DZIŚ JEST:   09   LIPCA   2020 r.

Św. Weroniki Giuliani
Św. Augustyna Zhao Rong
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 55  >   NASZE DZIEDZICTWO

Jakub Majewski

Ostatnia szarża Polaków


W siodle, przy szabli, z karabinem Polacy zdolni są do najwspanialszych wyczynów – niestety, również w złej sprawie. Zawsze jednak w pięknym stylu.

 


1 marca 1945 roku miała miejsce ostatnia zwycięska szarża kawaleryjska drugiej wojny światowej. Szarży tej dokonali – jakżeby inaczej? – polscy kawalerzyści. Wielu z nich było weteranami września 1939 roku, więc w pewien symboliczny sposób bitwa ta stanowiła rewanż polskiej kawalerii za wszystkie propagandowe pomyje, które wylano na tę formację po przegranej kampanii wrześniowej. Ci, którym wroga propaganda zarzucała desperackie ataki z szablą na czołgi, teraz zmietli z pola walki silnie umocnionego wroga dysponującego potężną siłą ognia – niemalże jak pod Somosierrą. Bitwa miała wszelkie zadatki, aby przejść do historii polskiego oręża. Niestety, Polacy służyli komunistom. Należeli do Ludowego Wojska Polskiego.

 

Pamiętać o komunistach?


Ludowe Wojsko Polskie nie cieszy się wielką renomą w patriotycznej pamięci. Jest w tym wielka słuszność, gdyż właśnie tak zwani kościuszkowcy byli militarnym trzonem kolaboranckiego PRL‑u. Jakże więc wspominać ludzi, których trud – choćby i ponoszony w najlepszych intencjach – przyniósł nam pół wieku okupacji i zmiany w polskiej mentalności tak dogłębne, że do dziś jeszcze musimy się leczyć?

Tak więc, z punktu widzenia polityki LWP nie przyniosło nam wyzwolenia, a jedynie kolejną okupację: powód do wstydu raczej niż dumy. Z kolei z punktu widzenia wojskowego, kościuszkowcy byli zbyt nieliczni na tle całości sowieckich wojsk, a na dodatek często fatalnie dowodzeni. Sowiecką doktrynę wojskową cechowało lekceważenie strat, więc nawet zwycięskie bitwy często okazywały się krwawymi jatkami.

Symboliczna dla całej formacji była bitwa pod Romanowem – przepraszam, pod Lenino, gdyż taką nazwę musi do dziś jeszcze cierpieć stara posiadłość Radziwiłłów. Rocznicę tej przegranej bitwy, w której wojsko generała Berlinga utraciło niemal ćwierć swego początkowego składu, aż do 1991 roku szumnie obchodzono jako Dzień Wojska Polskiego. Wiele innych działań LWP można opisać podobnie – nic nie odejmując dzielności poszczególnych żołnierzy – ich walki były pasmem niepotrzebnych krwawych bitew, najczęściej bez większego znaczenia dla całej wojny.

Ten jeden jedyny raz, gdy LWP mogło w pozytywny sposób wpłynąć na sytuację, miał miejsce we wrześniu 1944 roku w Warszawie, kiedy żołnierze tej formacji przeprowadzili krótkotrwały desant w celu wsparcia powstania warszawskiego. Do dziś trwa debata, czy porażka tej operacji wynikała z błędów dowodzenia, czy z braku wsparcia na skutek odgórnej niechęci wobec możliwości zwycięstwa powstańców. Szybko nastąpiła ewakuacja, po czym polskim żołnierzom w służbie komunistów pozostało już tylko stać i patrzeć przez długie tygodnie na dogorywającą stolicę. Na wybrzeżu gdańskim w Warszawie do dzisiaj stoi Pomnik Kościuszkowców, przedstawiający żołnierza dramatycznie wyciągającego rękę w stronę Wisły. Ilekroć przechodziłem obok tegoż pomnika, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że artysta przemycił w nim iście subwersyjną w czasach PRL‑u myśl: żołnierz wygląda jakby walczył z jakąś niewidzialną ręką, która trzymając go za kołnierz, powstrzymuje od dalszego marszu.

 

A jak było z Somosierrą?


Z drugiej jednak strony, jeśli przekreślamy dorobek bojowy kościuszkowców, czy nie powinniśmy jednocześnie przekreślić dorobku wojsk polskich walczących u boku krwawego rewolucjonisty, Napoleona Bonaparte? Wszak jeśli Księstwo Warszawskie było mniej szkodliwym ideologicznie bytem od PRL‑u, to wyłącznie dlatego, iż w swoich wschodnich posiadłościach Francuzi nie upierali się aż tak bardzo przy wprowadzaniu wszystkich nowinek rewolucji – a i tak wprowadzili ich wiele. To właśnie Napoleonowi zawdzięczamy wprowadzenie po raz pierwszy w historii Polski tak szkodliwej nowości, jak ślub cywilny i rozwód. Zresztą cały kodeks praw Księstwa stanowił niewyobrażalną dla nas dzisiaj rewolucję mentalną. Oznaczał on bowiem przekreślenie całego dorobku polskiej tradycji prawnej, której najbliższą dzisiaj analogią byłoby brytyjskie common law – tak odległe od sztywnych kodeksów prawnych panujących na kontynencie. I właśnie ta tradycja została zastąpiona już na zawsze przez system prawa kontynentalnego, co sprawiło, że dziś ledwo jesteśmy w stanie zrozumieć schematy myślenia naszych przodków.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 
 

Jeżeli wspólnota międzynarodowa nie pospieszy z natychmiastową pomocą, w ciągu najbliższych czterech lat przymusowa migracja może doprowadzić do zmniejszenia liczby chrześcijan w Iraku o 80 procent – alarmuje w specjalnym raporcie Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Dokument analizuje zagrożenia, przed którymi stają chrześcijanie iraccy powracający do swoich domów.

 
 

Cena uncji złota przekroczyła próg 1800 dolarów amerykańskich, a wiele osób twierdzi, że pobicie historycznego rekordu z września roku 2011 znajduje się w zasięgu ręki. Wtedy 31,1 gram czystego kruszcu wyceniano na 1920 dolarów. Dziś natomiast można spotkać się z opiniami sugerującymi „złamanie” przez surowiec psychologicznej granicy 2000 USD. Wszystko z powodu działań banków centralnych w wielu krajach świata.

 

Narracja o powstałym spontanicznie z inicjatywy trzech osób antyrasistowskim ruchu społecznym to bajka dla grzecznych i nieświadomych politycznie dzieci. Black Lives Matter – przemyślane rewolucyjne narzędzie, za którym stoją miliony dolarów, tylko wykorzystuje problem rasizmu jako przykrywkę dla osiągnięcia zupełnie innego celu.

 

Pierwsze analizy zdalnego nauczania jednoznacznie pokazują, że nauka na odległość nie wpływa najlepiej na dobrostan psychiczny jego uczestników.

 

Justin Trudeau ogłosił 6 lipca, że stanowisko kanadyjskiego ambasadora przy ONZ obejmie Bob Rae, dawni lider Partii Liberalnej i premier prowincji Ontario. Decyzja ta ma przykryć dotkliwą porażkę poniesioną przez Trudeau, który starał się dla Kanady o miejsce w Radzie Bezpieczeństwa. Dotychczasowy ambasador zrezygnował ze stanowiska tłumacząc, że chciałby się skupić na życiu rodzinnym.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.