DZIŚ JEST:   30   MARCA   2020 r.

Św. Jana Klimaka
Św. Leonarda Murialdo
 
 
 
 

Jakub Woziński: Kukułcze jajo protestantyzmu


Strona główna   >   PCH

Jakub Woziński: Kukułcze jajo protestantyzmu
Henry VIII: A Very Brief History

Ograbiony przez rewolucję protestancką Kościół został na Zachodzie pozbawiony możliwości niesienia pomocy potrzebującym. Aby wypełnić powstałą pustkę, protestanccy władcy wprowadzili specjalne ustawy tworzące pierwsze instytucje państwa opiekuńczego.

 

W marcu 1536 roku angielski parlament uchwalił tak zwaną Ustawę Rzymską (a dokładniej ustawę wygaszającą władzę biskupa Rzymu), której konsekwencją było między innymi to, że angielskie władze uznały się właścicielem całego mienia należącego do Kościoła. Siły rewolucyjne doprowadziły w krótkim czasie do splądrowania 645 klasztorów, 110 szpitali, 90 kolegiów oraz 2374 różnego rodzaju kościelnych fundacji. Nie było to wydarzenie odosobnione w ówczesnej Europie. Dokładnie w tym samym roku w Danii podczas obrad tamtejszego parlamentu król Chrystian III ustanowił luteranizm religią państwową, nacjonalizując całe mienie kościelne. Szacuje się, że przed rokiem 1536 w Danii Kościół posiadał aż trzecią część wszystkich gruntów ornych w kraju. Po wielkim akcie grabieży największym posiadaczem stał się król, do którego należało odtąd aż 28 procent gruntów (przyjęcie luteranizmu pomogło mu także raz na zawsze zażegnać chroniczne wcześniej kłopoty ze skarbem).

 

Rewolucja protestancka zniszczyła w ten sposób w bardzo krótkim czasie ogromny dorobek Kościoła w zakresie niesienia pomocy biednym, chorym i wykluczonym. Kościelne szpitale były finansowane na dużą skalę praktycznie już od IV wieku, a niemal każdy klasztor oprócz pełnienia ważnych funkcji gospodarczych był także wielkim przytułkiem niosącym pomoc zgodnie z duchem Ewangelii.

 

Upaństwowienie miłosierdzia

Wielki rabunek dokonany przez protestantów sprawił, że nagle tysiące (a licząc w skali całej Europy – miliony) osób straciły dostęp do praktycznie bezpłatnej opieki społecznej oferowanej w ogromnej sieci kościelnych placówek. O biednych przypomniano sobie dopiero w XVII wieku, gdyż wcześniej priorytetem cieszyło się kształcenie protestanckich uczonych‑erudytów, którzy mieli za zadanie przekonanie jak największej liczby osób do religijnej herezji.

 

Wobec coraz większej nędzy szerokich mas ludzkich protestanccy władcy postanowili wreszcie zmienić podejście i zdecydowali się na wprowadzenie tak zwanych ustaw dla biedoty (Poor Law). Zazwyczaj uważa się, że państwo opiekuńcze zostało wprowadzone dopiero przez dziewiętnastowiecznego pruskiego kanclerza Ottona von Bismarcka, w rzeczywistości jednak początków tego zjawiska powinniśmy szukać znacznie wcześniej, a mianowicie w ustawodawstwie uchwalanym kilka dekad po wybuchu rewolucyjnej zawieruchy.

 

Najprawdopodobniej pierwszą w Europie ustawę regulującą państwową pomoc dla potrzebujących przyjęli Szkoci w roku 1579. W kolejnych latach analogiczne przepisy zaczęły wprowadzać także inne „zreformowane” państwa, dokonując zmiany kluczowej dla dalszych dziejów. Wcześniej cały kościelny system pomocy społecznej funkcjonował w sposób „prywatny”, czyli niezależny od struktur administracyjnych państwa, bazując na kościelnej autonomii finansowej i majątkowej. Społeczna misja Kościoła mogła się realizować przede wszystkim dzięki dobrowolnym przekazom i darowiznom, co odbywało się dla dobra ogółu.

