DZIŚ JEST:   10   KWIETNIA   2020 r.

Wielki Piątek
Św. Fulberta, biskupa
Św. Michała de Sanctis
 
 
 
 

Najważniejsze wybory w historii III RP. Kolejne

Najważniejsze wybory w historii III RP. Kolejne
FOT.:Tomasz Golab/Krzysztof Zuczkowski/Grzegorz Banaszak / FORUM

Prezydent Polski nie ma rozległych kompetencji, jednak możliwość blokowania ustaw wystarczy, by bój o najwyższy urząd stanowił jednocześnie pole walki o stabilność rządu, a nawet kształt państwa. W tym starciu każdy gracz ma coś do ugrania, a choć zwycięzca może być tylko jeden, to – zależnie od ostatecznego rozkładu sił – w maju świętować mogą także inni.

 

Wiatr w żagle i kij w szprychy

Najpóźniej swojego przedstawiciela w wyborach prezydenckich zaprezentowała Konfederacja. Wszystko przez czasochłonną procedurę prawyborów, w których kandydata – za pośrednictwem elektorów – wskazali sympatycy formacji.

 

Decyzja o trwającej kilka tygodni wewnętrznej elekcji, a więc późnym przedstawieniu polityka reprezentującego partię, początkowo mogła jawić się jako błąd, jednak ostatecznie okazała się słuszna, gdyż prawybory stały się emocjonującym spektaklem. Show nie umknął uwadze nawet politycznych przeciwników Konfederacji, a z uznaniem – ale też pewnym strachem – skomentował je intelektualny guru nowej lewicy Sławomir Sierakowski. Nic dziwnego, gdyż antysystemowe ugrupowanie zaprezentowało organizacyjne zdolności i umiejętność mobilizacji elektoratu.

 

W nudnej, niemal zabetonowanej rzeczywistości politycznej, gdy PiS dysponuje pełnią władzy, zaś lewicowo-liberalna opozycja trwa w marazmie, Konfederacja pokazała się jako faktyczna nowa jakość, co w połączeniu z cechami uznawanego za ideowego, ale też wyrażającego swoje myśli w sposób akceptowalny, zwycięzcy prawyborów Krzysztofa Bosaka, daje ugrupowaniu szansę na niezły wynik.

                                  

Wiele zależeć jednak będzie od kampanii oraz postawy jednego z przegranych w prawyborach – Janusza Korwin-Mikkego. Lider wolnościowców – na pozór najsilniejszego środowiska w Konfederacji – nie krył rozczarowania sukcesem narodowca, zaś media zaczęły sugerować konflikt w ugrupowaniu. Z drugiej jednak strony „kręcenie nosem” przez Korwin-Mikkego może ułatwić Bosakowi prowadzenie kampanii. Jeśli bowiem powszechnie wiadomo, że narodowiec nie został „namaszczony” przez polityka w muszce, to być może nie będzie musiał tłumaczyć się z absurdalnych tez wygłaszanych przez nestora wolnościowców.

 

Zgliszcza i uwiąd

Ze stosunkowo dobrą, acz nieco zmąconą, atmosferą wokół Konfederacji kontrastuje położenie Platformy Obywatelskiej. Nieco lepiej, choć również przeciętnie, wygląda przedwyborcza sytuacja lewicy.

 

Politycy PO mają ewidentny problem z tożsamością – z przekonaniem nie tyle wyborców, co samych siebie, o sensie dalszego istnienia tego bytu politycznego. Niby wszystko jest proste – Małgorzata Kidawa-Błońska (kandydatka wybrana po przeprowadzonych jakby na siłę i nudnych prawyborach) ma największe szanse, by wejść z Andrzejem Dudą do II tury, gdzie skumulowanie głosów wszystkich przeciwników PiS-u może doprowadzić do politycznej zmiany. Praktyka wygląda jednak znacznie gorzej. Platforma zachowuje się, jakby nie miała pomysłu na Polskę i nie chciała przejąć władzy, zaś przez pewien czas dla formacji istotniejszą sprawę stanowiło przywództwo w partii.

