DZIŚ JEST:   30   MAJA   2020 r.

NMP Królowej Apostołów
Św. Joanny d'Arc
Św. Jana Sarkandra
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 6  >   Historia

Grzegorz Kucharczyk

Kulturkampf - krwią i żelazem do "wolności" i "postępu"


Antykatolicka „wojna o kulturę” oznaczała stygmatyzację całej grupy obywateli – katolików – jako „nieprzystosowanych” do niemieckiego „ducha” i niemieckiej „wolności” wrogów gotowych wbić nóż w plecy „postępowej”, protestanckiej kulturze. Wystarczy zamienić w liberalnej teorii spiskowej słowo „jezuita” i wstawić słowo „Żyd”, by zdać sobie sprawę, jak bardzo niemieccy liberałowie pracowali nad przygotowaniem rewolucji nihilizmu, z której z czasem wyrośnie narodowy socjalizm.

Zjednoczenie Niemiec, podobnie jak zjednoczenie Włoch, było jedną z dwóch wielkich „rewolucji geopolitycznych”, które wydarzyły się w XIX-wiecznej Europie. Była jeszcze jedna analogia. Podobnie jak w Italii, również w Niemczech procesowi politycznego jednoczenia kraju towarzyszył projekt jego unifikacji w oparciu o wrogą katolicyzmowi wizję „nowych Niemiec”.

Główne założenia niemieckiej „wojny o kulturę” – jednej z wielu przetaczających się przez Europę przełomu XIX i XX wieku – zostały opracowane znacznie wcześniej, zanim w latach 70. XIX stulecia swój antykatolicki Kulturkampf rozpoczął Otto von Bismarck.

Autorami tych założeń byli liberałowie – zarówno w sensie stricte politycznym, jak i w rozumieniu liberalnego (i dominującego) skrzydła w niemieckim protestantyzmie. To oni – zwłaszcza w dziesięcioleciach po Wiośnie Ludów (1848/1849) zaczną definiować niemiecką kulturę (Kultur) jako kategorię będącą w zdecydowanej opozycji do katolicyzmu – rozumianego nie tylko jako religia, ale również jako konkretna wizja społeczeństwa oraz do szeroko rozumianej kultury katolickiej. Do tego bardzo szybko dojdzie proces konfesjonalizacji niemieckiego nacjonalizmu (konkretniej: jego protestantyzacji), czyli wpajania społecznej świadomości przekonania, że prawdziwy, a więc kulturalny Niemiec, to protestant.
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

„Sprawa prof. Ewy Budzyńskiej nie jest konfliktem między grupą studentów a wykładowcą i prawnikami z Instytutu Ordo Iuris. Istotą sprawy jest spór o wolność akademicką i prawo do prowadzenia badań i wygłaszania uzasadnionych poglądów naukowych w środowisku akademickim” - mówi mec. Jerzy Kwaśniewski, prezes Ordo Iuris.

 
 

Lawendowa mafia to wirus, który pasożytuje na Kościele, jest antyświadectwem i źródłem zgorszenia. Promuje ludzi żyjących podwójnym życiem, a ofiarą tych niszczycielskich działań padają przede wszystkim niewinne dzieci – pisze na łamach tygodnika „Sieci” publicysta Grzegorz Górny.

 

Szef Polskiego Stronnictwa Ludowego, Władysław Kosiniak-Kamysz, deklaruje chęć zorganizowania referendum w sprawie postulatów LGBT, w tym - adopcji dzieci przez pary homoseksualne. Przy tym twierdzi, że ustawy legalizującej homomałżeństwa by nie podpisał.

 

Co czeka Honkong po przyjęciu przez Pekin nowej ustawy o bezpieczeństwie narodowym? Według ekspertów to wcześniej autonomiczne miasto może teraz zostać poddane dużym represjom. Pekin otrzymał narzędzie do eliminacji opozycji i zwiększenia kontroli nad sytuacją w mieście. Zaczną tam teraz funkcjonować instytucje i formacje ściśle kontrolowane przez Partię Komunistyczną. To oznacza koniec polityki „jeden kraj, dwa systemy”.

 

Zło pochodzi od tzw. mafii lawendowej, czyli księży, coraz liczniejszej grupy, homoseksualistów, powiązanych ze sobą w wielu sprawach, będących czasem dla siebie wzajemnymi partnerami - mówi o problemie nadużyć seksualnych w Kościele ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.