DZIŚ JEST:   19   SIERPNIA   2019 r.


Św. Jana Eudesa
Św. Sykstusa III, papieża
 
 
 
 

Gruziński sąd wydał wyrok na byłego prezydenta. Co dalej z Michaiłem Saakaszwilim?

Gruziński sąd wydał wyrok na byłego prezydenta. Co dalej z Michaiłem Saakaszwilim?
By European People’s Party (EPP Congress Warsaw)/Wikimedia

Sąd miejski w Tbilisi skazał byłego prezydenta Gruzji i gubernatora odeskiego Michaiła Saakaszwilego na sześć lat więzienia. Saakaszwili zapowiada powrót do Gruzji po wyborach prezydenckich jesienią tego roku. Jednocześnie gruziński i ukraiński polityk deklaruje, że nie będzie kandydował w wyborach prezydenckich ani na Ukrainie, ani w Gruzji.

 

Saakaszwili był prezydentem Gruzji  w latach 2004-2013, prowadząc politykę prozachodnią i odsuwając Gruzję z strefy wpływów rosyjskich. Jego poprzednik, Edward Szewardnadze, był znaczącą postacią wśród liderów Związku Sowieckiego – pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych ZSRS od 2 lipca 1985 do 20 grudnia 1990, a prezydentem Gruzji był od 1995 roku do 2003 roku. Został obalony przez protesty uliczne, nazwane rewolucją róż, na czele których stanął Michaił Saakaszwili.

 

W okresie swojej prezydentury Saakaszwili krytykowany był przez opozycję za autorytaryzm i wykorzystywanie walki z korupcją do celów politycznych ataków na opozycję. Jego partia, Zjednoczony Ruch Narodowy, przegrała wybory parlamentarne i nowy, opozycyjny wobec Saakaszwilego premier podjął decyzję o wznowieniu śledztwa mającego wyjaśnić przyczyny śmierci premiera Gruzji Zuraba Żwanii 3 lutego 2005. Według oficjalnej wersji premier miał zatruć się czadem, ale jeden z wątków śledztwa prowadził podobno do Michaiła Saakaszwilego.

 

Odsunięcie Zjednoczonego Ruchu Narodowego Michaiła Saakaszwilego od rządu i utrata większości w parlamencie spowodowała rozpoczęcie postępowania karnego, a w obawie o ich wynik bliscy współpracownicy prezydenta Saakaszwilego opuścili Gruzję.

 

W ich ślady Michaił Saakaszwili poszedł w październiku 2013 roku, przed upływem kadencji prezydenckiej, udając się do Brukseli, a potem do Stanów Zjednoczonych. W gruzińskich instytucjach postępowania związane z Saakaszwilim w 2014 roku doprowadziły do zaocznego postawienia mu oskarżeń m.in. o przekroczenie uprawnień w czasie działań przeciw opozycji w 2007 roku oraz o przywłaszczenie środków budżetowych. W sierpniu 2014 roku prokuratura gruzińska wydała za Michaiłem Saakaszwilim międzynarodowy list gończy.

 

Po zamkniętej w Gruzji karierze Saakaszwili zabłysnął jeszcze na Ukrainie, gdzie został wyznaczony przez prezydenta Petra Poroszenkę na stanowisko gubernatora obwodu odeskiego. Objęcie tego stanowiska wymagało przyjęcia obywatelstwa ukraińskiego, które w ekspresowym tempie przyznał mu Poroszenko. 29 maja 2015 Michaił Saakaszwili otrzymał ukraińskie obywatelstwo, a następnego dnia został mianowany Przewodniczącym Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej. Gdy jego drogi z Petrem Poroszenką rozeszły się wśród licznych doniesień prasowych, eksponujących konflikt dwóch polityków, Saakaszwili 7 listopada 2016 złożył dymisję z stanowiska gubernatora odeskiego, po czym prezydent Ukrainy szybko pozbawił go obywatelstwa. Saakaszwili wrócił jeszcze na Ukrainę, gdzie organizował protesty przeciw obecnej władzy, którą oskarża o brak reform, tolerowanie korupcji i niejasne układy z oligarchami. Wydalony z Ukrainy przebywa obecnie w Holandii.

 

Wyrok sześciu lat pozbawienia wolności, wydany teraz – również zaocznie – na Michaiła Saakaszwilego, dotyczy organizacji w 2005 roku napadu policji na parlamentarzystę Walerija Gelaszwiliego. Kilka miesięcy temu w tej samej sprawie został skazany został minister spraw wewnętrznych Iraklij Kodua. Dla Saakaszwilego ostatni wyrok nie jest pierwszym skazującym go na więzienie w Gruzji. W styczniu tego roku skazano go na trzy lata pozbawienia wolności za uwolnienie czterech policjantów, więzionych na zabicie pracownika bankowego Sandro Girgvlianiego.

 

Już po podaniu informacji o drugim wyroku skazującym polityka na pozbawienie wolności, Michaił Saakaszwili, jak podaje portal gordon.com,  zadeklarował chęć powrotu do Gruzji, ale dopiero po wyborach prezydenckich jesienią tego roku, które – jego zdaniem obecny – prezydent Giorgi Margwelaszwili przegra.

 

 

Jan Bereza

 

 


DATA: 2018-06-30 11:24
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
2
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

W artykule brak jednego drobnego szczegółu. Pan ex-prezydent Saakaszwili korzystając z pomocy tzw. instruktorów z Izraela, USA - także ich sprzętu, i formacji ukraińskich nacjonalistów spod znaku tryzuba i czarno-czerwonej flagi, zorganizował agresję Gruzji na Rosję usiłując "wyzwolić " Osetię Południową spod rosyjskiej "okupacji". Przedsięwzięcie się nie udało. Gruzja poniosła klęskę a liczny sprzęt Rosjanie przejęli tytułem zdobyczy wojennej. Ten drobny szczegół stał się przyczyną jego upadku i późniejszej ucieczki do swego przyjaciela -prezydenta Poroszenki.
ponad 1 rok temu / KB
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.