DZIŚ JEST:   17   LISTOPADA   2019 r.

XXXIII Niedziela zwykła
Św. Grzegorza z Tours
Św. Elżbiety Węgierskiej
Św. Grzegorza Cudotwórcy
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 10  >   Dziedzictwo Europy

Mariusz Affek

Dzieje Zakonu Maltańskiego


Początki Zakonu Maltańskiego wiążą się nie z Maltą, lecz z Ziemią Świętą, i to z okresu poprzedzającego krucjaty, co działającą do dziś organizację nakazuje uznać za najdłużej istniejący zakon rycerski.

Wszystko zaczęło się między rokiem 1060 a 1070, kiedy to włoscy kupcy z Amalfi zakupili od władającego wówczas Jerozolimą kalifa posiadłość w pobliżu Bazyliki Bożego Grobu, by na tym właśnie gruncie zbudować hospicjum dla przybywających z Europy pielgrzymów oraz kaplicę Matki Bożej Łacińskiej (rozbudowaną później w kościół). Bardzo szybko obok hospicjum powstał szpital, a pobożni kupcy utworzyli charytatywne bractwo pełniące posługę w wyżej wymienionych obiektach. Pierwszym patronem bractwa miał być św. Jan Jałmużnik (pochodzący z Cypru patriarcha Aleksandrii żyjący w VI-VII wieku), ale silne związki z Jerozolimą spowodowały, że za nowego – i już stałego – patrona bractwo uznało św. Jana Chrzciciela. To właśnie od łacińskiej formy imienia ostatniego proroka Starego Testamentu członkowie bractwa zaczęli nazywać się „joannitami”, a od Szpitala św. Jana w Jerozolimie – także „szpitalnikami”. Pierwszą konkretną strukturę wewnętrzną bractwo uzyskało jednak dopiero po zakończeniu pierwszej wyprawy krzyżowej, czyli po roku 1099, gdy Jerozolima została odzyskana z rąk muzułmanów.

Pierwszym zwierzchnikiem i przypuszczalnie twórcą bractwa był bł. Gerard, który doprowadził do przyjęcia reguły św. Augustyna i tymczasowego podporządkowania organizacji miejscowym benedyktynom. Wtedy też godłem jej stał się ośmioramienny krzyż przypominający cnoty Ośmiu Błogosławieństw, a wzorowany na godle kupieckiej republiki Amalfi. W każdym razie faktem niezaprzeczalnym było już to, że oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa bracia składali jeszcze czwarty ślub: opieki nad chorymi i ubogimi, a ich sztuka lekarska stała od początku na bardzo wysokim poziomie.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

1370 – w katedrze wawelskiej arcybiskup gnieźnieński Jarosław z Bogorii koronował na króla Polski Ludwika Węgierskiego. Nowy władca bardziej czuł się władcą Węgier niż Polski i wkrótce wrócił do Budy. Państwem nad Wisłą postanowił zarządzać przez namiestnika. Początkowo funkcję tę pełniła jego matka Elżbieta Łokietkówna, potem książę opolski Władysław, następnie pięcioosobowa rada z biskupem krakowskim Zawiszą Kurozwęckim na czele. Brak władcy odbił się fatalnie na stanie państwa. Za panowania Andegaweńczyka Królestwo Polskie utraciło Santok i Drezdenko na rzecz Brandenburgii oraz Ruś Halicką, przyłączoną w 1377 roku do Węgier.

 
 

Bohaterowie, którym zawdzięczamy wolność, zasługują na godne miejsce w historii Polski. „Żołnierze Wyklęci” przez lata byli go pozbawieni. Nie mieli pochówków, ani honorów. Dziś przywracamy ich pamięć. Dziękujemy za ich postawę i modlimy się, by godni byli dostąpić niebieskiej chwały.

 

„Niech świat dowie się, jak łamana jest u nas wolność religijna”. To słowa ks. Edwina Romana, proboszcza jednej z parafii w mieście Masaya w Nikaragui, zarejestrowane na filmie, pokazującym jak siły rządowe blokują mu wejście do świątyni. W ostatnim czasie w kraju tym nasiliły się represje sił porządkowych wobec Kościoła katolickiego.

 

Rok po pierwszych protestach „żółtych kamizelek” Paryż ponownie zapłonął. W mieście wybuchły zamieszki, a tłumy protestujących wzniosły barykady i dewastowali miasto. Interweniowała policja.

 

Ks. Teofil Ndulue został porwany przez grupę uzbrojonych mężczyzn, w piątek wieczorem, w pobliżu swojej parafii, w nigeryjskim stanie Enugu. - Nie znamy na razie żadnych szczegółów, czekamy na wyniki śledztwa policji. Modlimy się za porwanego i jego rodzinę – napisał rzecznik diecezji Enugu, ks. Benjamin Achi.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.