DZIŚ JEST:   24   PAŹDZIERNIKA   2020 r.

Św. Antoniego Marii Clareta
Bł. Jana Balickiego
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 2  >   Prawda, dobro, piękno

Mathias von Gersdorff

Katecheza piękna. Średniowieczne malarstwo ołtarzowe


Największy wpływ na kształtowanie się odrębności stylistycznej zachodniej sztuki sakralnej wywarli artyści tacy, jak Cimabue, Duccio di Buoninsegna, ale przede wszystkim Giotto. Odchodząc od wschodniego sposobu obrazowania, zaczęli malować z dużo większym realizmem, umieszczając sceny biblijne i żywoty świętych w istniejącym w swojej rzeczywistej naturze kontekście: geograficznym i przyrodniczym. Postacie „nabrały ciała”, twarze wyrażały prawdziwe uczucia. Obrazy stały się historycznymi opowieściami o faktach biblijnych.

Kardynał Joseph Ratzinger, obecny papież Benedykt XVI, w swojej książce Duch liturgii stwierdził, że zmiana, o której mowa, nastąpiła z różnych powodów. Między innymi była ona wynikiem popularyzacji filozofii Arystotelesa – źródła inspiracji dla scholastyki – ukazującej świat takim, jakim jest, w odróżnieniu od filozofii Platona, w której obiekty materialne są odbiciem idei absolutnych.

Do zmiany przyczyniło się pojawienie Piety (nowego tematu ikonograficznego w sztukach plastycznych), jako wyrazu dążenia do przedstawiania rzeczywistych zdarzeń z życia Zbawiciela: stąd różne Ukrzyżowania i Biczowania, które pokazują naszego Pana cierpiącego i krwawiącego, Maryję Dziewicę omdlałą z bólu, płaczącego św. Jana, itp. Wcześniejsze przedstawienia były idealizowane i pomijano w nich te realistyczne sceny.

Nowe formy obrazowania przybrały szczególnie interesujący rozwój m.in. w Niemczech. We frankfurckiej pinakotece Städel miała niedawno miejsce wystawa ołtarzy, na której pokazano te zmiany w sztuce sakralnej. Obiekty prezentowane na wystawie pochodziły z Hessisches Landesmuseum Darmstadt, posiadającego jedną z najbogatszych kolekcji w Niemczech; siedziba muzeum była w tym czasie odnawiana.


 
 

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe     
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Rewolucjoniści zawsze uważali, że szerzenie rozpusty jest najlepszym mechanizmem na przygotowanie gruntu pod nową rewolucyjną rzeczywistość, nowy świat i nowego człowieka stworzonego przez rewolucję. Rozpusta jest wielkim resetem niszczącym wszystko, co dotychczas było – powiedział prof. Grzegorz Kucharczyk podczas konferencji „Utopia tęczowej rewolucji”.

 
 

Siły Obronne Izraela (IDF) utworzyły w zeszłym roku nową, elitarną jednostkę, która ma zrewolucjonizować pole bitwy. Składa się ona z piechoty, komponentu pancernego i wsparcia powietrznego. Jednostka ma być w stanie operować w dowolnym miejscu na świecie w celu szybkiego lokalizowania i nisczenia wroga.

 

Niektórzy sądzą, że myśl o grzechu zanadto obciąża życie chrześcijańskie. Chcieliby ją usunąć krzepiącą myślą o Odkupieniu przez Chrystusa, o naszym dziecięctwie Bożym. Myśl o grzechu nie powinna być oczywiście głównym czynnikiem w naszym życiu religijnym. W takim razie nie Bóg, ale nasze własne ja byłoby ośrodkiem życia. Ale świadomość grzechu, który tyle razy zakłóca stosunek między Ojcem w niebie a dzieckiem na ziemi, nie powinna zniknąć z naszego życia i naszej modlitwy.

 

1795 – Rosja, Prusy i Austria zawarły konwencję w sprawie III rozbioru Polski. Na jej mocy Prusy otrzymały Mazowsze oraz tereny po Niemen, a także zachodnią część Rzeczypospolitej po Pilicę, Wisłę i Bug (z Warszawą). Austria zajęła Małopolskę z Krakowem i Lublinem oraz część Podlasia i Mazowsza. Rosji przypadła pozostała część Rzeczypospolitej po Bug i Niemen.

 

Trybunał Konstytucyjny orzekając 22 października niezgodność aborcji eugenicznej z konstytucją zachował się, jak trzeba. Należy okazać mu wsparcie - piszą autorzy petycji „Wyraź poparcie dla Trybunału!”

 


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.