 

Lepiej wygląda sytuacja lewicy, jednak dla postępowców wyłonienie kandydata na prezydenta stanowiło wyraźny problem. Środowiska wspólnie startujące w wyborach parlamentarnych kilkukrotnie przesuwały datę ogłoszenia nazwiska swojego reprezentanta. Najpierw mieliśmy poznać je w grudniu, później – do końca roku, następnie zaś w styczniu. W tym czasie w mediach krążyła informacja, że lewicę reprezentować będzie kobieta, aż w końcu kandydatem został Robert Biedroń, czyli polityk, o którego starcie w wyborach prezydenckich mówiło się od dawna. Niezależnie jednak od powodów takiego kluczenia skrajna lewica straciła część dynamiki, jaką uzyskała po udanych wyborach parlamentarnych.

 

„Zielonych” dwóch

W roku 2020 aż dwóch kandydatów na prezydenta określić możemy mianem „zielonych”, jednak powody takiego zaszeregowania są odmienne, a politycy najprawdopodobniej będą zabiegać o względy innych wyborców.

 

Pierwszy z nich to Władysław Kosiniak-Kamysz, który w ostatnich miesiącach wykazał się polityczną inteligencją. Wszak start „ludowców” z liberałami i postkomunistami podczas eurowyborów okazał się dla PSL wizerunkowym obciążeniem. Partia nie brnęła jednak z egzotyczny sojusz, ale zrzuciła „tęczowy” balast i na wybory parlamentarne powołała Koalicję Polską o charakterze centro-prawicowym, uzyskując w ten sposób nadspodziewanie dobry wynik. Ów zwrot powoduje, że szef ludowców powalczy o ten sam elektorat co Andrzej Duda.

 

Natomiast jako pewne zagrożenie dla PO jawi się drugi z „zielonych” kandydatów – Szymon Hołownia. W jego przypadku kolor nie wynika jednak z barw partyjnych, a narracji ekologicznej. Trudno natomiast zrozumieć, dlaczego były prezenter TVN zdecydował się wejść do polityki właśnie teraz. O ile bowiem w wyborach parlamentarnych kilka procent wystarczy, by przez kolejne lata istnieć w politycznym obiegu, o tyle porażka w prezydenckiej elekcji może utrudnić twarzy „katolicyzmu otwartego” dalsze działania. Zważywszy jednak na osoby wspierające Szymona Hołownię trudno mówić o nieprzemyślanych ruchach.

 

Bój o II kadencję

Szanse urzędującego prezydenta na zwycięstwo w I turze zależą w dużej mierze od kampanii jego głównych konkurentów w walce o względy elektoratu centro-prawicowego i prawicowego oraz mobilizacji własnych wyborców. Ilość czynników koniecznych do rozstrzygnięcia wyborów przy pierwszej okazji jest jednak na tyle duża, że scenariusz z dogrywką należy traktować jako niemal pewny. Andrzej Duda nie składa jednak broni i próbuje zyskać w oczach różnych, często przeciwnych środowisk. Z jednej strony ostry werbalny sprzeciw wobec narzucania Polsce w obcych językach ustroju można uznać za „mrugnięcie okiem” do narodowców, zaś zadeklarowana gotowość do rozważenia podpisania ustawy o związkach partnerskich jako chęć przekonania postępowców.

 

Jeśli natomiast dojdzie do II tury, to prezydent najpewniej dostosuje przekaz do kontrkandydata. Za najtrudniejszych przeciwników w „dogrywce” uznać należy – o ile któryś z nich się w niej znajdzie – Szymona Hołownię i Władysława Kosiniaka-Kamysza.

 

Pierwszego dlatego, że nie sposób wypominać mu politycznej przeszłości. Ponadto – mimo poglądów w kilku sprawach sprzecznych z chrześcijaństwem – Hołownia ciągle kojarzony jest jako katolik, co może zdemobilizować część wierzących wyborców niewidzących poważniejszej różnicy między katolikiem z Krakowa, a katolikiem z Białegostoku. Jest to dla Andrzeja Dudy o tyle groźne, że faktycznie przez 5 lat – mimo niekiedy pięknych deklaracji – nie doprowadził do realizacji zauważalnej ilości postulatów kontrrewolucyjnych.

 

Władysławowi Kosiniakowi-Kamyszowi media rządowe mogą natomiast wypominać koalicję PSL z PO, jednak młody polityk nie kojarzy się z negatywnymi zjawiskami tamtych lat. Zamiast tego jego nazwisko firmuje jedno z większych świadczeń socjalnych natury prorodzinnej z czasów sprzed „500 plus”. Dodatkowo lider ludowców daleki jest od lewicowego fanatyzmu, co – razem z „osiągnięciami” w dziedzinie zasiłków – łączy szefa PSL z Andrzejem Dudą i powoduje, że to właśnie Kosiniak-Kamysz jawi się jako potencjalnie najgroźniejszy dla urzędującego prezydenta kontrkandydat w II turze. Ciągle jednak jego szanse na znalezienie się w wyborczej „dogrywce” są mniejsze niż w przypadku Małgorzaty Kidawy-Błońskiej.

