DZIŚ JEST:   07   CZERWCA   2020 r.

Trójcy Przenajświętszej
Św. Antoniego Maria Gianellego
 
 
 
 

Ogień nie miał nad nim władzy. Poznaj wyjątkowe wydarzenie z życia św. Jana Bożego

Ogień nie miał nad nim władzy. Poznaj wyjątkowe wydarzenie z życia św. Jana Bożego

Jedno z najbardziej znanych wydarzeń z życia Jana Bożego dotyczy szpitala królewskiego w Grenadzie, gdzie Jan trafił po wysłuchaniu kazania św. Jana z Ávili.

 

3 lipca 1549 roku wydawano tam ucztę na cześć pewnej arystokratki. Kucharze rozpalili zbyt duży ogień w największym palenisku – od płomyka zajęła się sosnowa belka, a ponieważ był sam środek gorącego lata, ogień błyskawicznie się rozprzestrzeniał. Po chwili cały budynek stanął w płomieniach. Na miejsce tragedii pobiegł także Jan Boży i rzucił się na ratunek chorym. Jeden ze świadków procesu beatyfikacyjnego tak opisywał to, co zobaczył:

 

Kiedy przybiegłem, zobaczyłem Jana Bożego, jak wchodził i wychodził wśród płomieni, wynosząc na plecach niedołężnych chorych, a potem, jak przez okna wyrzucał łóżka. Dokonywał rzeczy nadzwyczajnych, chciałem pójść mu pomóc, ale strach, że stanę się ofiarą płomieni, przykuł mnie do miejsca, w którym stałem. Kiedy Jan Boży krążył w środku, podniosły się naraz tak wielkie płomienie, że otoczyły go ze wszystkich stron. Pomyśleliśmy z ogromną boleścią, że spalił się, lecz nagle wyszedł spomiędzy płomieni bez żadnej szkody ani rany. Radowaliśmy się wszyscy; w końcu ogień stracił na sile i wreszcie zgasł.

 

Fakt, że Jan Boży wyszedł z pożaru bez szwanku, został od razu uznany za cud. Kościół uwiecznił to wydarzenie – podczas nabożeństwa w dniu św. Jana Bożego (8 marca) w lekcji drugiego nokturnu padają słowa:

 

Jan Boży rzucił się w ogień dla ratowania chorych, pozostał pośród ogromnych płomieni i wyszedł z nich w końcu nietknięty dzięki opiece Boskiej i ku podziwowi wszystkich mieszkańców… ucząc miłosierdzia, pokazał w ten sposób, że ogień zewnętrzny miał nad nim mniej władzy niż ogień, który go palił od wewnątrz.

 

W czasie kanonizacji Jana Bożego, 16 października 1690 roku, główny ołtarz Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie zdobiło olbrzymie płótno przedstawiające ten cud.

 

Z początkiem roku 1550 Jan zachorował. Nie zaprzestał jednak posługi chorym. Choć trawiła go gorączka i ledwo trzymał się na nogach, nadal przemierzał ulice i spotykał się z darczyńcami. Dopiero w lutym jego stan pogorszył się na tyle, że nie mógł wstać o własnych siłach, a mimo to nadal pomagał swoim podopiecznym i pisał listy, za pomocą których załatwiał różne sprawy. Ostatni list, będący rodzajem testamentu adresował do księżnej de Sesa. Oto ostatnie słowa Jana Bożego:

 

Droga siostro w Jezusie Chrystusie, choroba moja sprawia mi wiele cierpienia i nie pozwala mi więcej pisać, pragnę nieco odpocząć, aby móc później napisać obszerniej, gdyż nie wiem, czy jeszcze się zobaczymy. Niech Jezus Chrystus będzie z tobą i twoją rodziną…

 

Jedna ze szlachetnych dam, regularnie wspierająca szpital, postanowiła zabrać go do siebie, aby zapewnić mu lepsze warunki i spróbować leczenia – dotychczas Jan cierpiał, leżąc na gołej ziemi z koszem zamiast poduszki i bez koca (a był luty!). Choć Jan mocno protestował, w końcu udało się go przekonać do zadbania o własne zdrowie. Opuszczając swój szpital, mówił do swoich podopiecznych: bracia moi, zostańcie w pokoju, a jeżeli się już nie zobaczymy, módlcie się za mnie…. Na te słowa wzmogły się rozpaczliwe krzyki i żale – żaden z ubogich nie chciał rozstawać się ze swoim „ojcem”.

 

7 marca przybył do Jana Bożego arcybiskup Grenady – Jan Boży pragnął spowiedzi. Wyznał na łożu śmierci, że trapią go trzy rzeczy:

 

Pierwsza: że tak słabo służyłem naszemu Panu, otrzymawszy od Niego tak wiele.

Druga: potrzebujący, nawróceni i zatwardziali grzesznicy, których los przyjąłem jako swój własny.

Trzecia: mój niespłacony dług wobec Pana Jezusa Chrystusa.

 

I nie uspokoił się, dopóki arcybiskup nie obiecał, że osobiście dopilnuje, by te winy nie obciążały go więcej. 8 marca o świcie Jan ostatkiem siły zwlókł się z posłania i uklęknął, przyciskając do piersi swój prosty drewniany krucyfiks: rozpoczął modlitwę, którą przerwała śmierć. Jana Bożego odnaleziono po kilku godzinach – wciąż w pozycji klęczącej. Podobno tylko dwóm świętym w historii Kościoła przypisuje się takie pożegnanie ze światem doczesnym – św. Pawłowi (ściętemu mieczem) i właśnie Janowi Bożemu.

Lope de Vega, jeden z największych hiszpańskich dramaturgów, napisał później o Janie Bożym, że tak bardzo ukochał ubóstwo, że gdyby spotkał anioła i biedaka, zostawiłby anioła, aby przygarnąć biedaka.

Śmierć Jana Bożego odbiła się silnym echem w całej Hiszpanii. Mnożyły się cuda (głównie uzdrowienia), uzyskane dzięki jego wstawiennictwu. Już w 1622 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny, zaś osiem lat później Kongregacja Obrzędów wydała jednogłośnie decyzję o uznaniu Jana Bożego błogosławionym. Uroczystości związane z tym wydarzeniem miały ogromny przepych, a cześć oddawana zakonnikowi rosła z dnia na dzień w całej Europie.

 

Artykuł stanowi fragment książki Uzdrowienie Chorych. Maryja – Święci – Cuda. To wyjątkowa, 180-stronicowa publikacja, z którą zrozumiesz sens ludzkiego cierpienia i dowiesz się, jak skutecznie modlić się o zdrowie.

 

 


DATA: 2020-03-09 06:37
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
13
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Wielu strazakow tez powinno zostac swietymi rzymskimi...
2 miesiące temu / Teodor...
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.