DZIŚ JEST:   11   SIERPNIA   2020 r.

NMP Świętolipskiej
Św. Klary, dziewicy
Św. Zuzanny, męczennicy
 
 
 
 

Msza żałobna w intencji Jeana Raspaila, proroka zmierzchu Europy

Msza żałobna w intencji Jeana Raspaila, proroka zmierzchu Europy
Fot. Institut Iliade / Twitter

W środę o godzinie 10:00 w paryskim kościele św. Rocha rozpoczęła się blisko trzygodzinna, żałobna Msza święta w rycie tradycyjnym, w intencji Jeana Raspaila. Trumna pisarza była okryta flagą Patagonii. Świat tradycji i sacrum, a na zewnątrz Francja A. D. 2020 ze wszystkimi problemami, które Raspail przewidział. Filozof Renaud Camus ocenił, że pisarz „nie mógł umrzeć w straszniejszym momencie”.

 

 

W kościele zgromadziła się Francja, jakiej „już nie ma”. Jeden z internautów napisał: „na pogrzebie #JeanRaspail jest obecna Francja, która nie powinna umrzeć”. Przybył książę Jan Orleański, hrabia Paryża, a drugiego pretendenta do tronu Francji, księcia d’Anjou Ludwika XX z dynastii Burbonów hiszpańskich, reprezentował pułkownik Jacques Hogard. Z polityków stawili się m.in. Marion Marechal Le Pen oraz Philippe de Villiers. Do tego setki paryżan, którzy żegnali pisarza.

 

Ksiądz Thierry Laurent przypomniał w homilii, że Raspail „na długo przed Uległością [Houellebecqa – przyp. aut.] bezlitośnie opisał poddawanie się naszych elit”.

 

Nic dziwnego, że nieobecnym był minister kultury Franck Riester, chociaż jego gabinet znajduje się zaledwie o 100 metrów od kościoła. Jak zaznaczył kapłan, pisarzowi prawdopodobnie „nigdy nie wybaczono, że napisał Obóz świętych”.

 

Książka powstała ponad czterdzieści lat temu, kiedy problem imigracji jeszcze nie istniał, stawia niepokojące pytania i z dzisiejszej perspektywy nic dziwnego, że Jean Raspail został wykluczony z wielu oficjalnych zaszczytów i nagród.

 

Ceremonię transmitował tylko kanał dziennika „Le Figaro”. W imieniu zgromadzonych wiernych, Jeana Raspaila pożegnał Etienne de Montety, redaktor naczelny działu literackiego gazety. Był też wieniec od ambasadora Stanów Zjednoczonych.

 

Autor-wizjoner został pochowany w niebieskim mundurze oficera wojsk morskich, do czego miał prawo jako członek związku pisarzy marynarki wojennej.

 

Ceremonia pożegnania była pełna symboli, przy których warto się zatrzymać. W kościele pod wezwaniem świętego Rocha odbywa się wiele nabożeństw nawiązujących do wydarzeń z historii królestwa Francji. W czasie rewolucji francuskiej świątynia ta znalazła się w centrum walk, a na jej schodach artyleria, wówczas generała Napoleona Bonaparte w służbie rewolucji, masakrowała rojalistów. Ślady kul widoczne są do dzisiaj na fasadzie gmachu.

 

Kościół był systematycznie grabiony, a nawet przerobiony na „świątynię Geniuszu” w 1798 roku. W 1815 został splądrowany przez tłuszczę paryską, po odmowie ks. proboszcza Claude’a-Marie Marduele uczynienia w nim katolickiego pochówku aktorce-lesbijce Françoise Raucourt.

 

Inny symbol na pogrzebie Jeana Raspaila stanowiły granatowo-zielono-białe sztandary wyimaginowanego Królestwa Patagonii. Pisarz opublikował w 1981 roku książkę „Ja, Antoni de Tuonens, król Patagonii” (Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie, wyd. polskie 2008). Powieść nawiązuje do historii prawdziwej, utworzenia królestwa w Południowej Ameryce, chociaż jest uzupełniona idealistycznym wyobrażeniem idei monarchistycznej Raspaila.

 

Bogdan Dobosz 

 

 

  

 

Przed Mszą pogrzebową

 

 

 

 

Czytaj także:




DATA: 2020-06-18 07:29
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
15
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Tak wygląda katolicki pogrzeb w laickim Paryżu. Czy ktokolwiek sobie może wyobrazić podobny pogrzeb w Warszawie?
1 miesiąc temu / Ryś
 
,, W 1815 został splądrowany /kościół/ przez tłuszczę paryską, po odmowie ks. proboszcza Claude?a-Marie Marduele uczynienia w nim katolickiego pochówku aktorce-lesbijce Françoise Raucourt". I co ty na to ks. proboszczu gdańskiej konkatedry p.w. Najświętszej Marii Panny - Ireneuszu Bradtke? I co ty na to biskupie Gdańska Sławoju Leszku Głódziu? Są odważni kapłani na świecie, którzy nie kalają świętych miejsc chowając w nich mafijnych zbirów czy dewiantów seksualnych.
1 miesiąc temu / mario
 
"moje królestwo nie jest z tego świata"
1 miesiąc temu / beret du mohair
 
"Pierścień Rybaka" i "Obóz świętych" to dwa najwybitniejsze dzieła beletrystyczne w europejskiej literaturze po II wojnie światowej. Ale nie dla takich jak Raspail nagrody Nobla. Oszczędzono mu tej hańby. Znaleźć się w towarzystwie Olgi Tokarczuk czy Dario Fo... brrr....
1 miesiąc temu / TZ.
 
Zmarł jeden z kilku najgenialniejszych pisarzy świata.
1 miesiąc temu / Tom Bombadil
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.