DZIŚ JEST:   21   LUTY   2019 r.

Św. Piotra Damianiego, Doktora Kościoła
Św. Roberta Southwella
 
 
 
 

Nauka Kościoła jest jasna: świeccy muszą ewangelizować i uświęcać świat

Nauka Kościoła jest jasna: świeccy muszą ewangelizować i uświęcać świat
PCh TV

Przesąd, jakoby religia zarezerwowana została dla księży, zakonników i duchownych utrzymuje się w XXI wieku. Przekonanie to uwalnia świeckich od pogłębiania życia i wiedzy religijnej oraz przestrzegania wysokich standardów etycznych. Trudno jednak o bardziej błędny pogląd. Czas przypomnieć naukę Kościoła o godności świeckich i ich wezwaniu do uświęcenia siebie i świata.

 

„Wierni, a ściślej świeccy, zajmują miejsce w pierwszych szeregach Kościoła. Dla nich Kościół stanowi życiową zasadę ludzkiej społeczności. Dlatego to oni, i przede wszystkim oni, winni uświadamiać sobie coraz wyraźniej nie tylko to, że należą do Kościoła, ale że sami są Kościołem, to znaczy wspólnotą wiernych żyjących na ziemi pod jednym przewodnictwem Papieża, oraz pozostających z nim w łączności Biskupów. Oni są Kościołem” (Pius XII Przemówienie do nowych kardynałów 20 lutego 1946): AAS 38 (1946), 149. Cyt. za Jan Paweł II Christifideles laici, n. 9).

 

Ważna rola świeckich w Kościele

„Pasterze duchowni bowiem zdają sobie dobrze sprawę z tego, jak bardzo przyczyniają się ludzie świeccy do dobra całego Kościoła. Wiedzą mianowicie pasterze, iż nie po to ustanowieni zostali przez Chrystusa, aby całe zbawcze posłannictwo Kościoła w stosunku do świata wziąć na siebie samych, lecz że ich zaszczytnym zadaniem jest tak sprawować opiekę pasterską nad wiernymi i tak uznawać ich posługi oraz charyzmaty, żeby wszyscy oni pracowali zgodnie, każdy na swój sposób, dla wspólnego dzieła” (Sobór Watykański II, Konstytucja dogm. o Kościele Lumen gentium, n. 30).

 

„Obraz winnicy użyty jest w Biblii w wielu ujęciach i w różnych znaczeniach. Wyraża on przede wszystkim tajemnicę Ludu Bożego. W tej, poniekąd bardziej wewnętrznej perspektywie świeccy są nie tylko robotnikami pracującymi w winnicy, ale stanowią jej organiczną część: „Ja jestem krzewem winnym, wy — latoroślami” (J 15, 5), mówi Jezus”. (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 8).

 

„W świętym Kościele — mówi św. Grzegorz Wielki — każdy wspiera wszystkich i wszyscy są wsparciem każdego” (Św. Grzegorz Wielki Hom. in Ezech. II, I, 5: CCL 142, 211. Cyt. za Jan Paweł II Christifideles laici, n. 28).

 

„Z pewnością głos Pana rozbrzmiewa w głębi duszy każdego chrześcijanina, który przez wiarę i sakramenty chrześcijańskiej inicjacji upodobnił się do Jezusa Chrystusa, stał się żywym członkiem Kościoła i aktywnym podmiotem jego zbawczej misji”. (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 3).

 

„Tylko w tajemnicy Kościoła, jako tajemnicy komunii, objawia się „tożsamość” świeckich, ich autentyczna godność. A tylko w obrębie tej godności można określić ich powołanie i misję w Kościele i w świecie”. (tamże).

 

Świeccy to nie tylko nie-duchowni

„W swojej odpowiedzi na pytanie „kim są wierni świeccy”, Sobór odbiegł od poprzednich definicji, w większości negatywnych, i przyjmując zdecydowanie pozytywny punkt widzenia, stwierdził z całym przekonaniem, że są oni pełnoprawnymi członkami Kościoła objętymi jego tajemnicą i obdarzonymi specyficznym powołaniem, którego celem w sposób szczególny jest „szukanie Królestwa Bożego zajmując się sprawami świeckimi i kierując nimi po myśli Bożej”.

