DZIŚ JEST:   24   PAŹDZIERNIKA   2020 r.

Św. Antoniego Marii Clareta
Bł. Jana Balickiego
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 17  >   CYWILIZACJA

Andrzej Nowak

Ludzie Imperium w polskiej prowincji


Jedną z podstawowych cech polityki imperialnej stanowi zdolność do budowania i utrzymywania wpływów w krajach sąsiednich, do kontrolowania ich polityki. Tak czyniły imperialne Ateny w V wieku przed Chrystusem, tak przez tysiąc lat czynił Rzym, tak od ponad dwóch tysięcy lat czyniły (i wciąż czynią) Chiny, tak wreszcie czynią Stany Zjednoczone.


Rosja jest imperium – faktycznie od końca XV wieku, formalnie od przyjęcia tej zobowiązującej nazwy w roku 1721. Jest też krajem o najbardziej rozwiniętych technikach imperialnej polityki. Głównym w naszym regionie rywalem dla Rosji i z tego też powodu najważniejszym celem jej polityki była Polska. Do pierwszych prób organizowania na jej terytorium promoskiewskiego lobby doszło nie później niż w drugiej połowie XVI wieku. Kiedy wraz z wygaśnięciem dynastii Jagiellonów tron Rzeczypospolitej stał się obieralny, kandydaturę swą od razu zgłosił Iwan IV Groźny. Nie mógł liczyć na sukces w pierwszej elekcji, ale od niej już zaczęto budowanie „partii” zwolenników zbliżenia z Moskwą. Już podczas trzeciej elekcji w roku 1587 syn Iwana, Fiodor zaliczał się do grona najpoważniejszych kandydatów do polsko-litewskiego tronu.

 

Liderem pierwszego poważnego „lobby promoskiewskiego” był biskup żmudzki – Melchior Giedroyc. Jakże znajomo brzmią argumenty tegoż stronnictwa: konflikt z Rosją to nieszczęście i zniszczenie (od końca XV do końca wieku XVI Litwa i Polska musiały stoczyć z Moskwą aż pięć wojen) – więc jeśli carski kandydat będzie nam panował, zyskamy spokój i dobrobyt. Oto historycznie pierwsza „doktryna Giedroyca”…

Rzeczpospolita była w tamtym czasie dość silna, by takiej wizji nie ulec. Ulegnie jej dopiero ponad sto lat później. Od śmierci Jana III Sobieskiego, wyniszczającej wojny północnej i podporządkowującego Polskę Rosji sojuszu z Piotrem I, Rzeczpospolita jest już bowiem krajem rządzonym przez carskich ambasadorów – za pomocą opłacanych sowicie „partyzantów” przyjaźni z Rosją. Wiek XVIII to, rzec można, klasyczna epoka w historii rosyjskich lobbies w Polsce. Państwo – formalnie niepodległe – poddane wszak było całkowitej kontroli politycznej. Setkami tysięcy rubli napchali w XVIII wieku władcy Rosji kieszenie swoich przyjaciół w Rzeczypospolitej – i nie bez efektu. Polska została zlikwidowana.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Spalenie dwóch kościołów w stolicy Chile – na tydzień przed kluczowym dla tego kraju referendum konstytucyjnym – jest wyrazem chrystianofobii radykałów „nowej lewicy,” ale także frustracji większości społeczeństwa, które chce odejść od neoliberalnej spuścizny gen. Pinocheta i „zrównoważonego rozwoju” wdrażanego przez rządzącą elitę.

 
 

Rewolucjoniści zawsze uważali, że szerzenie rozpusty jest najlepszym mechanizmem na przygotowanie gruntu pod nową rewolucyjną rzeczywistość, nowy świat i nowego człowieka stworzonego przez rewolucję. Rozpusta jest wielkim resetem niszczącym wszystko, co dotychczas było – powiedział prof. Grzegorz Kucharczyk podczas konferencji „Utopia tęczowej rewolucji”.

 

Siły Obronne Izraela (IDF) utworzyły w zeszłym roku nową, elitarną jednostkę, która ma zrewolucjonizować pole bitwy. Składa się ona z piechoty, komponentu pancernego i wsparcia powietrznego. Jednostka ma być w stanie operować w dowolnym miejscu na świecie w celu szybkiego lokalizowania i nisczenia wroga.

 

Niektórzy sądzą, że myśl o grzechu zanadto obciąża życie chrześcijańskie. Chcieliby ją usunąć krzepiącą myślą o Odkupieniu przez Chrystusa, o naszym dziecięctwie Bożym. Myśl o grzechu nie powinna być oczywiście głównym czynnikiem w naszym życiu religijnym. W takim razie nie Bóg, ale nasze własne ja byłoby ośrodkiem życia. Ale świadomość grzechu, który tyle razy zakłóca stosunek między Ojcem w niebie a dzieckiem na ziemi, nie powinna zniknąć z naszego życia i naszej modlitwy.

 

1795 – Rosja, Prusy i Austria zawarły konwencję w sprawie III rozbioru Polski. Na jej mocy Prusy otrzymały Mazowsze oraz tereny po Niemen, a także zachodnią część Rzeczypospolitej po Pilicę, Wisłę i Bug (z Warszawą). Austria zajęła Małopolskę z Krakowem i Lublinem oraz część Podlasia i Mazowsza. Rosji przypadła pozostała część Rzeczypospolitej po Bug i Niemen.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.