DZIŚ JEST:   03   CZERWCA   2020 r.

Św. Karola Lwangi i towarzyszy
Św. Jana Grande
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 14  >   DOSSIER

Jacek Bartyzel

Nic bez Boga


Pośród ruchów tradycjonalistycznych i kontrrewolucyjnych w Europie Zachodniej szczególnie poetyczna i heroiczna aura owiewa od prawie dwóch już stuleci hiszpańskich „karlistów” (carlistos). Określenia „karliści” i „karlizm” (carlismo) to oczywiście nazwy potoczne, przybierane przez partyzantów infanta Don Carlosa i jego potomków walczących o należny im tron. Chociaż formalna strona – obserwacja reguł ­prawa sukcesyjnego – nie wyczerpuje ideowej treści karlizmu, słuszne będzie przedstawić naprzód ten aspekt.

 

29 września 1833 roku zmarł, nie pozostawiając męskiego potomka, król Hiszpanii Ferdynand VII. Jeszcze trzy lata wcześniej było rzeczą oczywistą, że po jego śmierci korona hiszpańska przypadnie jego młodszemu bratu, infantowi Karolowi Marii Izydorowi. Perspektywa ta bardzo jednak niepokoiła sfery liberalne, jako że powszechnie znana była pobożność infanta i jego przywiązanie do tradycji monarchii katolickiej. Ponieważ, szczęśliwie dla liberałów, Ferdynand owdowiał, sprokurowano pospiesznie jego drugie małżeństwo z neapolitańską księżniczką Marią Krystyną. Królowa powiła dwoje dzieci, ale oboje płci żeńskiej, co z punktu widzenia prawa sukcesyjnego niczego nie zmieniało, bowiem odkąd korona hiszpańska znalazła się we władaniu dynastii burbońskiej, obowiązywały zasady tzw. prawa salickiego, wykluczającego kobiety od sukcesji patrymonialnej. Jednakże Ferdynand zdecydował się na krok niesłychany – arbitralne przekreślenie prawa sukcesyjnego tzw. sankcją pragmatyczną, której mocą desygnował swoją starszą córkę Izabelę na następczynię, pozbawiając tym samym sukcesji swego brata. Ani jednak wydziedziczony infant, ani „partia katolicka”, nie pogodzili się z tym aktem królewskiej samowoli. Karliści protestowali przeciwko arbitralności suwerena, łamiącego zwyczaj nie jego wolą ustanowiony, któremu on sam winien być podporządkowany, a który w żadnym razie nie może zostać anulowany zwykłym ordonansem.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Druga rocznica legalizacji aborcji w Irlandii skłania do zastanowienia się nad bolesnymi dziejami tego kraju w ostatnich latach. Kraju, który odwrócił się niemal całkowicie od swego dziedzictwa. Czas wyciągnąć z tego wnioski, by uniknąć błędów mieszkańców Zielonej Wyspy.

 
 

Krwawe zamieszki na ulicach. Gospodarka w ruinie. Trzydzieści milionów bezrobotnych. Dług publiczny na poziomie tak astronomicznym, że coroczny proces uchwalania budżetu regularnie kończy się kryzysem. Opozycja, która regularnie podważa status prawny rządu, a prezydentowi zarzuca dyktatorskie ciągoty. To nie jest obraz jakiejś republiki bananowej: to jest opis wiodącego światowego supermocarstwa Anno Domini 2020.

 

Do belgijskiego sądu wpłynęły dwa pozwy związane z obostrzeniami nałożonymi w czasie pandemii koronawirusa. Złożyło je 30 znanych osób. Oskarżają oni państwo o łamanie podstawowych praw człowieka.

 

Ukraiński Rzecznik Praw Dziecka Mykoła Kuleba poinformował we wtorek, że jedno z niemowląt przeznaczonych do surogacji zostało zamówione przez „seryjnego pedofila”. Incydent na łamach portalu wPolityce.pl opisuje Grzegorz Górny.

 

Jesteśmy uznawani za bezpieczne państwa i jest kwestią dni, może tygodni, aż będziemy bardziej otwierali nasze kraje i będziemy szukać również bliższych kontaktów między naszymi społeczeństwami – oświadczył we wtorek szef MSZ Jacek Czaputowicz po spotkaniu z szefami dyplomacji Estonii, Litwy i Łotwy.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.