DZIŚ JEST:   28   STYCZNIA   2021 r.

Św. Tomasza z Akwinu,
Doktora Kościoła
Bł. Juliana Maunoir
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 11  >   Korzenie polskości

Mariusz Affek

Lwowskie nekropolie


Wiele jest takich miejsc na obecnej Ukrainie, gdzie spotkać można polskie mogiły, zarówno indywidualne – kryjące szczątki Polaków znanych i całkiem bezimiennych, jak i zbiorowe – będące świadectwem nie tylko walk toczonych w czasie licznych wojen na tym rozległym terytorium, ale i masowych zbrodni.

Wymieniając polskie nekropolie na Ukrainie, koniecznie należy wspomnieć duży polski cmentarz w Żytomierzu, założony już około roku 1799 i do dziś kojarzony m.in. z dobrze zachowanymi grobowcami rodziców Ignacego Jana Paderewskiego i Jarosława Dąbrowskiego. Nie mniej ważny jest cmentarz żołnierzy polskich poległych w toczonych w lipcu 1920 roku walkach z Armią Czerwoną w Równem czy cmentarz polskich mieszkańców wsi Adamówka k. Równego – ofiar Wielkiego Głodu na Ukrainie Radzieckiej w latach 1932-1933, a także pomniki nagrobne 146 Polaków zamordowanych przez Ukraińców w czasie pamiętnych rzezi na Wołyniu, zachowane na dawnym cmentarzu przykościelnym w Porycku (tam, gdzie dziś stoi również słynny pomnik „pojednania polsko-ukraińskiego” wystawiony w roku 2003). Nie można też pominąć milczeniem innych licznie rozsianych po Wołyniu mogił Polaków zgładzonych przez bandy UPA w czasie II wojny światowej, cmentarzy legionowych pod Kostiuchnówką czy „na górce” w Kowlu, a zwłaszcza zespołu zabytkowych nekropolii w Krzemieńcu. Osobne wspomnienie należy się miejscu pochówku polskich oficerów zamordowanych przez NKWD w Piatichatkach k. Charkowa oraz podobnym mordom dokonywanym w Bykowni k. Kijowa. A i w samym Kijowie, na reprezentacyjnym Cmentarzu Bajkowym miejsce wiecznego spoczynku znalazło wielu Polaków mieszkających w tym naddnieprzańskim mieście w czasach carskich i sowieckich.

Powyższy obraz byłby jednak dalece niepełny i nieprawdziwy, gdybyśmy pominęli Lwów i jego słynne nekropolie, dające niezapomniane świadectwo polskości tych ziem oraz żywotności kultury polskiej. Już sam Cmentarz Łyczakowski zaliczany jest do nielicznego grona „narodowych panteonów” na równi z Cmentarzem Powązkowskim w Warszawie, Rakowickim w Krakowie i na Rossie w Wilnie.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

W skarbie wiedzy, przez nas zgromadzonej, powinna się znaleźć na pierwszym planie umiejętność prawd Bożych, tych prawd wzniosłych i wiecznych, bo od nich zależy zdrowy, chrześcijański pogląd na świat; one też rzucają promienie światła na nasz ważny stosunek do otoczenia i świata, do Boga i wieczności.

 
 

Liderka Fundacji Życie i Rodzina, która zainicjowała kampanię obywatelską przeciwko aborcji eugenicznej, skomentowała dla PCh24.pl istotne kwestie dotyczące publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku.

 

1493 – rozpoczął obrady zwołany przez Jana Olbrachta zjazd piotrkowski. Do Piotrkowa przybyło wówczas 84 członków Rady Królewskiej (późniejszego senatu)  oraz 46 posłów ziemskich. Obie grupy obradowały w osobnych zgromadzeniach (izbach). Ten fakt został uznany potem przez historyków za moment utworzenia dwuizbowego polskiego parlamentu. Obrady trwały do 27 lutego.

 

Późnym wieczorem Centrum Legislacyjne Rządu opublikowało wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku, stwierdzający niezgodność z ustawą zasadniczą aborcyjnej przesłanki eugenicznej.

 

Podczas warszawskiego protestu skrajnej lewicy przeciwko wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego, który potwierdził powszechne prawo do życia, agresywni bojówkarze zaatakowali ekipę reporterską Mediów Narodowych.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.