 

„Pod nazwą świeckich - czytamy w Konstytucji Lumen gentium - rozumie się tutaj wszystkich wiernych chrześcijan nie będących członkami stanu kapłańskiego i stanu zakonnego prawnie ustanowionego w Kościele, mianowicie wiernych chrześcijan, którzy jako wcieleni przez chrzest w Chrystusa, ustanowieni jako Lud Boży i uczynieni na swój sposób uczestnikami kapłańskiego, prorockiego i królewskiego urzędu Chrystusowego, ze swej strony sprawują właściwe całemu ludowi chrześcijańskiemu posłannictwo w Kościele i w świecie” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 9 /  Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, n. 31).

 

Udział świeckich w potrójnym Urzędzie Chrystusa

„Mamy tu do czynienia z kolejnym aspektem Chrztu: oto świeccy otrzymują, w sobie właściwym wymiarze, udział w potrójnym urzędzie Jezusa Chrystusa - kapłańskim, prorockim i królewskim. Świadomość tego faktu była zawsze obecna w żywej tradycji Kościoła, o czym świadczy między innymi komentarz św. Augustyna do Psalmu 26: Dawid „namaszczony bowiem został na króla. Wówczas namaszczano jedynie królów i kapłanów. Dwie osobistości namaszczano w owych czasach. Dwie osoby zapowiadały jednego przyszłego króla i kapłana, dwa urzędy jednego Chrystusa. Nazwa Chrystus pochodzi od krzyżma. I nie tylko jego głowa została namaszczona, ale również i ciało, czyli my wszyscy (...).

 

Tak więc namaszczenie odnosi się do wszystkich chrześcijan. Natomiast pierwotnie, za czasów Starego Testamentu dotyczyło tylko dwóch osób. Stąd też widoczną jest rzeczą, iż my wszyscy jesteśmy ciałem Chrystusa, ponieważ wszyscy jesteśmy namaszczeni. W nim jesteśmy zarówno oddani Chrystusowi, jak też sami jesteśmy Chrystusem, ponieważ w pewnym stopniu stanowimy całego Chrystusa, głowę i ciało” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 9 /  św. Augustyn, Objaśnienia psalmów, XXVI, II, 2: CCL 38, 1545 – cyt. za tamże).

 

Urząd kapłański

„Ze względu na swoje kapłaństwo Jezus samego siebie wydał na krzyżu i nieustannie ofiarowuje się w Eucharystii na chwałę Ojca, dla zbawienia ludzkości. Ludzie świeccy uczestniczą w urzędzie kapłańskim Chrystusa, gdyż jako wcieleni przez Chrzest w Chrystusowe Ciało łączą się z Nim w tej ofierze, ofiarowując siebie samych i wszystkie swoje uczynki (por. Rz 12, 1-2). (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 14).

 

Funkcja prorocka

Udział w prorockim urzędzie Chrystusa, „który zarówno świadectwem życia, jak mocą słowa ogłosił Królestwo Ojca”, uprawnia i zobowiązuje świeckich do tego, by z wiarą przyjęli Ewangelię i głosili ją słowem i czynem, demaskując śmiało i odważnie wszelkie przejawy zła. Zjednoczeni z Chrystusem, „wielkim prorokiem” (por. Łk 7, 16), ustanowieni w Duchu Świętym świadkami zmartwychwstałego Chrystusa, świeccy otrzymują udział zarówno w nadprzyrodzonym zmyśle wiary Kościoła, który nie może w niej zbłądzić, jak i w łasce słowa (por. Dz 2, 17-18; Ap 19, 10). Winni oni zabiegać o to, by nowość i moc Ewangelii jaśniała w ich życiu codziennym, rodzinnym i społecznym, oraz cierpliwie i odważnie, pośród sprzeczności współczesnych czasów, dawać wyraz nadziei na przyszłą chwałę (…)” (tamże).

