DZIŚ JEST:   22   PAŹDZIERNIKA   2019 r.

Św. Salome
Św. Jana Pawła II
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 16  >   HISTORIA

Grzegorz Kucharczyk

Ku pokrzepieniu serc


W ostatnich latach wielu komentatorów powątpiewa w sens istnienia czegoś, co nazywa się „polityką historyczną”, a więc świadomego działania narodu (za pośrednictwem władz państwowych) na rzecz utrwalania pamięci o własnej przeszłości, a tym samym wzmacniania własnego poczucia wspólnoty opartego na historii i kulturze. Tymczasem cały okres rozbiorowy dostarcza wielu przykładów tak rozumianej polityki historycznej, realizowanej nie przez państwo polskie, którego wówczas nie było, ale przez wybijający się na niepodległość naród.

Temu służyły wszak obchody wielkich rocznic narodowych, na przykład, dwóchsetlecia odsieczy Wiednia w roku 1883, stulecia insurekcji kościuszkowskiej w roku 1894 czy pięćdziesięciolecia wybuchu powstania styczniowego w roku 1913. „Narodowotwórczy” charakter miały pochówki bohaterów narodowych na Wawelu, podobny cel przyświecał również utrwalaniu ich obecności w sferze publicznej poprzez stawianie im pomników.

Należy pamiętać, że tak realizowana przez Polaków oddolna polityka historyczna odbywała się w kontekście ostrego antagonizmu, który na przełomie XIX i XX wieku przyjął postać nie tylko konfliktu między społeczeństwem polskim a władzami państw zaborczych, ale coraz bardziej między Polakami a Niemcami (w zaborze pruskim) oraz Polakami a Rosjanami (w całym zaborze rosyjskim, od Prosny po Dźwinę i Dniepr). Areną tej walki były przede wszystkim starania Polaków o utrzymanie własnej ziemi oraz resztek obecności języka polskiego w szkolnictwie. Choć nie tylko. Istotna – również z punktu widzenia Berlina i Petersburga – była sfera symboliczna.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Tajemny testament Soboru Watykańskiego II stał się publiczny i oficjalny. 20 października 2019 roku w Katakumbach Domitylli uroczyście odnowiono „Pakt dla ubogiego sługi Kościoła”, zgodnie z warunkami określonymi 16 listopada 1965 roku w tym samym miejscu przez czterdziestu dwóch ojców soboru, na parę tygodni przed zakończeniem zgromadzenia soborowego.

 
 

To kolejna próba uznania aborcji za prawo człowieka i narzucenia państwom przymusu wprowadzenia edukacji seksualnej. Dojdzie do niej w listopadzie podczas szczytu ONZ w Nairobi. Organizatorzy wydarzenia nie dopuścili do udziału w nim niemal żadnej organizacji stającej w obronie życia i rodziny. Instytut Ordo Iuris przygotował petycję do premiera rządu RP z apelem o wyrażenie sprzeciwu wobec tego typu działań godzących w podstawy ustrojowe Polski i prawo międzynarodowe.

 

Aktywiści LGBT chcą przeprowadzić w polskich szkołach kolejną edycję „tęczowego piątku”. W związku z planowanym wydarzeniem istnieją uzasadnione obawy, że w licznych placówkach edukacyjnych na terenie kraju dojdzie do próby homoseksualnej deprawacji dzieci i młodzieży. Możemy jednak powiedzieć „STOP” indoktrynacji i sianiu zgorszenia ukrytego pod frazesami o tolerancji i równości.

 

„Po raz kolejny przypominamy, że sprawy kształcenia i wychowania powinny być jak najbardziej odległe od koniunktur politycznych i ideologicznych. Szkoła nie jest i nie może być miejscem na jakiekolwiek propagowanie środowisk LGBTQ – informowała Komisja Wychowania Katolickiego w 2018 r. odnosząc się do zapowiedzi „tęczowego piątku”. „Komunikat ten pozostaje stale aktualny” – przypomniała 22 października Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

 

W ostatnich tygodniach wybuchły masowe protesty w Libanie, Hiszpanii, Chile, Ekwadorze i Boliwii. Od wielu miesięcy demonstrują mieszkańcy Hongkongu i Wenezueli. Burzą się obywatele Egiptu oraz Algierii. Mimo że wszystkie te protesty są różne – z odrębnymi przyczynami, metodami i celami – istnieją pewne wspólne kwestie, które je łączą – sugeruje brytyjska stacja BBC.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.