie: Ja jestem drogą, prawdą i życiem (J 14,6).
Prawda jest podstawowym atrybutem istnienia, a metafizyka arystotelesowsko-tomistyczna kwalifikuje ją jako koncepcję transcendentalną, czyli jakość tożsamą z bytem: wszystko, co istnieje i w jakimkolwiek wymiarze istnieje, jest prawdziwe. Prawda, pojęta przez inteligencję, stanowi właściwe postrzeganie natury bytu, jego istoty, tego, co czyni go tym, czym jest i nadaje mu jego istotne cechy.
Człowiek nie czyni rzeczy prawdziwymi: jego zadanie polega na zagłębieniu się w naturę otaczającego świata, zachwycie nad dobrem i pięknem istnienia oraz włączeniu relacji z istnieniem do swojego bagażu koncepcji i wartości.
Uznanie, że wszystko, co istnieje, posiada naturę i „prawdę”, oznacza, że osąd ludzki jest ograniczony, że nasze istnienie nie wyjaśnia się samo przez siebie, tak jak i inne byty nie wyjaśniają się same przez siebie i że w konsekwencji nie możemy wykorzystywać swojej wolności bez uwzględniania prawdy istnienia naszego i innych.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe     
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Na Sri Lance w mieście Dehiwala, na południe od największego miasta Kolombo doszło do kolejnej, siódmej eksplozji, w której zginęły co najmniej dwie osób. Z koleiósma eksplozja miała miejsce na przedmieściach największego miasta - Kolombo. Według najnowszych informacji w wybuchach zginęło ponad 180 osób, a 500 zostało rannych. Według miejscowej policji wśród ofiar znajduje się co najmniej 35 obcokrajowców.

 
 

Według lokalnych mediów, już na początku kwietnia służby Sri Lanki miały informację o możliwych zamach samobójczych w kościołach w tym kraju. Odpowiedzialnymi za ataki miało być m.in. radykalne muzułmańskie ugrupowanie NTJ.

 

 „Prawdopodobnie co najmniej dwie z sześciu eksplozji, do jakich doszło w wielkanocny poranek na Sri Lance były dziełem zamachowców samobójców”, poinformowała agencja AP.

 

„Co najmniej 180 sób zginęło, a prawie 500 zostało rannych w sześciu eksplozjach, do których doszło w niedzielę wielkanocną na Sri Lance”, informuje TVP INFO. Do wybuchów doszło w trzech kościołach i trzech hotelach.

 

W historii świata tylko przed jednym grobem zatoczono kamień oraz ustawiono przed nim na straży żołnierzy, aby zapobiec powstaniu złożonego w nim martwego człowieka: był to grób Chrystusa, wieczorem, w piątek zwany wielkim. Jakież widowisko mogłoby być bardziej absurdalne niż uzbrojeni żołnierze mający oko na zwłoki? Ale wartowników ustawiono na wypadek, gdyby Martwy zaczął chodzić, Milczący przemówił, a przebite Serce zaczęło bić gwałtownie w rytm życia. Mówili, że jest martwy; wiedzieli, że jest martwy; mówili, że nie powstanie ponownie, a jednak obserwowali! 


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.