DZIŚ JEST:   24   PAŹDZIERNIKA   2020 r.

Św. Antoniego Marii Clareta
Bł. Jana Balickiego
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 29  >   DZIEDZICTWO EUROPY

Krystian Kratiuk

Dwudziesty wiek w pigułce


Stargard Szczeciński to architektoniczna kopalnia paradoksów i sprzeczności. Z którejkolwiek bowiem strony się do tego zachodniopomorskiego miasta zbliżamy, mijamy typowo polskie gospodarstwa, obserwując przy tym piękną panoramę imponujących wież katolickich kościołów oraz niemieckich, średniowiecznych baszt i bastei. Wjechawszy do miejscowości z jednej strony, zauważymy nowoczesne fabryki, a z drugiej – dwutonowy krzyż pokutny. W centrum Stargardu, niestety, spotkamy głównie socrealistyczne bloki, na domiar złego otaczające umieszczony pośrodku głównego skrzyżowania pomnik wdzięczności wobec Armii Czerwonej, zwieńczony sowieckim Orderem Zwycięstwa.

Krystian Kratiuk

Stargard to najstarsze po Szczecinie miasto na Pomorzu Zachodnim. Pierwsza o nim wzmianka datowana jest co prawda na rok 1124, jednak o grodzie istniejącym na terenach oddalonych o kilkaset metrów od dzisiejszego centrum wspominano (bez podawania nazwy) już pod koniec IX wieku! Na początku XII wieku zanotowano zaś po raz pierwszy nazwę castro Zitarigroda, w roku 1140 papież Innocenty II przypisał castro Stargrod do biskupstwa w Wolinie.

W XIV stuleciu nastąpił wielki rozkwit miasta, konkurującego z okolicznymi stolicami biskupimi oraz ze Szczecinem o miano najbogatszego na Pomorzu. W konkurencji tej pomogło Stargardowi przystąpienie do Hanzy, skutkujące znacznym przyspieszeniem bogacenia się mieszkańców.
To właśnie na fali ówczesnej koniunktury stargardzianie zdecydowali się przebudować farę mariacką, chcąc zademonstrować mieszkańcom sąsiednich miejscowości własne bogactwo, jak również pragnienie budowania majestatu miasta. Mimo wzniesienia sporej świątyni stargardzki patrycjat jeszcze w wieku XV uważał obiekt za zbyt skromny i mało reprezentacyjny, gdyż nie przytłaczał on, nie budził zazdrości i nie dominował nad budowlami Szczecina. Ofiarowywano więc kolejne pieniądze na budowę, ku chwale Boga i miasta. Dzisiejsza jego chluba – kolegiata Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata – tamtym właśnie decyzjom w ogromnej mierze zawdzięcza swój dzisiejszy wygląd, choć oczywiście przez sześć wieków ulegała wielokrotnym remontom. Wynikało to jednak nie tylko z konieczności renowacji kilkusetletniego budynku, ale również z wyjątkowo trudnej historii regionu i samego miasta, przez które przetoczyły się liczne wojny, zarówno lokalne – ze Szczecinem, jak i te o szerszym zasięgu: wojna trzydziestoletnia, siedmioletnia, wreszcie „wyzwolicielski” marsz Armii Czerwonej.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Spalenie dwóch kościołów w stolicy Chile – na tydzień przed kluczowym dla tego kraju referendum konstytucyjnym – jest wyrazem chrystianofobii radykałów „nowej lewicy,” ale także frustracji większości społeczeństwa, które chce odejść od neoliberalnej spuścizny gen. Pinocheta i „zrównoważonego rozwoju” wdrażanego przez rządzącą elitę.

 
 

Rewolucjoniści zawsze uważali, że szerzenie rozpusty jest najlepszym mechanizmem na przygotowanie gruntu pod nową rewolucyjną rzeczywistość, nowy świat i nowego człowieka stworzonego przez rewolucję. Rozpusta jest wielkim resetem niszczącym wszystko, co dotychczas było – powiedział prof. Grzegorz Kucharczyk podczas konferencji „Utopia tęczowej rewolucji”.

 

Siły Obronne Izraela (IDF) utworzyły w zeszłym roku nową, elitarną jednostkę, która ma zrewolucjonizować pole bitwy. Składa się ona z piechoty, komponentu pancernego i wsparcia powietrznego. Jednostka ma być w stanie operować w dowolnym miejscu na świecie w celu szybkiego lokalizowania i nisczenia wroga.

 

Niektórzy sądzą, że myśl o grzechu zanadto obciąża życie chrześcijańskie. Chcieliby ją usunąć krzepiącą myślą o Odkupieniu przez Chrystusa, o naszym dziecięctwie Bożym. Myśl o grzechu nie powinna być oczywiście głównym czynnikiem w naszym życiu religijnym. W takim razie nie Bóg, ale nasze własne ja byłoby ośrodkiem życia. Ale świadomość grzechu, który tyle razy zakłóca stosunek między Ojcem w niebie a dzieckiem na ziemi, nie powinna zniknąć z naszego życia i naszej modlitwy.

 

1795 – Rosja, Prusy i Austria zawarły konwencję w sprawie III rozbioru Polski. Na jej mocy Prusy otrzymały Mazowsze oraz tereny po Niemen, a także zachodnią część Rzeczypospolitej po Pilicę, Wisłę i Bug (z Warszawą). Austria zajęła Małopolskę z Krakowem i Lublinem oraz część Podlasia i Mazowsza. Rosji przypadła pozostała część Rzeczypospolitej po Bug i Niemen.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.