DZIŚ JEST:   21   KWIETNIA   2019 r.

Zmartwychwstanie Pańskie
Św. Anzelma, Doktora Kościoła
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 7  >   Korzenie polskości

Jacek Kowalski

Pochwała polskiego gotyku


Pisząc artykuł o polskim gotyku, i to jeszcze do działu Korzenie polskości, winienem się wpierw dobrze zastanowić, zastanowić podwójnie – i zastrzec! Czyż bowiem coś takiego jak „gotyk polski” w ogóle istnieje? Ba, a czyż w ogóle istnieje coś takiego jak „gotyk”? Odpowiedź na te pytania musi brzmieć podobnie jak tytuł rozprawy Abelarda poświęconej problemowi zgodności bądź niezgodności teologicznych autorytetów: sic et non. Polski gotyk istnieje jak najbardziej i do korzeni polskości należy, choć w pewnym sensie może… właśnie nie istnieje… Zacznijmy jednak od początku.
Sam termin „gotyk” rozumiany był kiedyś bardzo negatywnie. Oznaczać miał prymitywną sztukę tworzoną przez barbarzyńców, owych „Gotów”, którzy zniszczyli klasyczną kulturę rzymską i sprowadzili na Europę klęski „ciemnego średniowiecza”. Ale ludzie renesansu, którzy używali tego terminu w tym właśnie sensie, nie chcieli pamiętać, że średniowiecze to tysiąc lat, podczas których bynajmniej nie wszystko było ciemne. Po czasie dopiero, w początku wieku XIX, słowo „gotyk” zaczęło fascynować pozytywnie i oznaczać coś zupełnie innego: bardzo określony, następujący po romanizmie styl w architekturze, używający łuku ostrego i specjalnych sklepień „żebrowych”, styl, który począł się w XII‑XIII wieku i wydał piękne, strzeliste katedry. Zarazem miał to być styl epoki bohaterskiej, rycerskiej i chrześcijańskiej. Europejski romantyzm kupił to pojęcie gotyku z całym dobrodziejstwem inwentarza, uważając ów styl za ogólnoeuropejski. Ale zaraz potem Niemcy, jako spadkobiercy „Gotów”, zapragnęli go zawłaszczyć. Niestety, szybko musieli przyjąć do wiadomości, że gotyk powstał we Francji i że to styl par excellence francuski: bo pierwszym gotyckim kościołem była opacka świątynia św. Dionizego (Saint-Denis) pod Paryżem, nekropolia francuskich królów, a najdoskonalsze, „klasyczne” katedry gotyckie stanęły w Chartres, Reims i Amiens. Ta wiedza przyszła wraz z postępem badań nad średniowieczną architekturą.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

W historii świata tylko przed jednym grobem zatoczono kamień oraz ustawiono przed nim na straży żołnierzy, aby zapobiec powstaniu złożonego w nim martwego człowieka: był to grób Chrystusa, wieczorem, w piątek zwany wielkim. Jakież widowisko mogłoby być bardziej absurdalne niż uzbrojeni żołnierze mający oko na zwłoki? Ale wartowników ustawiono na wypadek, gdyby Martwy zaczął chodzić, Milczący przemówił, a przebite Serce zaczęło bić gwałtownie w rytm życia. Mówili, że jest martwy; wiedzieli, że jest martwy; mówili, że nie powstanie ponownie, a jednak obserwowali! 

 
 

„Co najmniej 40 osób zginęło, a 280 zostało rannych w sześciu eksplozjach, do których doszło w niedzielę wielkanocną na Sri Lance”, informuje TVP INFO. Do wybuchów doszło w trzech kościołach i trzech hotelach.

 

Grzech ludzki jest nieposłuszeństwem, niepokojem, jest wojną przeciwko woli Bożej. Odkupienie przez Jezusa Boga Człowieka jest ustanowieniem pokoju. Jezus stał się nam pokojem i pojednaniem.

 

Ukrzyżowany i zmartwychwstały Pan najpełniej ukazuje prawdę o człowieku jako istocie stworzonej na obraz i podobieństwo Boże. Prawdę o godności człowieka, o świętości jego życia od chwili poczęcia do naturalnej śmierci, o małżeństwie jako związku kobiety i mężczyzny, o rodzinie jako podstawowej komórce społecznej – powiedział arcybiskup Marek Jędraszewski w orędziu wygłoszonym w Wielką Sobotę wieczorem na antenie TVP z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

 

Drodzy Przyjaciele, Czytelnicy i Dobrodzieje portalu PCh24.pl!

 

Ile to już lat przychodzi nam obchodzić święta Zmartwychwstania Pańskiego w atmosferze wszechobecnego kryzysu, również kryzysu Kościoła!

 

Niech wyjątkowy czas pamiątki największego wydarzenia w dziejach – Zmartwychwstania Pana Jezusa – będzie dla nas nadzieją na wielki triumf Chrystusowej Owczarni, a więc Kościoła Świętego!


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.