 

W schemacie narzuconym przez tak zwane prawo biednych obowiązek niesienia pomocy ubogim i potrzebującym przerzucono na pastorów administrujących parafiami, którzy w świetle dokonanej rewolucji protestanckiej byli zwykłymi urzędnikami podlegającymi bezpośrednio władcom, czyli po prostu funkcjonariuszami państwa. Zaczęło to rodzić szereg istotnych problemów. Już sam Marcin Luter przyznawał, że pod rządami papiestwa ludzie byli przynajmniej miłosierni i nie trzeba było używać siły, by otrzymać jałmużnę. Teraz, pod rządami Ewangelii zamiast dawać – okradają się i można by rzec, że nikt nie uzna, że coś ma, dopóki nie weźmie w posiadanie własności swojego sąsiada. Słowa te bardzo trafnie oddają stan, który nastał po grabieży kościelnego mienia: jałmużna przestała być chrześcijańską cnotą, a stała się zapisanym w państwowym prawie rytuałem wykonywanym z niewielkim entuzjazmem.

 

Brak odpowiedniej infrastruktury koniecznej do niesienia pomocy potrzebującym zrodził potrzebę budowy nowych przytułków i szpitali finansowanych z pieniędzy podatnika. Na Wyspach Brytyjskich do dziś oglądać można budynki powstałe w ramach tworzenia państwowej opieki społecznej. Pod wieloma względami prezentowały się one jako „świeckie klasztory”, czyli miejsca, w których pomoc bliźniemu została uprzedmiotowiona i odarta z religijnego kontekstu.

 

Tylko Kościół niesie pomoc

Stworzenie systemu państwowej opieki społecznej w krajach protestanckich wywarło później ogromny wpływ na losy naszej kultury. Gdy nadeszły czasy rewolucji przemysłowej, a ludność zaczęła masowo napływać do miast, istniejące na Zachodzie zręby państwa opiekuńczego posłużyły komunistycznym i socjalistycznym agitatorom za dźwignię do zwiększenia roszczeń wielomilionowych mas robotników. W krajach, w których zwyciężyła protestancka rewolucja, istniało już kilkuwiekowe doświadczenie systemu zasiłków i pomocy udzielanej przez państwo, dlatego ruch komunistyczny umiejętnie walczył o zwiększenie nakładów socjalnych, napędzając tym samym wybuch kolejnej rewolucji.

 

Nędza mas robotniczych doby rewolucji przemysłowej była tak wielka między innymi dlatego, że zniszczono funkcjonujący jeszcze do początków XVI wieku mechanizm z jednej strony zapewniający masom opiekę Kościoła, a z drugiej strony osłabiający władzę świecką i chroniący ludność przed jej nadużyciami. W świecie protestanckim zrealizowany został fałszywy ideał „Kościoła ubogiego”, czyli instytucji wywłaszczonej przez państwo, a następnie tak przez nie zdominowanej, że niepotrafiącej się mu przeciwstawić. Robotnicze masy pracujące po kilkanaście godzin dziennie w fabrykach zachodniej Europy nie miały najczęściej szansy w ogóle poznać oblicza Kościoła niosącego pomoc i ulgę – czymś realnym wydawały się jedynie roszczenia socjalne wobec państwa.

 

Współcześnie państwa zachodnie przeznaczają na wydatki socjalne aż 25–30 procent PKB rocznie. Rozwinięta do gigantycznych rozmiarów publiczna opieka społeczna stała się przez to jedną z głównych przyczyn kolejnej rewolucji, która dokonuje się wraz z napływem imigrantów z krajów muzułmańskich. Szlaki przerzutowe prowadzą niezmiennie do tych państw, w których współcześni najeźdźcy mogą liczyć na największe zasiłki. W ten właśnie sposób Europa zbiera żniwo religijnego tumultu sprzed pięciuset lat.

