DZIŚ JEST:   19   STYCZNIA   2020 r.

II Niedziela Zwykła
Św. Józefa Sebastiana Pelczara
Św. Henryka, biskupa
 
 
 
 

O modlitwie ustawicznej

O modlitwie ustawicznej
Modlitwa wieczorna rolnika (fragm.), mal. Artur Grottger.

Jezus Chrystus powiedział, że trzeba się zawsze modlić, a nie ustawać (Łk 18,1) Święty Paweł zaleca chrześcijanom, by się modlili bez przerwy (1 Tes 5,17). O jakiej modlitwie mówi ten nakaz, czy też rada, i jak można go wypełnić?


Oczywiście nie idzie tu o modlitwę ustną, która może mieć miejsce tylko w pewnych porach. Podobnie nie można ciągle trwać na modlitwie myślnej. Nieprzerwana pamięć na obecność Bożą jest również ponad siły ludzkie i nie da się pogodzić z troską życia doczesnego. Jakim więc sposobem, jakim rodzajem modlitwy, można spełnić zalecenie Jezusa Chrystusa? Można to uczynić przez modlitwę serca. Modlitwa serca polega na ciągłym i stałym usposobieniu duszy, przejętej miłością Bożą, ufnością oraz zdaniem się na wolę Boga we wszystkich wypadkach życia; polega też na ciągłej uwadze na głos Boży, który przemawia w głębi naszego sumienia i poddaje nam ustawiczne pragnienie cnoty oraz doskonałości.


W tym usposobieniu serca powinni być wszyscy chrześcijanie; takie było usposobienie Świętych i na takim usposobieniu polega życie wewnętrzne.

Bóg powołuje do tego wszystkich, Jezus Chrystus bowiem do wszystkich bezsprzecznie chrześcijan powiedział, że trzeba się zawsze modlić; nie ma też wątpliwości, że wszyscy doszliby do tego stanu, gdyby wiernie odpowiadali łasce. Kto ma serce przejęte stale miłością Bożą; w kim ta miłość panuje nade wszystko, jakby mu była wrodzona; kto usiłuje coraz bardziej w tej miłości postąpić, starając się podobać się Bogu we wszystkim, nie odmawiając Mu niczego, czego On żąda; kto wszystko, co go spotyka, przyjmuje jako z ręki Bożej; kto ma mocne postanowienie niepopełnienia dobrowolnie i rozmyślnie najmniejszego nawet grzechu, a jeżeli, na nieszczęście, popełni go, upokarza się natychmiast i podnosi – ten spełnia zalecenie Jezusa Chrystusa, ten modli się ustawicznie.


Tak możemy się modlić wśród naszych zajęć, wśród rozmów i niewinnych rozrywek. Jest więc rzeczą możliwą i nie tak trudną, jak by się mogło wydawać. Dusza będąca w tym stanie nie myśli ciągle o Bogu, ale nie dopuszcza dobrowolnie żadnej myśli próżnej, a tym bardziej złej. Nie czyni ciągle aktów, nie odmawia ciągle modlitw, ale jej serce jest wciąż zwrócone do Boga, zawsze gotowe na spełnienie Jego woli.


Myli się ten, kto myśli, że modlitwa wtedy jest prawdziwa, kiedy jest wyraźna, kiedy możemy sobie z niej zdać sprawę. Dlatego wiele osób sądzi, że kiedy nie mają wzniosłych myśli, kiedy ich serce nie doznaje żadnych uczuć, tracą tylko na modlitwie czas; jest to nieraz powodem, dla którego porzucają modlitwę.


Ale powinniśmy pamiętać, że Bóg słyszy, jak mówi Dawid, gotowość serca (Ps 9B, 17); że On nie potrzebuje ani naszych słów, ani nawet myśli, aby poznać wewnętrzne usposobienie naszej duszy; że nasza modlitwa, zanim ją jeszcze wyrazimy przez myśli i słowa, zawiera się wcześniej w zarodzie w głębi naszej woli. Krótko mówiąc: pamiętajmy, że nasze akty wewnętrzne poprzedzają wszelki rozmysł, że ich nie spostrzegamy i nie czujemy, jeżeli nie zwrócimy na to szczególnej uwagi.


Dlatego Święty Antoni, kiedy go zapytano, jaki sposób modlitwy jest najlepszy, odpowiedział: Wtedy modlitwa jest najlepsza, kiedy nie wiemy, że się modlimy. Ten sposób modlitwy jest najdoskonalszy dlatego, że miłość własna nie ma tu żadnej podniety i nie może skazić swoim wpływem czystości takiej modlitwy.


Ustawiczna modlitwa nie jest zatem trudna sama przez się, a jednak jest bardzo rzadka, bo mało jest serc dobrze do niej usposobionych: mężnych, wiernych, wytrwałych. W stan takiej modlitwy dusza wstępuje dopiero wtedy, kiedy zupełnie odda się Bogu. Otóż bardzo mało jest dusz, które by się oddały Bogu niepodzielnie; w tym oddaniu siebie zawsze jest jakieś zastrzeżenie miłości własnej, jak to się zwykle później okazuje. Ale jeżeli to oddanie się jest zupełne, całkowite, Bóg wynagradza je, dając duszy Siebie Samego; obiera sobie mieszkanie w jej sercu i Sam jest twórcą tej ustawicznej modlitwy, która polega na spokoju, skupieniu, na ciągłej pamięci o Bogu wśród zwyczajnych zajęć.

To skupienie dusza z początku czuje; cieszy się nim; wie, że je ma. Później staje się ono zupełnie duchowe; dusza je ma, ale go nie czuje. Jeżeli żałuje utraty tego uczucia, tak błogiego, tak pocieszającego; jeżeli chce je wywołać, to pochodzi to z miłości własnej. Jeżeli ktoś myśli, że nie jest skupiony, że nie modli się ciągle, ponieważ tego nie czuje – błądzi. Jeżeli ma ochotę porzucać modlitwę i swoje zwykłe ćwiczenia pod pozorem, że traci na nich czas – jest to bardzo niebezpieczna pokusa. Jeżeli ktoś jej ulegnie, zaniedba swych ćwiczeń, pociechy, której nie znajduje w Bogu, zacznie szukać u stworzeń – utraci dar ciągłej modlitwy, wyjdzie z tego szczęśliwego stanu i narazi się na to, że stanie się gorszy niż był przed oddaniem się Bogu.

 

O. Nicolas Grou SI, Przewodnik życia duchowego, Wydawnictwo AA, s. 218-221.


DATA: 2020-01-15 04:55
AUTOR: O. NICOLAS GROU SI
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
9
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.