DZIŚ JEST:   23   WRZEŚNIA   2019 r.

Św. Ojca Pio z Pietrelciny
Św. Tekli, męczennicy
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 16  >   HISTORIA

Grzegorz Braun

Klasycy antypolonizmu


Niedawne obchody 600-lecia wiktorii grunwaldzkiej niech będą pretekstem do przypomnienia innej wojny wówczas podjętej i bodaj do dziś toczonej – nie orężem, a słowem: wojny propagandowej o zniszczenie dobrego imienia Polski, o podkopanie zewnętrznej reputacji i wewnętrznego morale Polaków.
 

A istotnie wojna ta na dobre zaczęła się wkrótce po Grunwaldzie. Skoro nie dało się polskiego króla pokonać w polu, trzeba go było przynajmniej obsmarować, zdyskredytować wobec „europejskiej opinii publicznej”. Nowocześni także i w tym względzie Krzyżacy – mając pustki w skarbcu po Wielkiej Wojnie roku 1410 i nie mogąc chwilowo inwestować w zaciężnych osiłków – zdecydowali zainwestować w jednego wybitnego intelektualistę. Ich oczekiwania spełnił mistrz teologii, dominikanin z Krakowa (sic!), Jan Falkenberg. Krzyżacy zamówili u niego wypracowanie stosownej argumentacji, a on zrealizował zlecenie w dwóch uczonych traktatach. Pierwszy, gotowy już w 1412 r., nie został jednak puszczony w obieg – zleceniodawcy uznali, że jest zbyt trudny w lekturze, zbyt erudycyjny, nie spełni więc zamierzonego celu propagandowego. Dopiero druga, bardziej popularna wersja została szerzej rozkolportowana w Konstancji w 1414 r., gdzie podobno trafiła do przekonania niejednemu z ojców soborowych. W swym traktacie Falkenberg opisywał Władysława Jagiełłę jako kryptopoganina i rekomendował, ni mniej ni więcej, eksterminację wszystkich poddanych polskiego króla, jako fałszywych chrześcijan. Ta prekursorska koncepcja „ostatecznego rozwiązania kwestii polskiej” – przez doszczętną anihilację, dla dobra, a jakże, całej Europy – szczęśliwie nie trafiła jeszcze wtedy na swój czas. Pozostają wszakże Krzyżacy pionierami „czarnego pi-aru”, a wielebny o. Falkenberg OP – którego troska o dobro Kościoła wydaje się notabene całkiem szczera – pozostaje prototypem „pożytecznego idioty”, który z pryncypialnych pobudek dorabia teorię do ludobójstwa.

Działający dwa i pół stulecia później Jan Amos Komeński nie będąc pierwszym z kolei, jest jednak zdecydowanie najpierwszym co do rangi pośród klasyków antypolonizmu. Przypomnijmy: Komeniusz – siedemnastowieczny myśliciel, prekursor pedagogiki, jeden z czołowych przywódców protestanckich, patron „postępowych intelektualistów” – do dziś szerzy się jego świecki kult (patrz: europejski program edukacji młodzieży „Commenius”), a w Czechach, skąd pochodził, uznaje się go za „ojca narodu” (patrz: wizerunek na banknocie 200-koronowym). Jako „senior generalny” tzw. braci czeskich w czasie wojny trzydziestoletniej, znalazłszy schronienie w wielkopolskim Lesznie – zrewanżował się wkrótce rozległą aktywnością na rzecz rozbioru Polski (nawiązywał nici spisku w obozie protestanckim – m.in. między szwedzkim Karolem Gustawem a siedmiogrodzkim Jerzym Rakoczym) i propagandą wymierzoną w katolicką Rzeczpospolitą (rozgłoszona na Zachodzie utrata cennego księgozbioru – w wyniku pacyfikacji Leszna w odwet za sprzyjanie Szwedom). Nic dziwnego – na ogarniającą kontynent wojnę z Kościołem rzymskim, której jednym z frontów był „potop” w Polsce, patrzył Komeniusz z nadzieją, jako na upragnioną uwerturę straszliwego dzieła zreformowania świata („terribile opus reformationis mundi”). Zniszczenie katolickiej Polski byłoby dlań ze wszech miar pożądanym, jak to dosadnie wyraził jeden z konfratrów Komeniusza, wyrwaniem jednego rogu papieżowi. Ale to są sformułowania z poufnej korespondencji – bo na użytek publiczny „reformatorzy świata” wypracowali język nieco mniej otwarcie artykułujący ich rzeczywiste cele i aspiracje.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Prezydent Brazylii Jair Bolsonaro zarządził kilka miesięcy temu większy nadzór służb wywiadowczych nad lewicowymi kapłanami, zaangażowanymi w przygotowania do Synodu Amazońskiego.

 
 

Gościem redaktora Łukasza Karpiela w programie „Prawy Prosty” był Piotr Podlecki, mąż, ojciec, obrońca życia. Tematem rozmowy był słowacki Marsz dla Życia i Rodziny, który na ulicach Bratysławy zgromadził blisko 100 tys. osób.

 

 

Przed jesiennym zebraniem episkopatu w Fuldzie trwa debata na temat reform w Kościele katolickim w Niemczech. Hierarchowie skrytykowali stanowisko Watykanu wobec tzw. „drogi synodalnej” i podkreślili, że „potrzebny jest nowy podział władzy” w Kościele. Stanowiska tego nie popiera Watykan.

 

We Francji narasta sprzeciw wobec projektu prawa, które umożliwi zapłodnienie in vitro samotnym matkom i kobietom żyjącym w związkach homoseksualnych. Poważne zastrzeżenia, wobec tego projektu zgłosiła Francuska Akademia Medycyny. Przypomina ona, że postać ojca odgrywa istotną role w rozwoju dziecka i kształtowaniu jego osobowości.

 

Czyżby prezydent Francji, Emmanuel Macron wykorzystywał dzieci do osiągania celów w polityce zagranicznej? W wywiadzie z „La Parisien” wezwał szkolną młodzież do wzięcia udziału w strajkach w Polsce, mających wymusić na rządzących zmiany w polityce klimatycznej naszego kraju. – Niech pomogą mi poruszyć tych, których ja nie mogę! – wzywał.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.