 

Jakub Wozinski

 

Tekst ukazał się w 67. numerze magazynu Polonia Christiana

DATA: 2020-01-22 07:07
AUTOR: JAKUB WOZINSKI
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
7
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

@ bardzo ciekawe i trafne pytania!
2 miesiące temu / rojber
 
Wszystko prawda. W średniowieczu klasztor i zgromadzenie zakonne pełniło funkcje socjalne. Tylko jak się to skończyło w Irlandii gdzie były pralnie sióstr magdalenek, Kościół miał praktycznie wszystkie szkoły, domy poprawcze czy domy dziecka? Dlaczego Kościół tak krytykował w XIX robotników, którzy strajkami walczyli o swoje prawa? Czemu wtedy nie pomagał? Na pałacyk biskupi to niezależnie od epoki kasa jest. Czemu w krajach katolickich tj. Irlandia czy Austria za Habsburgów nie było pomocy klasztorów dla robotników? Gdzie robotnicy mieli zmienić prawo panujące? W klasztorze?
2 miesiące temu / trooper
 
Polecam poczytać Feliksa Konecznego i jego diagnozy różnych cywilizacji. W państwach protestanckich tamtejsze kościoły państwowe luterańskie, anglikański są umieszczone w hierarchii poniżej władcy państwa. To kształtuje obywateli w taki sposób, że pierwszym obowiązkiem jest spełnienie oczekiwań władcy, a na kolejnym miejscu postawiona jest etyka, której naucza kościół. Ten właśnie mechanizm spowodował, że społeczeństwo "dobrych Niemców" wzięło aktywny udział w budowaniu Trzeciej Rzeszy na kościach i krzywdzie narodów ościennych. Niemcy po wojnie zamiast zdiagnozować przyczynę problemu w niewłaściwej konstrukcji mentalnej swojego społeczeństwa wskazały na nacjonalizm jako na praprzyczynę zła. Błąd. Na tym tle wielką ulgą napawa fakt, ze jesteśmy dziedzicami cywilizacji łacińskiej, w której obowiązki wobec władcy czy obecnie - wobec państwa nie stoją powyżej ale obok powinności wynikającej z etyki. Ale taki stan rzeczy nie jest stały. Wojna o duszę trwa. Z Bogiem!
2 miesiące temu / Marcin
 
ja jako Katolik mam problem z obecnym nauczaniem KK który kocham. Nie wiem co mogę a czego nie. Jestem w KK pielgrzymującym a nie wojującym choć na mszy trydenckiej za takie KK się modlę. W/g obecnej nauki mogę tylko przyjmować ciosy ewentualnie wchodzić na drogę prawną czyli drogę tego świata a zatem zawładniętej przez złego a ponieważ te instytucję z reguły lewackie, neomarksistowskie a więc pod przewodnictwem diabła więc raczej przegram. Pytanie jest takie kiedy mam użyć miecza? Czy Sobieski jest potępiony za obronę Europy przecież zabijał, czy Papieże którzy ogłaszali krucjaty przecież zabijały w celu obrony miejsc świętych są potępieni. Czy na SWII rozbroili do końca nas katolików, czy Novus Ordo takie ładne i przyjemne skłania do walki? Panie Jezu Królu Wszechświata co my mamy robić aby ten świat nie upadł do końca? Kto nam odebrał miecze? Czy nauka KK ewoluuje w czasie aż tak bardzo?
2 miesiące temu / Robert
 
Gdyby Kościół był tym, czym w planach Bożych miał być, gdyby ludzie Kościoła rzeczywiście chcieli wypełniać wolę Bożą, do końca objawioną w Chrystusie, a nie wolę własną, wynikającą z własnych żądz, to ani reformacja nie byłaby taką wielką siłą, którą się stała, ani kolejne rewolucje nie byłby tym, czym były, są i będą. Za obecną sytuację na świecie w ogromnym stopniu odpowiadają ludzie Boga, którzy nie pełnią Jego woli, czyli w ogromnej większości - my wszyscy. Tyle w temacie.
2 miesiące temu / Pani X
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.