DZIŚ JEST:   18   LUTY   2019 r.

Św. Konstancji
Św. Szymona
Bł. Fra Angelica
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 28  >   FELIETONY

Grzegorz Kucharczyk

Dmowski jako sługus Rosji?


Roman Dmowski nie ma dobrej prasy w III RP. Jak wiadomo, dla lewicy – zarówno starej jak i nowej – jest uosobieniem całego zła: „katonacjonalizmu”, szczęśliwie zamrożonego w okresie komunizmu, jednak po roku 1989 w szybkim tempie odtajającego. Co ciekawe, myśl polityczna współautora polskiej niepodległości nie cieszy się estymą także u komentatorów politycznych identyfikujących się z szeroko rozumianą prawicą. Nader często bowiem przeczytać można w prasie nielewicowej, że na przykład realizowana przez obecny rząd RP tzw. polityka wschodnia jest polityką Dmowskiego, przez co należy rozumieć bojaźliwość wobec wschodniego sąsiada i wyrzeczenie się aktywnej polityki w naszym regionie Europy.

Wykładając niejeden semestr na różnych uczelniach dzieje polskiej myśli politycznej, wiele wysiłku wkładałem w walkę ze stereotypem „prorosyjskości Dmowskiego”, podkreślając, że owa rzekoma prorosyjskość przywódcy ruchu narodowego była funkcją jego antyniemieckości, tzn. przekonania, że najpoważniejszym wrogiem polskości u progu XX wieku jest nie Rosja, ale Niemcy. Pisał o tym Dmowski w roku 1908 na kartach swej bodaj najbłyskotliwszej analizy politycznej Niemcy, Rosja i kwestia polska, formułując i uzasadniając swą antyniemiecką orientację polityczną.

Praca Niemcy, Rosja i kwestia polska stanowiła odpowiedź na pytanie: z kim Polakom trzeba iść w przyszłej ogólnoeuropejskiej wojnie (wszak na Starym Kontynencie mocno już wtedy pachniało prochem). Dmowski odpowiadał: z Ententą. A dlaczego? Bo tam nie ma Niemiec. A Ententa w naszym regionie Europy to Rosja. Sprawy polskiej na pewno – przekonywał Dmowski – nie podejmie Francja, uznająca (zwłaszcza od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku, czyli od momentu zawarcia sojuszu polityczno‑wojskowego z Rosją) naszą sprawę za wewnętrzną sprawę Rosji. Tym bardziej nie uczyni tego Wielka Brytania.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

1455 – zmarł bł. Fra Angelico (właśc. Guido di Pietro), włoski dominikanin, wybitny malarz religijny (ur. 1387). Do klasztoru wstąpił w wieku 20 lat. Pełnił funkcję wikariusza i przeora konwentu w Fiesole. Malarstwa uczył się we Florencji. Na polecenie papieża Eugeniusza IV udał się do Rzymu, gdzie wymalował dwie kaplice w bazylice św. Piotra i Pałacu Watykańskim. Na zamówienie Ojca Świętego Mikołaja V przyozdobił jego apartament oraz prywatną kaplicę. Swoje dzieła Fra Angelico pozostawił także w Kortonie i Orvieto.

 
 

Premier Mateusz Morawiecki odwołał wyjazd na zebranie państw Grupy Wyszehradzkiej w Jerozolimie. Powodem absencji szefa polskiego rządu ma być zamieszanie jakie wywołały słowa Benjamina Netanjahu mówiące o Polakach pomagających Niemcom w holokauście.

 

Funkcjonariusze Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego Kazachstanu zatrzymali w obwodzie turkiestańskim cztery osoby podejrzewane o działalność terrorystyczną i rozbudzanie konfliktów religijnych.

 

Jak wynika z ankiety przeprowadzonej przez niemiecką gazetę „Die Welt”, do Niemiec wraca co trzeci nielegalny imigrant wydalony z tego kraju. „Bezpośrednio po wydaleniu wsiada się w autobus powrotny do Niemiec. To niedopuszczalne” - mówi Armin Schuster z CDU.

 

Senat stanu Kentucky przegłosował ustawę zabraniającą przeprowadzenia aborcji po wykryciu bicia serca nienarodzonego dziecka. Dokument trafi następnie do stanowej Izby Reprezentantów, gdzie Republikanie stanowią większość. Głos bijącego serca jest słyszalny dla lekarza już około szóstego tygodnia życia dziecka. 


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.