DZIŚ JEST:   25   STYCZNIA   2021 r.

Nawrócenie św. Pawła Apostoła
Bł. Henryka Suzo
 
 
 
 

W niedzielę rozpoczął się Adwent - czas oczekiwania na przyjście Zbawiciela

W niedzielę rozpoczął się Adwent - czas oczekiwania na przyjście Zbawiciela
Zdjęcie ilustracyjne. Źródło: pixabay.com

W niedzielę 29 listopada, w Kościele katolickim rozpoczyna się Adwent. Jest to bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz wzmożonego oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa. Czterotygodniowy czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

 

Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego adventus, które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe wybrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).

 

Teologicznie czas ten wyraża oczekiwanie Kościoła na podwójne przyjście Chrystusa. W pierwszym okresie akcent położony jest na Paruzję, czyli ostateczne przyjście Chrystusa na końcu świata. Ostatni tydzień natomiast bezpośrednio przygotowuje do narodzenia Chrystusa, przez które Bóg wypełnia wszystkie obietnice złożone w historii.

 

Adwentowe czytania mszalne dotyczą m.in. dramatycznych nawoływań proroków, którzy zachęcają do nawrócenia, podkreślają zbliżający się kres czasu i ostateczne nastanie Królestwa Bożego. Równocześnie jednak Kościół przypomina o nadziei, jaka wiąże się z paruzją, czyli ponownym przyjściem Chrystusa - w każdej Mszy św. padają słowa: „abyśmy zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu, pełni nadziei oczekiwali przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

 

Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny, zwykle bardzo wcześnie rano. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec, wraz z Maryją czekają na wybawienie jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela. Mszę św. rozpoczyna się przy wyłączonych światłach, mrok świątyni rozpraszają jedynie świece i lampiony. Dopiero na śpiew „Chwała na wysokości Bogu” zapala się wszystkie światła w kościele.

 

Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy ozdobionej mirtem, nazywanej roratką. Symbolizuje ona Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła – Chrystusa. Innym zwyczajem jest zawieszanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa.

 

Sama nazwa „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście śpiewanej w okresie Adwentu – „Rorate coeli” (Niebiosa, spuśćcie rosę).

 

Pierwsze wzmianki na temat Adwentu jako okresu przygotowania do świąt Bożego Narodzenia pochodzą z IV w. W Rzymie zwyczaj ten znany był od VI w. i obejmował cztery tygodnie przed świętami. Przez pewien czas Adwent był okresem postu, co dalej jest zachowywane w liturgii wschodniej.

 

 

Źródło: KAI

WMa

 

Czytaj także:




DATA: 2020-11-29 16:42
 

Wesprzyj nas!

Będziemy mogli trwać w naszej walce o Prawdę wyłącznie wtedy, jeśli Państwo – nasi widzowie i Darczyńcy – będą tego chcieli. Dlatego oddając w Państwa ręce nasze publikacje, prosimy o wsparcie misji naszych mediów.

 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
2
 
 
 
Skomentuj artykuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

Komentarze

Nie obchodze
1 miesiąc temu / hgs
 
I znowu zaczną ze wszystkich stron wołać, śpiewać, ryczeć: MARANATA! Bo ktoś kiedyś wmówił Katolikom, że to znaczy przyjdź Panie Jezu. Ignorancja to mocna pani, bo gdyby tak wiedziano, że W Hiszpanii, gdzie wielu Żydów zmuszano do przyjęcia Chrztu Świętego pod groźbą banicji, wielu przyjęło go nieszczerze. Wówczas, uczestnicząc w nabożeństwach katolickich w duchu wymawiali po nich słowo maranatha tym samym niejako przekreślając modlitwy katolickie. Nowy Testament tylko raz użyta jest forma nie tłumaczona, maranata:''"Jeżeli ktoś nie kocha Pana, niech będzie wyklęty. Maranatha" Kor.I.16,22.!DObrze się zastanówcie, zanim weźmiecie to słowo do ust, bo sama nieświadomość jego znaczenia, nie chroni przed skutkami . . .
1 miesiąc temu / AndrzejBR
 
No to jeszcze proszę wytłumaczyć fioletowy kolor w liturgii w czasie adwentu.
1 miesiąc temu / Ano
 
Chrzescikanie czekaja na przyjscie Chrystusa, ale tylko polowa jest przygotowana. Patrz 10 panien. Panny to symbol Kościoła Chrystusowego. 5 nie mialo Ducha Świętego, czyli nie narodzili sie na nowo. Aby to zrobic trzeba porzucic grzech i wiecej nie grzeszyc. W punktach wypisz co robiles źle. A teraz skreslaj i nie powracaj do grzechu. Albo jesteś zimny albo goracy. Pieklo lub niebo. Na prawo lub na lewo. Owca czy koziol.
1 miesiąc temu / Second
 
Mój Adwent I nastał nam czas oczekiwania, By przyjąć Jego w wielkiej godności; Z otwartym sercem, pełnym miłości. Tylko czym gotów tego spotkania? Mam cztery świece w wieńcu z choiny. Wszak symbol czterech niedziel w Adwencie. Dołożę roraty w suplemencie I czekał będę na Narodziny. Wiem, że się zbliża,ku nam nadchodzi; Niosąc ze sobą róg obfitości, W tym niepojętej boskiej miłości. Czyszczę mą duszę, niech Bóg się rodzi. Światła zabłysły już na witrynach, Aby rozświetlić ten świat ciemności. Ja trwam w pokucie i gorliwości. W mej duszy światło Bożego Syna.
1 miesiąc temu / Adalbert
 
Ave Maria! We wstępie do tego artykułu jes błąd! Napisane jest tam, że Adwent nie jest czasem pokuty, ale radosnego oczekiwania. Tak, jakby pokuta wykluczała radosne oczekiwanie. Prawda jest taka, że Adwent jest czasem pokuty i nawrócenia! Pokuta i nawrócenie niosą radość Ducha Świętego.
1 miesiąc temu / ewcia
 


 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.