 

Czas pokaże, czy Andrzej Duda znajdzie sposób na przeciwników atakujących go i z lewa i z prawa.

 

 

Michał Wałach

 

 


DATA: 2020-02-17 12:15
AUTOR: MICHAŁ WAŁACH
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
5
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

@Michu Dzięki PIS wszyscy odczujemy "poprawę warunków bytowych" jak inflacja poszybuje w górę. Głosowanie na PIS, bo oni więcej "dają" jest bardzo krótkowzroczne.
1 miesiąc temu / mm
 
Uważam że to dobrze gdy kandydatów startuje dużo ale źle gdy wygrywa ktoś nieznany bo to oznacza że w takim kraju wszystko możliwe ale w sensie negatywnym. Doświadczenie w polityce powinno być plusem choć kojarzone dziś jest to raczej z minusem. Może to być przez ideologie które się wyraźnie zużywają.
1 miesiąc temu / 123
 
Wróżenie z fusów, tak scharakteryzowałbym powyższy artykuł. Jeśli sztab prezydenta Dudy dobrze przeprowadzi kampanię, to kandydat na prezydenta Andrzej Duda, ma duże szanse na wygranie wyborów w pierwszej turze. Jeśli odbędzie się druga tura, to nie ma znaczenia kto się tam znajdzie, oprócz kandydata Andrzeja Dudy. Cały antypis zagłosuje en bloc przeciwko Dudzie, bez względu kto to będzie, Kidawa - Błońska, Kosiniak - Kamysz, niby - katolik Hołownia, pederasta Biedroń. Raczej nie zakładam, ażeby pan Bosak miał realne szanse na znalezienie się w drugiej turze. Jeśli tak się stanie, to z zaciekawieniem będę oczekiwał na postawę Bosaka. Czy wezwie swych zwolenników na głosowanie przeciw Andrzejowi Dudzie ? Jeśli tak by się stało, to byłby koniec mitu Konfederacji, jako partii antysystemowej. Kukiz też zaczynał w ten sposób, jak skończył, każdy widzi. W tym tekście zabrakło mi informacji o prof. Mirosławie Piotrowskim. Gdzieś obiło się o uszy, że będzie kandydował.
1 miesiąc temu / Druh Ryszard
 
sluchajcie oswieconych wybierzcie nowych swietlanych cudotworow o jak zniszczycie DUDE to bedzie RAJ WPOLSCE zniosa aborje nie bedzie szxu w szkolach kosciol bedzie prawdziwie Bozy emertury podniosa na 1000,% edzie praca platna jak w IV RZSZY a Niemcy Rosjanie beda codziennie slac Polakom caluski bedzie mozna dorabiac wyprzedajac im wszystkie dobra nareszcie nie bedzie 5OO-PLUS W TEN SPOSOB ZPANUJE WIECZNE SZCZECIE POLAKA
1 miesiąc temu / ZBIGNIEW
 
@zacofana - dobrze byłoby się bliżej przyjrzeć tym kandydatom - katolikom z Bożej łaski. Dudę- łap w locie hostię - już dobrze zbyt dobrze?znamy.
1 miesiąc temu / Ewa
 
Wszyscy na tym portalu powtarzają jak zacięta płyta gramofonowa: "PIS MA NA RĘKACH KREW NIEWINNYCH!!!!111!!! Ja zadam proste pytanie: co sami zrobiliście, aby te życia uratować? Za poprzedniej ekipy, mogliście coś zrobić, a mieliście na to OSIEM LAT zaznaczę to wyraźnie, jakoś nie widziałem takiego ożywienia w tej sprawie. Jak jest PiS, to wszyscy nagle jęczą, jak to źle, jak nas niszczą... Skoro tak uważnie czytacie Ewangelię, to podsuwam wam cytat z Ewangelii wg św. Mateusza : ,,1 Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. 2 Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą. 3 Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? 4 Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim oku? 5 Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata." Mt 7, 1-5
1 miesiąc temu / ktoś taki
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.