 

Udział świeckich w urzędzie królewskim

Z tytułu swej przynależności do Chrystusa, Pana i Króla wszechświata, świeccy uczestniczą także w Jego urzędzie królewskim i są przez Niego wezwani do służenia Królestwu Bożemu i do jego rozszerzania w dziejach. Ludzie ci przeżywają swą chrześcijańską królewskość przede wszystkim poprzez duchową walkę, ażeby pokonać w sobie królestwo grzechu (por. Rz 6, 12), a następnie poprzez dar z siebie, aby w miłości i sprawiedliwości służyć Jezusowi, który jest obecny we wszystkich braciach, a zwłaszcza najmniejszych (por. Mt 25, 40)” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 14 / Sobór Watykański II, Konstytucja dogm. o Kościele Lumen gentium, n. 35. Tamże, n. 12).

 

Świeccy są wezwani do świętości…

„Godność świeckich katolików ukazuje się nam w pełni, gdy rozważamy pierwsze i podstawowe powołanie, które Ojciec w Jezusie Chrystusie i przez Ducha Świętego kieruje do każdego z nich, powołanie do świętości, czyli do doskonałości w miłości. Święty jest najwspanialszym świadectwem godności otrzymanej przez ucznia Chrystusa” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 16).

 

…przez uświęcanie świata od środka

„W ten oto sposób świat staje się polem i narzędziem ludzi świeckich w realizacji ich chrześcijańskiego powołania, sam bowiem przeznaczony jest na to, by wysławiać Boga Ojca w Chrystusie” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 15).

 

„Ani troski rodzinne, ani inne sprawy świeckie nie powinny pozostawać poza sferą ich życia duchowego” (Sobór Watykański II, Dekret o apostolstwie świeckich Apostolicam actuositatem, 4).

 

…przez pracę

„(…) świeccy muszą wykonywać swoją pracę z zawodową kompetencją, uczciwością i w duchu chrześcijańskim, traktując ją jako drogę do osobistego uświęcenia, zgodnie z wyraźnym wskazaniem Soboru: „przez swoją pracę człowiek zwyczajnie utrzymuje własne życie i swoich najbliższych. Łączy się ze swoimi braćmi i służy im, może praktykować szczerą miłość i współdziałać w doskonaleniu rzeczy stworzonych przez Boga. Co więcej, winniśmy nabrać przekonania, że przez pracę składaną Bogu w ofierze człowiek łączy się z dziełem zbawczym Jezusa Chrystusa, który pracując własnymi rękami w Nazarecie, nadał pracy znamienitą godność”. (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 43; Sobór Watykański II Konstytucja duszp. o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, 67).

 

…oraz ewangelizację

„Idźcie i wy. To wezwanie dotyczy nie tylko biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnic, ale wszystkich, także świeckich, których Bóg wzywa osobiście, powierzając im do spełnienia misję w Kościele i w świecie. Św. Grzegorz Wielki przypomina o tym w kazaniu komentującym przypowieść o robotnikach winnicy: „Popatrzcie, najmilsi bracia, jak żyjecie, i sprawdźcie, czy już jesteście robotnikami Pana. Niech każdy oceni to, co czyni i osądzi, czy pracuje w winnicy Pańskiej”. (Jan Paweł II Christifideles laici, n.2).

 

„Polem właściwym dla ich ewangelizacyjnej aktywności jest szeroka i bardzo złożona dziedzina polityki, życia społecznego, gospodarki; dalej, dziedzina kultury, nauki i sztuki, stosunków międzynarodowych, środków przekazu społecznego; do tego dochodzą niektóre dziedziny szczególnie otwarte na ewangelizację, jak miłość, rodzina, wychowanie dzieci i młodzieży, praca zawodowa, cierpienia ludzkie. Im więcej będzie ludzi świeckich owianych duchem ewangelicznym, odpowiedzialnych za te sprawy, oraz wyraźnie im oddanych, i im kompetentniej zdołają je wspierać oraz świadomi będą obowiązku zaangażowania wszystkich swoich sił chrześcijańskich — które często zostają ukryte — tym więcej wszystkie te sprawy będą służyć budowaniu Królestwa Bożego i przynoszeniu zbawienia w Jezusie Chrystusie; nie tracąc czegokolwiek ani nie uszczuplając efektywności humanistycznej” ( Paweł VI, Evangelii nuntiandi, n. 70).

