DZIŚ JEST:   19   LUTY   2020 r.

Św. Konrada z Piacency
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 22  >   SPOŁECZEŃSTWO

Jacek Hoga

Naród rozbrojony


Człowiek bezbronny to człowiek bezradny, lękliwy i uległy. Rozbrojony naród to ludzkie stado, które podda się każdemu, kto krzepko dzierży bat.

Szlachcic w powszechnej świadomości składa się z kontusza, konia i szabli. Przed rozbiorami, nawet podczas obrad sejmu, posłowie chodzili z bronią, co niezmiernie dziwiło cudzoziemców. Polacy natomiast dumni z tego „starożytnego” – jak mawiali – obyczaju, widzieli w tym szczególny przejaw wolności panującej w Rzeczypospolitej, gdzie król nie był tyranem, więc nie musiał się niczego ze strony poddanych obawiać. Szlachcic, gdy wychodził z domu przypasywał szablę do boku, brał w rękę obuch (…) w modzie było nosić nóż za pasem. Chłop nosił laskę drewnianą z krzemieniem wrośniętym w jej głowicę lub kij gruby – pisze ksiądz Kitowicz. Mieszkańców Rzeczypospolitej XVIII wieku uznawano za najbardziej uzbrojonych ludzi w Europie. Od magnata po chłopa pańszczyźnianego, każdy był zbrojny stosownie do swego stanu. Syna szlacheckiego uczono strzelania z łuku i używania broni palnej, lecz przede wszystkim zgłębiał on arkana walki szablą. Uczył się broń odpowiedzialnie posiadać i używać jej w służbie społeczeństwu.

W pierwszym okresie po rozbiorach niewiele się w tej materii zmieniło. Po stłumieniu przez Rosjan powstania listopadowego pierwsze pozwolenia na broń palną zaczęto wydawać już w rok po zakończeniu walk, a cztery lata później restrykcje w dostępie do broni, poza ścisłym jej ewidencjonowaniem, praktycznie nie istniały. Dostęp do broni był powszechny i nieograniczony do tego stopnia, że w czasie powstania styczniowego powstańcy kupowali w Galicji broń wojskową hurtowo wprost z magazynów wojskowych. I znowu zaledwie kilka lat po upadku powstania w Królestwie Kongresowym można było legalnie posiadać broń. Za brak stosownego zezwolenia groziła kara grzywny lub kilkudniowego aresztu. Dla porównania, obecnie w Polsce grozi w takim wypadku do kilku lat więzienia. Nasuwa się zatem smutna refleksja, że w oczach państwa polskiego uzbrojeni Polacy stanowią większe zagrożenie dla porządku publicznego niż według rosyjskiego zaborcy. 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Miłość wybaczająca jest błogosławieństwem zwłaszcza dla tego, kto ją pełni. Jeśli według słów Pana Jezusa „szczęśliwsza rzecz dawać, aniżeli brać", to najradośniejszym dawaniem jest dawanie przebaczenia.

 
 

1846 – rozpoczęła się rzeź galicyjska. Mordy szlachty i osób związanych z dworem trwały do połowy marca. Podjudzeni przez urzędników austriackich chłopi w niezwykle bestialski sposób zabijali swoich dziedziców, odpiłowując im głowy, poddając najwymyślniejszym torturom.

 

Stosunki władz w Warszawie i Moskwie są lepsze niż tuż po wojnie, bowiem na terytorium Polski nie ma dziś radzieckich wojsk – taka jest odpowiedź polskiej ambasady w stolicy Rosji na wywiad Siergieja Andriejewa, przedstawiciela Kremla w naszym kraju.

 

Czy tradycyjny katolik może popierać globalizację i jaki powinien być jego stosunek do migracji oraz suwerenności – takie pytanie zadaje sobie redakcja Catholic World Report, jednocześnie cytując dotyczące Polski wypowiedzi kardynałów: Wyszyńskiego oraz Saraha, obecnego prefekta Kongregacji ds. kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

 

Parlament Gibraltaru zdecydował o przeprowadzeniu referendum w sprawie tak zwanej aborcji. Ta brytyjska posiadłość na południu Półwyspu Iberyjskiego jest bastionem obrony życia w Europie – zabicie dziecka nienarodzonego to przestępstwo, za które grozić może nawet dożywocie.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.