DZIŚ JEST:   23   WRZEŚNIA   2020 r.

Św. Ojca Pio z Pietrelciny
Św. Tekli, męczennicy
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 55  >   ŚWIAT

Piotr Doerre

Jaka alternatywa? Blaski i cienie alterprawicy

#USA    #TRUMP    #PRAWICA    #ALTERNATYWNA

Neoreakcjoniści i archeofuturyści, rasiści, propagatorzy bioróżnorodności, neopoganie i gejowscy antyfeminiści – oto przedstawiciele poglądów składających się na amerykańską prawicę alternatywną, która w dużym stopniu przyczyniła się do zwycięstwa Donalda Trumpa. Swoich aliantów i przyjaciół mają oni w Europie, a wpływowych ideologów i opiekunów w… Rosji. Jaka przyszłość czeka cywilizację, w której obronie staje taka oto menażeria?

 

 

Po zwycięstwie Donalda Trumpa w ubiegłorocznych wyborach prezydenckich w USA nikt już chyba nie ma wątpliwości, że oto na naszych oczach dokonuje się światowa zmiana polityczna. Liberalna lewica z jej globalistycznym i neomarksistowskim programem rewolucji obyczajowej znalazła się w odwrocie. Czy zjawisko to jest trwałe, jeszcze się okaże, ale wszystko wskazuje na to, że nosi ono znamiona powszechności. Już w kwietniu przekonamy się, czy do szeregu narodów odsuwających lewicę od władzy dołączą Francuzi. Pośród najpoważniejszych kandydatów do fotela prezydenckiego po raz pierwszy od niepamiętnych czasów zabrakło tam bowiem kandydata Partii Socjalistycznej, która bije rekordy… niepopularności.

 

 

Alternatywa wobec układu i… rozkładu

Jednak kryzysowi lewicy towarzyszą również zmiany na prawicy – oto ugrupowania tradycyjnie zajmujące tę stronę sceny politycznej słabną, a w ich miejsce pojawiają się nowe ruchy, które określić można wspólnym mianem „alternatywnej prawicy”. Formuje się ona pod niemal wszystkimi szerokościami geograficznymi, w każdym kraju przybierając nieco inne oblicze, zależne od lokalnych problemów społecznych i tradycji politycznych.

Niemcy mają swoją, powstałą dopiero przed czterema laty, Alternative für Deutschland (AfD) o obliczu eurosceptycznym, antyislamskim i antyimigranckim, Wielka Brytania – liberalną Partię Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (UKIP), która – choć nie rządzi – odegrała kluczową rolę w kształtowaniu antyunijnych poglądów Anglików, które z kolei doprowadziły do nieodwołalnego już (tak się przynajmniej wydaje) Brexitu. Na Węgrzech poważną siłą w parlamencie jest nacjonalistyczny Jobbik, w Polsce – na prawo od rządzącego PiS sytuuje się koalicja Kukiz’15, w skład której wchodzą zarówno młodzi narodowcy i wolnorynkowi konserwatyści, jak też patriotyczni liberałowie. Nowe ugrupowania o charakterze mniej lub bardziej nacjonalistycznym stanowią coraz poważniejszą siłę w Grecji (narodowo‑rewolucyjny Złoty Świt), Belgii (Interes Flamandzki, Voorpost), Chorwacji (Chorwacka Partia Czystych Praw) czy Bułgarii (Sojusz Narodowy). We Włoszech coraz głośniej o organizacjach pokroju neofaszystowskiej Casa Pound Italia, określającej siebie jako ruch narodowo‑rewolucyjny.

 

Ucieleśnieniem alternatywnej prawicy mogą być wcale nienowe ugrupowania polityczne, jak choćby istniejący we Francji przez dziesięciolecia Front Narodowy klanu Le Penów, konsekwentnie trzymany w izolacji przez partie reprezentujące – definiowane przez loże masońskie i lewacką prasę – „wartości republikańskie”. W tym roku po raz pierwszy w historii może okazać się, że ten „front republikański” przestanie działać, bo przywódczyni FN Marine Le Pen ma szanse na zwycięstwo w wyborach prezydenckich, a przynajmniej w ich pierwszej turze. Z kolei w Holandii przedstawiciele alternatywnej prawicy gromadzą się wokół prowadzącego w sondażach przed tegorocznymi wyborami Geerta Wildersa, szefa Partii Wolności.

 

Wszystkie te ruchy w państwach europejskich stanowią odpowiedź (pytanie, rzecz jasna, czy właściwą) na coraz bardziej tragiczną sytuację Starego Kontynentu, przez dwa stulecia niszczonego przez antychrześcijańską Rewolucję, wyjałowionego przez dwie wojny światowe i rewolucję seksualną, zamienionego w swoisty liberalny obóz koncentracyjny pilnowany przez brukselskich kapo i wreszcie najechany przez wyznawców obcej Europejczykom, totalitarnej religii. Są – być może spóźnioną i nieadekwatną – ale jednak jakąś reakcją obronną umierających na polityczną poprawność narodów kontynentu, który był niegdyś kolebką najwspanialszej w dziejach człowieka cywilizacji.

 

Również w Stanach Zjednoczonych alternatywna prawica, zwana za oceanem alt‑right, czyli alterprawicą, to reakcja wobec procesu rozkładu, jaki zafundowała tej światowej potędze lewica, a któremu nie była w stanie postawić tamy dotychczasowa instytucjonalna prawica. Alt‑right to nie jedno ugrupowanie ani nawet ujęty w jakiekolwiek karby organizacyjne ruch. To pospolite ruszenie czy partyzantka raczej – konglomerat rozmaitych grup dyskusyjnych, środowisk, redakcji, a także pojedynczych blogerów, który dzięki internetowi skomunikował się nawzajem, uświadomił sobie własną siłę i zaczął oddziaływać na Amerykanów. Nie będzie chyba przesadą stwierdzenie, że to właśnie temu pospolitemu ruszeniu i jego internetowej hiperaktywności, która przełamała monopol mediów głównego nurtu, Donald Trump zawdzięcza fotel prezydencki. Alex Jones, twórca internetowego show InfoWars – mobilizował miliony swoich widzów do poparcia miliardera, a Steve Bannon, redaktor naczelny „Breitbart News” – medialnej platformy alterprawicy, stał się głównym strategiem kampanii wyborczej Trumpa, a obecnie pełni funkcję jednego z głównych doradców Białego Domu.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 
 

Niezwykle mocne słowa o homoheretykach w Kościele. Gościem programu Prawy Prosty jest ks. prof. Dariusz Oko. Na program zaprasza Łukasz Karpiel.

 
 

W związku z nadchodzącą w Kościele katolickim w Niemczech reformą administracyjną zostanie zlikwidowana część parafii. Decyzja ta, jak tłumaczą niemieccy hierarchowie, jest spowodowana stale zmniejszającą się liczbą kapłanów za Odrą.

 

Studentka położnictwa grozi prolajferom! – alarmuje stronazycia.pl i publikuje skandaliczne wpisy osoby, która w przyszłości ma otrzymać prawo do kontaktu z pacjentami, także tymi najmłodszymi.

 

Na etapie prac w Senacie na „piątką dla zwierząt” PiS zamierza złożyć poprawkę, która ma utworzyć Państwową Inspekcję Ochrony Zwierząt. Miałaby ona m.in. weryfikować sytuację zwierząt – także w miejskich gospodarstwach domowych.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.