 

„Ludzie świeccy uczestniczą w życiu Kościoła nie tylko przez realizowanie swoich zadań i charyzmatów, ale także na wiele innych sposobów” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 25).

 

Specyfika powołania świeckich

„Bóg stwarzając świat, rozkazał roślinom rodzić owoce, każdej według swego rodzaju (Rdz 1, 11). Podobnie nakazuje chrześcijanom, którzy są żywymi roślinami jego Kościoła, by wydawali owoce pobożności odpowiednie do stanu i powołania każdego. Inaczej ma się ćwiczyć w pobożności szlachcic, inaczej rzemieślnik lub sługa, inaczej książę, inaczej wdowa, panna lub mężatka. I nie dosyć na tym. Potrzeba jeszcze, żeby każda jednostka dostosowała sposób praktykowania pobożności do swych sił, zajęć i obowiązków (...).

 

Jest to błąd przeciwny wierze, wprost herezja, chcieć rugować życie pobożne z obozu żołnierskiego, z warsztatu rękodzielniczego, z dworu książąt, z pożycia małżeńskiego. Przyznaję, Filoteo, że dla pobożności czysto kontemplacyjnej, klasztornej i zakonnej nie ma miejsca w takich powołaniach, wszelako poza tymi rodzajami pobożności są jeszcze inne, zdolne udoskonalić ludzi żyjących w zawodach świeckich (...). Gdziekolwiek tedy jesteśmy, możemy i powinniśmy dążyć do życia doskonałego”. (św. Franciszek Salezy, Introduction a la vie devote, I, III: Oeuvres completes, Monastere de la Visitation, Annecy 1893, III, 19-21. Cyt. za: Jan Paweł II Christifideles laici, n. 56).

 

„Stan małżeński i rodzinny, bezżenność lub wdowieństwo, sytuacja chorobowa, działalność zawodowa i społeczna winny wyciskać na tej duchowości świeckich swoiste znamię. Niech więc świeccy nieustannie rozwijają otrzymane przymioty i zdolności odpowiadające owym warunkom życia i niech używają właściwych sobie darów, otrzymanych od Ducha Świętego”. (Sobór Watykański II Dekret o apostolstwie świeckich Apostolicam actuositatem, n. 4).

 

„Kościelna wspólnota jest, ujmując rzecz jeszcze ściślej, jednością organiczną, analogiczną do jedności żywego i sprawnego ciała. Odznacza się ona w istocie współistnieniem wielorakich powołań i stanów, tajemnic, charyzmatów i zadań, które, choć różne, są w stosunku do siebie komplementarne. Ta różnorodność i komplementarność sprawia, że każdy świecki pozostaje w relacji do całego ciała i sam wnosi do niego swój własny wkład” (Jan Paweł II Christifideles laici, n. 20).

 

mjend

 

 

Wciąż można dołączyć do grona Polaków wiernych Chrystusowemu nauczaniu o małżeństwie i rodzinie, jakie przez wieki potwierdzali kolejni papieże, z naszym rodakiem, św. Janem Pawłem II włącznie. Aby tego dokonań i podpisać się pod apelem w ramach kampanii Polonia Semper Fidelis, należy kliknąć TUTAJ:


DATA: 2018-02-20 11:12
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
6
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

@incuss Św. Hieronim, wielki geniusz lingwistyczny, oddał poprawnie różną formę i różne znaczenie słów "skała" w obu fragmentach do których (prowokacyjnie) odniósł się komentator. W Mt 16,18 słowo "petrus" jest rodzajem męskim słowa "petra" z 1 Kor 10,4. Stąd m.in. wiadomo, że Chrystus, nadając Szymonowi nowe imię Petrus, odniósł się do niego jako tego (pasterza), na którym zbuduje Kościół - na wiecznym rzymskim piotrowym Urzędzie pasterskim. Nie ma innego racjonalnego wytłumaczenia, ani lingwistycznego, ani historycznego. Moja skromna rada: niech Pan się tak nie skupia na sobie, aby czy to Pańskie własne konfabulacje, czy cudze prowokacje nie zwiodły Pana na manowce. Uważa się Pan za człowieka szukającego prawdy? Niech Pan to potwierdzi własną uczciwością intelektualną. Inteligencji Panu nie brakuje, ale ona sama nie wystarczy. Oby Pan nie uwierzył w mocno promowane przez pewne świeckie środowisko oszustwo nabzdyczonego "JAkatolicyzmu".
11 miesięcy temu / Murem
 
"Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą" Mt16,18. Co do 1Kor10,4 - wyrywasz zdanie z kontekstu. Przeczytaj 1Kor10,1-3, a dowiesz się że chodzi o "ojców", czyli o czasy Mojżesza, nie o czasy Piotra. Na Piotrze, czyli ziemskiej (a nie duchowej) skale, Pan Jezus zbudował Swój Kościół.
11 miesięcy temu / do @incuss
 
Tytuł art.>Nauka Kościoła jest JASNA...< w obecnym czasie POMIESZANIA brzmi prowokacyjnie. To nie jakaś ekumeniczna wspólnota ma być zbawiona tylko każdy z nas POJEDYNCZO - po sądzie ostatecznym ma osiągnąć zbawienie i życie wiecznie jeśli na nie ZASŁUŻYŁ. Tak bardzo dzisiaj kładzie się nacisk na WSPÓLNOTĘ , nasze obowiązki i zobowiązania we wspólnocie , że brak czasu na refleksję po co to wszystko. Naszym powołaniem jest odpowiedzieć na Wolę Bożą i dążenie do zbawienia poprzez cnotliwe i pobożne życie A NIE REALIZOWANIE PROGRAMÓW I INICJATYW narzucanych przez zmodernizowanych pastorów i aktywistów ekumenicznych wspólnot kościelnych. Co do TAJEMNICY i ŚWIĘTOŚCI KOŚCIOŁA to współcześni wyedukowani przez świat i Ducha świata ewangelizatorzy robią wszystko (świadomie czy nie) aby ZNISZCZYĆ SACRUM i K.K. A pro po >MUSU< : Do wolności wyzwolił nas Chrystus. Nikt nie lubi być PRZYMUSZANY i manipulowany.
11 miesięcy temu / iskierka
 
@ @incuss ;) Z Pisma. W czytaniach liturgicznych NOM (nawet dzisiaj było to) jest "opoka". Sprawdziłem sobie dodatkowo w Biblii Wujka (wydanie z roku 1923), również takie tłumaczenia. W Biblii Tysiąclecia jest co prawda "skała", ale jeśli już mam sprawdzać konkretne tłumaczenia, to zawsze stawiam pierwszeństwo na Biblii Wujka. Mimo swojego dysklektyzmu (widocznego tutaj nierzadko w moich komentarzach) i antytalentu do języków, to tak, wiem co oznacza petros. Mam nadzieję, że ta techniczna uwaga (którą sam szczerze mówiąc uważam za nie aż tak istotną) nie ma na celu negowania prymatu Piotrowego.
11 miesięcy temu / incuss
 
"bogaci w łaski Boze, których im Maryja udzielać będzie obficie; " A czy Maryja jest Bogiem? Tylko Bóg udziela łaski i nikt inny.
ponad 1 rok temu / @Kris Kami
 
"który zbudowany jest na Piotrze - opoce" Skąd Ci to przyszło do głowy ze Piotr to opoka (czyt. Skała)? 1 Koryntian 10:4 I wszyscy tenże napój duchowny pili; albowiem pili z opoki duchownej, która za nimi szła; a tą opoką był Chrystus. Jak widzisz epoką jest Jezus Chrystus, nie Piotr. Piotr/petros/kamień coś ruchomego, petra/skała coś stałego nie chroniącego (czyt. JEZUS CHRYSTUS)
ponad 1 rok temu / @incuss
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.